podstawowa przemiana materii

Podstawowa przemiana materii (PPM) to minimalna ilość energii potrzebna organizmowi do podtrzymania podstawowych funkcji życiowych w stanie czuwania, na czczo i w warunkach neutralnych termicznie. Obejmuje ona energię zużywaną przez narządy wewnętrzne, układ nerwowy, serce, płuca i inne tkanki w stanie spoczynku.

PPM jest kluczowym parametrem w diagnostyce zaburzeń metabolicznych i planowaniu leczenia żywieniowego. Stanowi około 60-75% całkowitego dobowego zapotrzebowania energetycznego u przeciętnej osoby dorosłej. Na jej wartość wpływają głównie: masa ciała (szczególnie beztłuszczowa masa ciała), płeć, wiek, stan hormonalny oraz czynniki genetyczne.

W praktyce klinicznej podstawową przemianę materii można oszacować za pomocą wzorów (np. Harrisa-Benedicta, Mifflina-St Jeora) lub zmierzyć metodą kalorymetrii pośredniej. Obniżona PPM może wskazywać na niedoczynność tarczycy, niedożywienie lub niedobory hormonalne, natomiast podwyższona – na nadczynność tarczycy, stany gorączkowe czy urazy.

Wiedza o podstawowej przemianie materii pacjenta jest niezbędna przy ustalaniu odpowiednich zaleceń dietetycznych, szczególnie w przypadku osób z otyłością, niedowagą, zaburzeniami endokrynologicznymi oraz w stanach wymagających precyzyjnego bilansu energetycznego.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl