liotryronina
Liotryronina (T3) to syntetyczna forma trójjodotyroniny, jednego z głównych hormonów produkowanych przez tarczycę. Jest to aktywna biologicznie forma hormonu tarczycy, która działa bezpośrednio na receptory hormonów tarczycowych w tkankach.
W przeciwieństwie do lewotyroksyny (T4), która wymaga konwersji do T3 w tkankach obwodowych, liotryronina nie wymaga takiej transformacji i działa szybciej. Jej działanie rozpoczyna się w ciągu kilku godzin od podania, a okres półtrwania jest znacznie krótszy niż w przypadku lewotyroksyny (około 1-2 dni dla T3 w porównaniu do 7 dni dla T4).
Wskazania do stosowania liotryroniny obejmują niedoczynność tarczycy, szczególnie w przypadkach, gdy pacjenci nie reagują odpowiednio na lewotyroksyny lub mają zaburzenia konwersji T4 do T3. Jest również stosowana w diagnostycznym teście supresji tarczycy oraz w leczeniu śpiączki hipometabolicznej. Ze względu na potencjalne ryzyko działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego, stosowanie liotryroniny wymaga starannego monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Eferox 88 mcg
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej (substancji czynnej leku Eferox) prowadzi do zespołu objawów nadczynności tarczycy, z opóźnionym pojawieniem się symptomów nawet do 6 dni, co wynika z konwersji T4 do aktywnego T3. W diagnostyce istotne jest monitorowanie stężenia T3, które jest bardziej wiarygodnym wskaźnikiem przedawkowania niż T4 lub fT4. Objawy kliniczne obejmują pobudzenie układu nerwowego (m.in. lęki, napady padaczkowe u osób predysponowanych), zaburzenia rytmu serca, tachykardię, ból w klatce piersiowej, a także objawy ze strony układu oddechowego, mięśniowego, termoregulacji i przewodu pokarmowego. Szczególnie niebezpieczne jest przedawkowanie u pacjentów z chorobą wieńcową, gdzie może dojść do przełomu tarczycowego, niewydolności serca, a nawet nagłej śmierci sercowej. Dawki do 10 mg lewotyroksyny były tolerowane w zatruciach, co znacznie przekracza standardowe dawki terapeutyczne (25-200 µg).
bezsenność, ból głowy, chloropromazyna, choroba wieńcowa serca, diazepam, dławica piersiowa, hormon T3, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, liotryronina, nadczynność tarczycy, napad drgawek, napad padaczkowy, niewydolność serca, plazmafereza, propranolol, przełom tarczycowy, receptor beta-adrenergiczny, śpiączka, tachykardia, tachypnoe, węgiel leczniczy, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Eferox 175 mcg
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej, stosowanej m.in. w preparacie Eferox, prowadzi do objawów nadczynności tarczycy o różnym nasileniu, z opóźnionym początkiem nawet do 6 dni, co wynika z konwersji lewotyroksyny do liotyroniny. Diagnostyka powinna opierać się na monitorowaniu stężenia T3, które jest bardziej wiarygodnym wskaźnikiem przedawkowania niż T4 lub fT4, oraz na ocenie klinicznej pacjenta. Objawy obejmują pobudzenie psychoruchowe, tachykardię, bóle w klatce piersiowej, tachypnoe, drżenia mięśniowe, biegunkę, gorączkę, rozszerzenie źrenic oraz zaburzenia psychiczne. U pacjentów z chorobą wieńcową istnieje ryzyko ciężkich powikłań kardiologicznych, w tym zaburzeń rytmu serca, niewydolności serca i nagłej śmierci sercowej. W skrajnych przypadkach obserwuje się przełom tarczycowy, napady drgawek i śpiączkę.
chloropromazyna, choroba wieńcowa serca, diazepam, dławica piersiowa, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, liotryronina, nadczynność tarczycy, napad padaczkowy, niewydolność serca, plazmafereza, propranolol, przełom tarczycowy, tachypnoe, trójjodotyronina, tyroksyna, układ współczulny, węgiel leczniczy, wolna tyroksyna, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Eferox 50 mcg
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej, substancji czynnej preparatu Eferox, prowadzi do rozwoju objawów nadczynności tarczycy, które mogą pojawić się z opóźnieniem do 6 dni po przyjęciu nadmiernej dawki. W diagnostyce biochemicznej kluczowe jest oznaczanie stężenia trójjodotyroniny (T3) w surowicy, które jest bardziej wiarygodnym wskaźnikiem przedawkowania niż tyroksyna (T4) czy wolna tyroksyna (fT4). Objawy kliniczne obejmują pobudzenie, napady padaczkowe u osób predysponowanych, tachykardię, zaburzenia rytmu serca, ból w klatce piersiowej, biegunki, gorączkę, drżenia mięśniowe oraz rozszerzenie źrenic. Szczególnie niebezpieczne jest przedawkowanie u pacjentów z chorobą wieńcową serca, gdzie ryzyko powikłań, takich jak przełom tarczycowy, niewydolność serca czy nagła śmierć sercowa, jest znacznie podwyższone. Dawki nawet do 10 mg lewotyroksyny były tolerowane bez poważnych powikłań w przypadkach zatruć samobójczych, jednak wymagana jest ostrożność i długotrwałe monitorowanie pacjenta.
chloropromazyna, choroba wieńcowa serca, diazepam, dławica piersiowa, dysfagia, Eferox, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, liotryronina, nadczynność tarczycy, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy, napad padaczkowy, niewydolność serca, objaw beta-sympatykomimetyczny, perystaltyka jelit, plazmafereza, podstawowa przemiana materii, propranolol, przedawkowanie lewotyroksyny, przełom tarczycowy, receptor beta-adrenergiczny, stymulacja adrenergiczna, trójjodotyronina, tyroksyna, układ współczulny, węgiel leczniczy, wolna tyroksyna, zaburzenie rytmu serca