receptor hormonu tarczycy

Receptor hormonu tarczycy (TRs – thyroid hormone receptors) to białko jądrowe należące do rodziny receptorów jądrowych, które wiążą hormony tarczycy, głównie trijodotyroninę (T3). Istnieją dwie główne izoformy receptora: TRα i TRβ, kodowane przez geny THRA i THRB, występujące w różnych tkankach organizmu.

Receptory te funkcjonują jako czynniki transkrypcyjne zależne od ligandu, regulując ekspresję genów docelowych. Po związaniu z T3, receptor ulega zmianie konformacyjnej, co umożliwia mu rekrutację koaktywatorów i inicjację transkrypcji genów odpowiedzialnych za metabolizm, wzrost i rozwój. W stanie nieaktywnym (bez hormonu) receptor może działać jako represor transkrypcji.

Zaburzenia funkcji receptorów hormonu tarczycy mogą prowadzić do zespołu oporności na hormony tarczycy (RTH), charakteryzującego się podwyższonym poziomem hormonów tarczycy przy prawidłowym lub podwyższonym poziomie TSH. Mutacje w genie THRB są najczęstszą przyczyną RTH i mogą skutkować różnorodnymi objawami klinicznymi, od łagodnych do ciężkich zaburzeń metabolicznych i rozwojowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl