hipotrombinemia

Hipotrombinemia to stan kliniczny charakteryzujący się obniżonym stężeniem protrombiny (czynnika II krzepnięcia) we krwi. Protrombina jest kluczowym białkiem osoczowym, które pod wpływem czynnika Xa ulega przekształceniu w trombinę – enzym odgrywający centralną rolę w procesie krzepnięcia krwi poprzez konwersję fibrynogenu do fibryny.

Najczęstsze przyczyny hipotrombinemi obejmują: niewydolność wątroby (gdzie zachodzi synteza czynników krzepnięcia), niedobór witaminy K (kofaktora niezbędnego do syntezy aktywnych form czynników II, VII, IX i X), stosowanie antagonistów witaminy K (np. warfaryny), zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC) oraz wrodzone niedobory protrombiny.

Klinicznie hipotrombinemia manifestuje się zwiększoną skłonnością do krwawień, które mogą objawiać się jako wybroczyny, krwiaki, krwawienia z nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego czy krwotoki wewnętrzne. Diagnostyka obejmuje oznaczenie czasu protrombinowego (PT), międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR) oraz bezpośredni pomiar aktywności protrombiny.

Leczenie hipotrombinemi zależy od jej przyczyny i może obejmować suplementację witaminy K, świeżo mrożone osocze, koncentraty czynników zespołu protrombiny (PCC) lub leczenie choroby podstawowej. W przypadku hipotrombinemi polekowej często konieczne jest odstawienie lub modyfikacja dawkowania leków przeciwkrzepliwych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl