przedawkowanie deferazyroksu
Deferazyroks to lek chelatujący żelazo, stosowany głównie w leczeniu przewlekłego obciążenia żelazem z powodu częstych transfuzji krwi u pacjentów z anemią sierpowatą, talasemią i innymi schorzeniami. Przedawkowanie deferazyroksu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia pacjenta, mogące prowadzić do ostrych zaburzeń metabolicznych i niewydolności narządowej.
Do objawów przedawkowania deferazyroksu zalicza się ostre uszkodzenie wątroby, ostrą niewydolność nerek, zaburzenia równowagi elektrolitowej, kwasicę metaboliczną oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha). Szczególnie niebezpieczne są efekty nefrotoksyczne i hepatotoksyczne, które mogą wystąpić nawet przy niewielkim przekroczeniu dawki terapeutycznej.
Postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje natychmiastowe przerwanie podawania leku, monitorowanie funkcji nerek i wątroby, kontrolę parametrów hematologicznych oraz wyrównanie zaburzeń elektrolitowych. W ciężkich przypadkach może być konieczna hemodializa, choć jej skuteczność w usuwaniu deferazyroksu jest ograniczona ze względu na wysoki stopień wiązania leku z białkami osocza (około 99%).
Profilaktyka przedawkowania polega na ścisłym przestrzeganiu zaleconego dawkowania, regularnym monitorowaniu stężenia żelaza oraz funkcji narządowych podczas terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z uprzednio istniejącymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, u których ryzyko powikłań po przedawkowaniu jest znacząco wyższe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Deferasirox MSN 90 mg
Przedawkowanie deferazyroksu może prowadzić do poważnych powikłań klinicznych, w tym dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty), zaburzeń czynności wątroby (podwyższenie enzymów AST, ALT, GGTP) oraz nerek (wzrost stężenia kreatyniny), które zwykle ustępują po zaprzestaniu terapii. Szczególnie niebezpieczne jest podanie pojedynczej dawki 90 mg/kg masy ciała, które może wywołać zespół Fanconiego – zaburzenie funkcji kanalików proksymalnych nerek, objawiające się upośledzonym wchłanianiem zwrotnym aminokwasów, glukozy, fosforanów i dwuwęglanów. W opisywanym przypadku zespół ten ustąpił po wdrożeniu odpowiedniego leczenia.
aktywność enzymów wątrobowych, biegunka, ból brzucha, deferazyroks, enzymy wątrobowe, funkcje życiowe, kanalik proksymalny nerki, leczenie objawowe, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwwymiotny, nudności, parametry nerkowe, parametry wątrobowe, przedawkowanie deferazyroksu, stężenie kreatyniny, tabletka powlekana, wymioty, zaburzenie czynności nerki, zaburzenie czynności wątroby, zespół Fanconiego