białko nośnikowe hOAT 3

Białko nośnikowe hOAT3 (ang. human Organic Anion Transporter 3) należy do rodziny transporterów anionów organicznych i jest kodowane przez gen SLC22A8. Jest to ważny transporter błonowy zlokalizowany głównie w błonie podstawno-bocznej komórek kanalika proksymalnego nerek, a także w barierze krew-mózg, łożysku i wątrobie.

hOAT3 odgrywa kluczową rolę w transporcie anionów organicznych, w tym wielu leków, metabolitów endogennych oraz toksyn. Do substratów tego transportera należą m.in. antybiotyki beta-laktamowe, diuretyki, niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki przeciwwirusowe i przeciwnowotworowe. hOAT3 uczestniczy w procesie sekrecji kanalikowej leków, wpływając na ich eliminację nerkową.

Polimorfizmy genu SLC22A8 kodującego hOAT3 mogą wpływać na funkcję transportera, co przekłada się na zmienność międzyosobniczą w farmakokinetyce wielu leków. Zahamowanie aktywności hOAT3 może prowadzić do interakcji lekowych, wpływając na stężenie i działanie farmakologiczne substancji będących substratami tego transportera. W praktyce klinicznej wiedza o substratach i inhibitorach hOAT3 jest istotna przy przewidywaniu potencjalnych interakcji lekowych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Tenofovir Synoptis 245 mg

Tenofowir dizoproksylu wykazuje niskie ryzyko interakcji farmakokinetycznych związanych z CYP450, jednakże istnieją istotne przeciwwskazania do jednoczesnego stosowania z niektórymi lekami. Przeciwwskazane jest łączenie tenofowiru z innymi produktami zawierającymi tenofowir (dizoproksyl lub alafenamid) oraz z adefowirem dipiwoksylu. Jednoczesne podawanie z dydanozyną zwiększa jej stężenie o 40-60%, co podnosi ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak zapalenie trzustki i kwasica mleczanowa. Tenofowir jest głównie wydalany przez nerki, dlatego współstosowanie z lekami nefrotoksycznymi (aminoglikozydy, amfoterycyna B, foskarnet, gancyklowir, pentamidyna, wankomycyna, cydofowir, interleukina-2) lub lekami konkurującymi o czynne wydzielanie kanalikowe (np. cydofowir) może prowadzić do zwiększenia stężenia tenofowiru i nasilenia nefrotoksyczności. Szczególną ostrożność wymaga także łączenie z inhibitorami proteazy wzmacnianymi rytonawirem (atazanawir, lopinawir, darunawir), które podnoszą stężenie tenofowiru i mogą nasilać nefrotoksyczność, co wymaga dokładnego monitorowania funkcji nerek.
adefowir dipiwoksylu, alafenamid tenofowiru, amfoterycyna B, aminoglikozyd, atazanawir/rytonawir, białko nośnikowe hOAT 1, białko nośnikowe hOAT 3, białko nośnikowe MRP 4, biodostępność tenofowiru, cydofowir, cytochrom P450, darunawir rytonawir, dydanozyna, działanie nefrotoksyczne, efawirenz, emtrycytabina, entekawir, foskarnet, gancyklowir, hormonalny środek antykoncepcyjny, indynawir, inhibitor proteazy, interakcja farmakokinetyczna, interleukina-2, kobicystat, kwasica mleczanowa, lamiwudyna, ledipaswir/sofosbuwir, lek przeciwretrowirusowy, lek przeciwwirusowy, lopinawir/rytonawir, metadon, nelfinawir, pentamidyna, rybawiryna, ryfampicyna, sakwinawir, takrolimus, tenofowir dizoproksylu, toksyczność nerkowa, wankomycyna, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zakażenie HIV, zapalenie trzustki
Leksykon leków
Interakcje leku – Tenofovir Zentiva 245 mg

Tenofovir Zentiva, zawierający tenofowiru dizoproksyl, wykazuje niskie ryzyko interakcji farmakokinetycznych z udziałem CYP450, jednak niezalecane jest jednoczesne stosowanie z innymi produktami zawierającymi tenofowiru dizoproksyl lub alafenamid, a także z adefowirem dipiwoksylu i dydanozyną. Równoczesne podawanie tenofowiru i dydanozyny może zwiększyć ekspozycję na dydanozynę o 40-60%, co podnosi ryzyko działań niepożądanych, w tym zapalenia trzustki i kwasicy mleczanowej. Ze względu na głównie nerkową eliminację tenofowiru, należy unikać kojarzenia z lekami nefrotoksycznymi (aminoglikozydy, amfoterycyna B, foskarnet, gancyklowir, pentamidyna, wankomycyna, cydofowir, interleukina-2) oraz monitorować czynność nerek podczas stosowania z takrolimusem. Spożycie alkoholu podczas terapii może nasilać nefrotoksyczność i hepatotoksyczność, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby.
adefowir dipiwoksyl, alafenamid tenofowiru, amfoterycyna B, aminoglikozyd, atazanawir, białko nośnikowe hOAT 1, białko nośnikowe hOAT 3, białko nośnikowe MRP 4, cydofowir, czynne wydzielanie kanalikowe, czynność nerek, darunawir, dysfagia, efawirenz, emtrycytabina, entekawir, foskarnet, gancyklowir, hepatotoksyczność, indynawir, inhibitor proteazy, interleukina-2, kobicystat, kwasica mleczanowa, lamiwudyna, ledipaswir, lek nefrotoksyczny, limfocyt CD4+, lopinawir, metadon, nelfinawir, pentamidyna, rybawiryna, ryfampicyna, rytonawir, sakwinawir, sofosbuwir, takrolimus, tenofowir dizoproksyl, wankomycyna, welpataswir, wirusowe zapalenie wątroby typu C, woksylaprewir, wzmacniacz farmakokinetyczny, zapalenie trzustki

białko nośnikowe hOAT 3

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Tenofovir Synoptis 245 mg

Interakcje leku – Tenofovir Zentiva 245 mg