trastuzumab derukstekan
Trastuzumab derukstekan (znany również pod nazwą handlową Enhertu) jest innowacyjnym koniugatem przeciwciało-lek (ADC) stosowanym w leczeniu onkologicznym. Składa się z przeciwciała monoklonalnego trastuzumabu, które celuje w receptor HER2 (częsty cel terapeutyczny w raku piersi), połączonego chemicznie z derukstekanem – silnym inhibitorem topoizomerazy I o działaniu cytotoksycznym.
Mechanizm działania trastuzumabu derukstekanu opiera się na precyzyjnym dostarczaniu cytotoksycznego składnika bezpośrednio do komórek nowotworowych wykazujących ekspresję HER2. Po związaniu z receptorem HER2 na powierzchni komórki, kompleks ulega internalizacji, a derukstekan zostaje uwolniony wewnątrz komórki, gdzie powoduje uszkodzenia DNA prowadzące do apoptozy. Unikalną cechą tego leku jest tzw. efekt sąsiedztwa (bystander effect), pozwalający na niszczenie również komórek nowotworowych z niską ekspresją HER2.
Trastuzumab derukstekan znalazł zastosowanie w leczeniu zaawansowanego raka piersi HER2-dodatniego po niepowodzeniu wcześniejszych terapii anty-HER2, a także w HER2-niskim raku piersi. Lek wykazuje skuteczność również w innych nowotworach z ekspresją HER2, takich jak zaawansowany rak żołądka. Do najważniejszych działań niepożądanych należą: śródmiąższowa choroba płuc (ILD), neutropenia, nudności oraz zmęczenie, co wymaga starannego monitorowania pacjentów podczas terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak piersi zapalny – Leczenie
Rak zapalny piersi (IBC) to agresywna i rzadka forma raka piersi, charakteryzująca się szybkim wzrostem i wysokim ryzykiem wczesnego rozsiewu, co wymaga natychmiastowego i wielokierunkowego leczenia. Standard terapii obejmuje podejście trójmodalne: neoadjuwantową chemioterapię systemową (zwykle co najmniej 6 cykli w ciągu 4-6 miesięcy, schematy zawierające antracykliny i taksany), następnie zmodyfikowaną mastektomię radykalną z limfadenektomią pachową oraz radioterapię pooperacyjną z dawką co najmniej 50 Gy plus boost. W przypadku IBC HER2-dodatniego stosuje się terapię celowaną (trastuzumab, pertuzumab), a w potrójnie ujemnym z ekspresją PD-L1 – immunoterapię pembrolizumabem. Oceną skuteczności chemioterapii neoadjuwantowej jest całkowita odpowiedź patologiczna (pCR), która koreluje z lepszym rokowaniem. Leczenie oszczędzające pierś i biopsja węzła wartowniczego nie są zalecane ze względu na charakter choroby.
abemacyklib, antracyklina, biopsja węzła wartowniczego, całkowita odpowiedź patologiczna, chemioterapia neoadjuwantowa, dawka promieniowania, docetaksel, ekspresja PD-L1, HER2-dodatni, hiperfrakcjonowanie, immunoterapia, inhibitor aromatazy, inhibitor CDK4/6, inhibitor PARP, kardiotoksyczność, lapatynib, leczenie wielokierunkowe, limfadenektomia pachowa, mastektomia radykalna zmodyfikowana, mutacja BRCA1/2, obrzęk limfatyczny, przeciwciało monoklonalne, radioterapia pooperacyjna, rak zapalny piersi, taksan, terapia celowana, terapia hormonalna, trastuzumab derukstekan, wznowa miejscowa