infekcja okołozębowa

Infekcja okołozębowa (periodontitis apicalis) to stan zapalny tkanek otaczających wierzchołek korzenia zęba, będący następstwem martwicy miazgi zębowej. Powstaje, gdy bakterie z zakażonej miazgi przedostają się przez otwór wierzchołkowy korzenia do tkanek okołowierzchołkowych, powodując reakcję zapalną organizmu.

Główne objawy infekcji okołozębowej to ból przy nagryzaniu, wrażliwość zęba na opukiwanie, obrzęk tkanek miękkich, a w zaawansowanych przypadkach ropień okołowierzchołkowy. W badaniu radiologicznym widoczne jest przejaśnienie w okolicy wierzchołka korzenia, wskazujące na resorpcję kości wynikającą z procesu zapalnego.

Leczenie infekcji okołozębowej obejmuje przede wszystkim endodontyczne leczenie kanałowe, mające na celu usunięcie zakażonej miazgi, dezynfekcję systemu kanałów korzeniowych i ich szczelne wypełnienie. W przypadkach ostrych z obecnością ropnia konieczne może być wykonanie nacięcia i drenażu oraz wdrożenie antybiotykoterapii. Nieleczona infekcja okołozębowa może prowadzić do rozprzestrzenienia się zakażenia do przestrzeni anatomicznych twarzy i szyi, stanowiąc poważne zagrożenie dla zdrowia.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl