ekspozycja na kortykosteroidy

Ekspozycja na kortykosteroidy odnosi się do narażenia organizmu na działanie egzogennych kortykosteroidów, które są grupą leków o silnym działaniu przeciwzapalnym i immunosupresyjnym. Kortykosteroidy, będące syntetycznymi analogami hormonów kory nadnerczy, są szeroko stosowane w leczeniu wielu chorób, w tym chorób autoimmunologicznych, alergicznych, zapalnych oraz w transplantologii.

Ekspozycja na kortykosteroidy może odbywać się różnymi drogami: doustną, dożylną, domięśniową, wziewną, donosową, miejscową (w postaci maści, kremów, kropli do oczu) oraz dostawową. Droga podania wpływa na biodostępność leku, jego stężenie w organizmie oraz na profil działań niepożądanych. Preparaty stosowane miejscowo zwykle wywołują mniej ogólnoustrojowych efektów ubocznych niż leki podawane systemowo.

Długotrwała ekspozycja na kortykosteroidy, zwłaszcza w wysokich dawkach, może prowadzić do szeregu działań niepożądanych, takich jak: osteoporoza, zespół Cushinga, nadciśnienie tętnicze, hiperglikemia, wzrost ryzyka infekcji, zaburzenia psychiczne, zaćma, jaskra, opóźnienie wzrostu u dzieci oraz zanik skóry i tkanki podskórnej. Dlatego istotne jest monitorowanie pacjentów pod kątem wystąpienia tych powikłań oraz stosowanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas.

Nagłe przerwanie długotrwałej terapii kortykosteroidami może prowadzić do zespołu odstawienia, charakteryzującego się objawami niewydolności kory nadnerczy, takimi jak: osłabienie, zmęczenie, bóle mięśniowe i stawowe, utrata apetytu, nudności, wymioty, biegunka oraz hipotonia. W związku z tym, odstawianie kortykosteroidów powinno odbywać się stopniowo, pod nadzorem lekarza.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl