antybiotyki szerokopasmowe

Antybiotyki szerokopasmowe to grupa leków przeciwbakteryjnych, które wykazują aktywność wobec szerokiego spektrum drobnoustrojów, zarówno bakterii Gram-dodatnich, jak i Gram-ujemnych. W przeciwieństwie do antybiotyków wąskopasmowych, które działają selektywnie na konkretne grupy bakterii, antybiotyki szerokopasmowe można stosować w leczeniu zakażeń o nieustalonej etiologii lub zakażeń mieszanych.

Do najczęściej stosowanych antybiotyków szerokopasmowych należą: aminopenicyliny (np. amoksycylina), cefalosporyny II, III i IV generacji, karbapenemy, fluorochinolony oraz tetracykliny. Wybór konkretnego antybiotyku szerokopasmowego powinien uwzględniać lokalizację zakażenia, przypuszczalny patogen, lokalną wrażliwość drobnoustrojów oraz charakterystykę pacjenta, w tym funkcję nerek i wątroby.

Stosowanie antybiotyków szerokopasmowych wiąże się z większym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, w tym zaburzeń mikrobioty jelitowej, co może prowadzić do biegunki związanej z antybiotykoterapią, zakażeń Clostridioides difficile czy selekcji szczepów wieloopornych. Z tego powodu ich użycie powinno być racjonalne i zgodne z zasadami stewardship antybiotykowego.

W praktyce klinicznej antybiotyki szerokopasmowe często stanowią empiryczną terapię pierwszego rzutu w ciężkich zakażeniach, wymagających natychmiastowego wdrożenia leczenia. Po uzyskaniu wyników badań mikrobiologicznych zaleca się deeskalację terapii do antybiotyku o węższym spektrum, skutecznego wobec zidentyfikowanego patogenu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl