podanie dożołądkowe
Podanie dożołądkowe to droga podawania leków lub substancji bezpośrednio do żołądka pacjenta. Jest to metoda stosowana zarówno w praktyce klinicznej, jak i w badaniach naukowych, gdy konieczne jest ominięcie jamy ustnej lub przełyku.
Najczęściej podanie dożołądkowe realizowane jest za pomocą zgłębnika nosowo-żołądkowego, zgłębnika doustnego lub przez gastrostomię (PEG – przezskórna endoskopowa gastrostomia). Metoda ta zapewnia precyzyjne dostarczenie leku bezpośrednio do żołądka, co jest szczególnie istotne u pacjentów nieprzytomnych, z zaburzeniami połykania lub niemożnością przyjmowania leków drogą doustną.
W farmakologii eksperymentalnej podanie dożołądkowe (ang. intragastric administration) realizowane jest najczęściej za pomocą specjalnej sondy żołądkowej, co pozwala na precyzyjne dawkowanie badanych substancji. Jest to metoda powszechnie stosowana w badaniach przedklinicznych, szczególnie na modelach zwierzęcych, gdzie konieczne jest dokładne podanie określonej dawki substancji badanej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Molsydomina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Molsydomina wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi obejmującymi toksyczność ostrą, przewlekłą, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na rozrodczość. Wartości LD50 dla różnych dróg podania u myszy i szczurów mieszczą się w zakresie 700-1400 mg/kg mc., a u królików wynoszą około 400 mg/kg mc., co w porównaniu z dawką terapeutyczną około 0,1 mg/kg mc. (2 mg 3x/dobę) wskazuje na bardzo wysoki margines bezpieczeństwa. Długotrwałe podawanie molsydominy w dawkach do 40 mg/kg mc. u szczurów, 10 mg/kg mc. u psów oraz 16 mg/kg mc. u małp nie wykazało uszkodzeń narządów wewnętrznych, jedynie zwiększoną rezerwę krwi w śledzionie, zgodną z mechanizmem działania naczyniorozszerzającego leku.
dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie embriotoksyczne, działanie naczyniorozszerzające, działanie teratogenne, LD50, lek rozszerzający naczynia krwionośne, małżowina kości sitowej, margines bezpieczeństwa, molsydomina, podanie domięśniowe, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożołądkowe, podanie dożylne, podanie podskórne, potencjał rakotwórczy, rezerwa krwi w śledzionie, ryzyko onkogenne, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ żylny, wady rozwojowe szkieletu, wskaźnik terapeutyczny - Leksykon substancji czynnych
Liść babki lancetowatej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Liść babki lancetowatej (Plantago lanceolata L.) jest składnikiem wielu produktów leczniczych, jednak formalne badania przedkliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa są ograniczone. Zgodnie z Dyrektywą 2001/83/EC, produkty roślinne o ugruntowanym zastosowaniu, takie jak liść babki lancetowatej, są zwolnione z pełnego zakresu badań bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej dla preparatu złożonego Echinasal, zawierającego wyciąg z liścia babki lancetowatej, określono LD50 po podaniu dożołądkowym na poziomie >15 g/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność ostrą. Nie przeprowadzono jednak formalnych badań toksyczności po dawkach wielokrotnych, genotoksyczności, rakotwórczości ani toksyczności reprodukcyjnej zarówno dla liścia babki lancetowatej jako pojedynczego składnika, jak i w preparatach złożonych.
badanie bezpieczeństwa przedklinicznego, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, doświadczenie kliniczne, genotoksyczność, LD50, liść babki lancetowatej, Plantaginis lanceolatae folium, Plantago lanceolata, podanie dożołądkowe, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy roślinny, syrop Echinasal, toksyczność ostra, toksyczność po dawkach wielokrotnych, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Intractum Visci PhytoPharm –
Intractum Visci Phytopharm to lek roślinny zawierający etanolowy wyciąg ze świeżego ziela jemioły, wykazujący działanie hipotensyjne, którego mechanizm nie jest do końca poznany, ale przypuszcza się, że efekt obniżenia ciśnienia tętniczego jest związany z bezpośrednim wpływem na śródbłonek i mięśniówkę naczyń, bez oddziaływania na mięsień sercowy. Badania farmakologiczne prowadzone w latach 1989-1999 wykazały niską toksyczność preparatu oraz niską aktywność hipotensyjną u zwierząt normotensyjnych, natomiast istotne obniżenie ciśnienia tętniczego u szczurów z nadciśnieniem naczyń nerkowych po 4-tygodniowym podawaniu dootrzewnowym lub dożołądkowym. Dawkowanie 0,08 lub 1,7 ml/kg masy ciała podawane dożołądkowo przez 28 dni wykazało działanie normotensyjne na rozwijające się nadciśnienie naczynionerkowe.
działanie hipotensyjne, działanie toksyczne, etanolowy wyciąg z jemioły, intractum visci, mięsień sercowy, mięśniówka naczyń, nadciśnienie naczynionerkowe, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie samoistne, nadciśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, podanie dożołądkowe, śródbłonek naczyniowy, wyciąg roślinny, ziele jemioły - Leksykon substancji czynnych
Ziele grindelii – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ziele grindelii (Grindeliae herba) jest składnikiem preparatów o działaniu wykrztuśnym i przeciwkaszlowym, m.in. syropu Echinasal. Badania toksyczności ostrej wykazały, że LD50 syropu Echinasal po podaniu dożołądkowym przekracza 15 g/kg masy ciała, co wskazuje na niski poziom toksyczności ostrej zarówno preparatu, jak i ziela grindelii. Brak jest jednak szczegółowych badań toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek oraz kompleksowych danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej i genotoksyczności tej substancji. Wyciąg złożony w syropie zawiera ziele grindelii w stosunku 1:4,4 (1 część grindelii, 3 części liścia babki lancetowatej, 1 część owocu róży), ekstrahowany 50% etanolem, a jego zawartość w syropie wynosi 5 g/100 g.
dawka terapeutyczna, działanie przeciwkaszlowe, działanie wykrztuśne, ekstrahent, etanol, genotoksyczność, Grindeliae herba, LD50, liść babki lancetowatej, owoc róży, podanie dożołądkowe, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, ryzyko toksykologiczne, syrop Echinasal, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, wyciąg złożony, ziele grindelii - Leksykon substancji czynnych
Sodu dokuzynian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące sodu dokuzynianu (Natrii docusas) ograniczają się głównie do badań toksyczności ostrej na modelach zwierzęcych. W badaniach na myszach wartość LD50 dla podania dożołądkowego wynosiła 2400 mg/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność przy podaniu doustnym. Natomiast po podaniu dootrzewnowym LD50 była znacznie niższa i wyniosła 72 mg/kg mc., co sugeruje wyższą toksyczność tej drogi podania. Brak jest natomiast danych dotyczących toksyczności przewlekłej, mutagenności, kancerogenności oraz toksyczności reprodukcyjnej, co podkreślają charakterystyki produktów leczniczych Laxol (czopki 100 mg) i Ulgix Laxi (kapsułki miękkie 50 mg).
badanie długoterminowe, biodostępność, charakterystyka produktu leczniczego, dane toksykologiczne, dokuzynian sodu, kancerogenność, mechanizm działania toksycznego, mutagenność, Natrii docusas, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożołądkowe, produkt leczniczy, sodu dokuzynian, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Febrisan (750 mg + 60 mg + 10 mg)/5 g
Produkt leczniczy Febrisan, zawierający 750 mg paracetamolu, 60 mg fenylefryny chlorowodorku oraz 10 mg kwasu askorbinowego na 5 g proszku musującego, nie posiada kompleksowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania jako całość. Badania toksykologiczne poszczególnych składników wykazały różne wartości LD50 w zależności od drogi podania i gatunku: paracetamol (LD50 dożołądkowa u szczurów 1944 mg/kg, dootrzewnowa 1205 mg/kg; u myszy podskórna 310 mg/kg, dootrzewnowa 367 mg/kg), fenylefryna (myszy 120 mg/kg, szczury 350 mg/kg), kwas askorbinowy (myszy dożylna 1058 mg/kg, dootrzewnowa 2000 mg/kg, doustna 8021 mg/kg). Testy mutagenności metodą Amesa nie wykazały działania mutagennego dla paracetamolu i fenylefryny, natomiast kwas askorbinowy indukował mutacje in vivo w komórkach jajników chomików jedynie przy cytotoksycznych stężeniach.
badanie długoterminowe, badanie in vivo, cytotoksyczność, działanie teratogenne, fenylefryna, kwas askorbowy, mutagenność, paracetamol, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożołądkowe, podanie dożylne, podanie podskórne, poronienie, potencjał karcynogenny, Salmonella typhimurium, śmiertelność potomstwa, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, właściwości mutagenne, zaburzenia spermatogenezy, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Molsidomina WZF 2 mg
Molsydomina wykazuje niski profil toksyczności ostrej, z wartościami LD50 wynoszącymi 700-930 mg/kg mc. u myszy, 760-1400 mg/kg mc. u szczurów oraz 400 mg/kg mc. u królików, co jest znacząco wyższe niż dawka terapeutyczna około 0,1 mg/kg mc. (2 mg trzy razy dziennie). Długotrwałe badania toksyczności na szczurach (40 mg/kg mc./dobę przez 6 miesięcy), psach (10 mg/kg mc./dobę przez 12 miesięcy) i małpach (16 mg/kg mc./dobę przez 12 miesięcy) nie wykazały uszkodzeń narządów wewnętrznych, jedynie zwiększenie rezerwy krwi w śledzionie, co potwierdza farmakodynamiczne działanie leku. Badania rakotwórczości wskazały na brak zwiększonego ryzyka nowotworów u myszy i szczurów, z wyjątkiem specyficznego dla szczurów nowotworu małżowiny kości sitowej przy bardzo wysokich dawkach (16-22 mg/kg mc./dobę).
badanie teratogenności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie farmakodynamiczne, działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, LD50, małżowina kości sitowej, molsydomina, podanie dootrzewnowe, podanie dożołądkowe, potencjał rakotwórczy, rezerwa krwi w śledzionie, ryzyko onkogenne, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie narządów wewnętrznych, wada rozwojowa szkieletu, wpływ na rozrodczość, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Klorazepan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności ostrej klorazepanu dipotasu, substancji czynnej preparatu Cloranxen, wykazały wartości LD50 na poziomie 700 mg/kg masy ciała po podaniu dożołądkowym (p.o.) u myszy oraz 290 mg/kg masy ciała po podaniu dootrzewnowym (i.p.) u tego samego gatunku. W badaniach na szczurach wartość LD50 po podaniu dożołądkowym przekraczała 1000 mg/kg masy ciała, co wskazuje na wyższy margines bezpieczeństwa w tym modelu. Różnice w toksyczności pomiędzy drogami podania odzwierciedlają wpływ efektu pierwszego przejścia wątrobowego, a międzygatunkowe różnice mogą wynikać z odmiennego metabolizmu klorazepanu, co jest istotne przy translacji danych do warunków klinicznych u ludzi.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, biodostępność, dawka śmiertelna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt pierwszego przejścia, klorazepan dipotasu, margines bezpieczeństwa terapeutyczny, podanie dootrzewnowe, podanie dożołądkowe, przedawkowanie, ryzyko toksyczne, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Febrisan Zatoki 500 mg + 25 mg + 5 mg
Produkt złożony Febrisan Zatoki zawiera paracetamol (500 mg), kofeinę (25 mg) oraz fenylefrynę chlorowodorek (5 mg). Dane przedkliniczne dotyczące poszczególnych składników wskazują, że paracetamol charakteryzuje się LD50 u szczurów wynoszącą 1944 mg/kg (dożołądkowo) oraz 1205 mg/kg (dootrzewnowo), a u myszy 310 mg/kg (podskórnie) i 367 mg/kg (dootrzewnowo). Paracetamol nie wykazuje działania mutagennego w teście Amesa, nie jest teratogenny przy dawkach 4-20-krotnie przekraczających maksymalną dawkę dobową, jednak obserwowano zaburzenia spermatogenezy i zanik jąder u szczurów. Fenylefryna wykazuje LD50 na poziomie 350 mg/kg u szczurów i 120 mg/kg u myszy, nie wykazuje działania mutagennego, jednak brak jest danych dotyczących jej wpływu na reprodukcję i teratogenność. Kofeina wykazuje silne działanie mutagenne in vitro oraz potencjalne działanie teratogenne przy dużych dawkach, jednak brak jest danych dotyczących jej toksyczności ostrej i wpływu na reprodukcję.
badanie in vitro, badanie przedkliniczne, dawka śmiertelna dla 50% populacji, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, fenylefryna, kofeina, mutagenność, paracetamol, podanie dootrzewnowe, podanie dożołądkowe, podanie podskórne, produkt złożony, Salmonella typhimurium, spermatogeneza, test Amesa, toksyczność ostra, toksykologia, właściwości mutagenne, wpływ na reprodukcję, zanik jąder - Leksykon substancji czynnych
Owoc róży – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Owoc róży (Rosa fructu) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, jednak dostępne dane przedkliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa są ograniczone i pochodzą głównie z badań preparatów złożonych. W badaniach toksyczności ostrej preparatu Echinasal, zawierającego wyciąg z owocu róży w proporcji 1 część na 5 g wyciągu, wykazano, że LD50 po podaniu dożołądkowym przekracza 15 g/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność ostrej ekspozycji. Dla innych preparatów, takich jak Digestonic, nie przeprowadzono dedykowanych badań bezpieczeństwa na zwierzętach. Brak jest również kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej oraz potencjału kancerogennego owocu róży.
babka lancetowata, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, doświadczenie kliniczne, genotoksyczność, LD50, owoc róży, płyn doustny, podanie dożołądkowe, potencjał kancerogenny, preparat złożony, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, ziele grindelii - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alugastrin 1,02 g/15 ml
Przedkliniczne badania toksyczności ostrej dihydroksyglinowo-sodowego węglanu, substancji czynnej Alugastrinu, wykazały bardzo niski profil toksyczności. Myszy tolerowały dawki do 9,6 g/kg masy ciała, a szczury do 4,8 g/kg masy ciała podawane dożołądkowo, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Długoterminowa ekspozycja (6 miesięcy) u szczurów nie powodowała akumulacji glinu w kościach ani surowicy, co eliminuje ryzyko kumulacji tego pierwiastka przy przewlekłym stosowaniu leku.
akumulacja glinu, badanie teratogenności, badanie toksyczności ostrej, długoterminowa terapia, działanie teratogenne, margines bezpieczeństwa, materiał biologiczny, podanie dożołądkowe, profil bezpieczeństwa, profil toksyczności, rozwój embrionalny i płodowy, substancja czynna, surowica krwi, toksyczność ostra, węglan dihydroksyglinowo-sodowy, zaburzenie rozwojowe - Leksykon substancji czynnych
Węglan dihydroksyglinowo-sodowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne węglanu dihydroksyglinowo-sodowego wykazały bardzo niski potencjał toksyczny przy podaniu dożołądkowym, z dawkami tolerowanymi do 9,6 g/kg m.c. u myszy oraz 4,8 g/kg m.c. u szczurów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa preparatów takich jak Alugastrin (tabletki 340 mg, zawiesina 1,02 g/15 ml). Długoterminowe badania na szczurach (6 miesięcy) nie wykazały bioakumulacji glinu w kościach ani surowicy, co eliminuje ryzyko kumulacji tego pierwiastka przy przewlekłym stosowaniu. Ponadto, badania reprodukcyjne na chomikach, szczurach i królikach nie ujawniły działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
badania przedkliniczne, bioakumulacja, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, embriogeneza, margines bezpieczeństwa, organogeneza, podanie dożołądkowe, profil toksykologiczny, tabletki do rozgryzania i żucia, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, węglan dihydroksyglinowo-sodowy, zawiesina doustna - Leksykon substancji czynnych
Okserutyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne oceniły toksyczność ostrą O-β-hydroksyetylorutozydu (okserutyny), składnika aktywnego preparatu Troxescorbin, na myszach i szczurach. Substancję podawano dootrzewnowo oraz dożołądkowo w dawce do 5000 mg/kg masy ciała. Wyniki wykazały brak toksyczności ostrej nawet przy tak wysokich dawkach, co wskazuje na niski potencjał toksyczny okserutyny i szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi (50 mg okserutyny na kapsułkę). W odniesieniu do drugiego składnika preparatu, kwasu askorbowego (200 mg na kapsułkę), nie przeprowadzono dedykowanych testów toksykologicznych w ramach tych badań, jednak na podstawie literatury naukowej jego profil bezpieczeństwa jest dobrze udokumentowany. Stosowanie witaminy C w dawkach rekomendowanych klinicznie jest uznawane za bezpieczne i nie wiąże się z istotnymi działaniami niepożądanymi. Łącznie, wyniki badań potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa produktu Troxescorbin, co jest istotne dla jego dalszego stosowania w praktyce klinicznej.
badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie toksyczne, kwas askorbowy, LD50, margines bezpieczeństwa, O-β-hydroksyetylorutozyd, podanie dootrzewnowe, podanie dożołądkowe, profil bezpieczeństwa, substancja aktywna, testy toksykologiczne, toksyczność ostra, troxescorbin, zwierzęta laboratoryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nystatyna Teva 500 000 j.m.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nystatyny, stosowanej w dawce 500 000 j.m. w produkcie Nystatyna Teva, potwierdzają jej korzystny profil bezpieczeństwa. Substancja ta charakteryzuje się brakiem działania toksycznego przy podaniu doustnym i miejscowym, co wynika z jej minimalnego wchłaniania przez skórę i błony śluzowe. W badaniach toksyczności ostrej określono LD50 na poziomie 8 g/kg masy ciała po podaniu dożołądkowym u myszy oraz 3-24 mg/kg po podaniu dootrzewnowym lub dożylnym, co podkreśla niskie ryzyko toksyczności przy standardowym stosowaniu doustnym. Ponadto, nystatyna nie wykazuje działania karcynogennego ani mutagennego, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa długoterminowego stosowania.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, błona śluzowa, dawka śmiertelna LD50, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie ogólnoustrojowe, działanie toksyczne, genotoksyczność, karcynogenność, lek przeciwgrzybiczny, nystatyna, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożołądkowe, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, wchłanianie leku, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Echinasal –
Ocena bezpieczeństwa leku Echinasal opiera się na ograniczonych danych przedklinicznych, które wskazują na niski poziom toksyczności ostrej, z wartością LD50 powyżej 15 g/kg masy ciała przy podaniu dożołądkowym. Jednakże, dla tego preparatu nie przeprowadzono pełnego zakresu standardowych badań toksykologicznych, takich jak toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz toksyczność reprodukcyjna, co ogranicza pełną ocenę ryzyka długoterminowego i wpływu na płodność. Składniki aktywne syropu, w tym wyciągi z liścia babki lancetowatej, ziela grindelii, owocu róży, ziela tymianku oraz soku z jeżówki purpurowej, nie wykazują istotnych zagrożeń toksykologicznych na podstawie dostępnych danych.
babka lancetowata, doświadczenie kliniczne, działanie mutagenne, etanol, genotoksyczność, jeżówka purpurowa, LD50, monitorowanie bezpieczeństwa, owoc róży, płodność, podanie dożołądkowe, produkt leczniczy, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, ziele grindelii, ziele tymianku - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Exoderil 10 mg/g
Przedkliniczne badania toksykologiczne naftyfiny chlorowodorku, substancji czynnej leku Exoderil, wykazały niski poziom toksyczności w różnych modelach zwierzęcych. Po jednorazowym podaniu doustnym u myszy dawki 1000 mg/kg masy ciała spowodowały 5% śmiertelności, 2000 mg/kg – 25%, a 4000 mg/kg – 15%. Podanie podskórne nie wywołało śmiertelności u myszy, co sugeruje mniejszą toksyczność tej drogi podania. Szczury tolerowały dawki doustne do 4000 mg/kg oraz podskórne do 2000 mg/kg bez objawów klinicznych. Króliki również wykazały dobrą tolerancję na dawki doustne i podskórne do 2000 mg/kg. Czterotygodniowe badania na królikach z dawkami 5, 15 i 45 mg/kg/dobę nie wykazały negatywnego wpływu na masę ciała, spożycie pokarmu, zachowanie, parametry hematologiczne ani wyniki badań laboratoryjnych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Troxescorbin 50 mg + 200 mg
Przedkliniczne badania toksyczności ostrej produktu leczniczego Troxescorbin, zawierającego 50 mg O-β-hydroksyetylorutozydu oraz 200 mg kwasu askorbowego, wykazały bardzo niski profil toksyczności. W badaniach na myszach i szczurach, przy podaniu dootrzewnowym oraz dożołądkowym, nie zaobserwowano toksycznych efektów O-β-hydroksyetylorutozydu nawet przy dawce 5000 mg/kg masy ciała. Tak wysokie dawki bez objawów toksyczności wskazują na bezpieczeństwo stosowania tego składnika aktywnego w warunkach przedklinicznych.
badanie toksyczności ostrej, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, droga doustna, efekt pierwszego przejścia, kwas askorbowy, O-β-hydroksyetylorutozyd, parametr LD50, podanie dootrzewnowe, podanie dożołądkowe, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, troxescorbin, witamina C, zastosowanie kliniczne - Leksykon substancji czynnych
Nystatyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nystatyna charakteryzuje się niską toksycznością przy podaniu doustnym i miejscowym, co wynika z braku jej wchłaniania przez skórę i błony śluzowe. Badania na zwierzętach wykazały, że dawki do 172,8 mg/kg masy ciała (około 480-krotność pojedynczej dawki terapeutycznej u ludzi) nie wywoływały ostrych ani opóźnionych reakcji toksycznych. Ostra toksyczność (LD50) dla myszy po podaniu dożołądkowym wynosiła 8 g/kg, natomiast po podaniu pozajelitowym LD50 mieściła się w zakresie 3-24 mg/kg masy ciała. Brak wchłaniania nystatyny ogranicza ryzyko działań niepożądanych o charakterze ogólnoustrojowym, co potwierdza jej wysoki profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zalecanymi drogami podania.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, droga podania, działanie karcynogenne, działanie ogólnoustrojowe, genotoksyczność, LD50, nystatyna, podanie dootrzewnowe, podanie dożołądkowe, podanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, wchłanianie przez błony śluzowe, wchłanianie przez skórę, wpływ na rozrodczość