zespół wyjścia klatki piersiowej

Zespół wyjścia klatki piersiowej (thoracic outlet syndrome, TOS) to grupa zaburzeń charakteryzujących się uciskiem na struktury nerwowo-naczyniowe w obszarze górnego otworu klatki piersiowej. Kompresja może dotyczyć splotu ramiennego, tętnicy podobojczykowej lub żyły podobojczykowej, co prowadzi do różnych objawów neurologicznych i naczyniowych.

Wyróżnia się trzy główne podtypy TOS: neurogenny (najczęstszy, około 95% przypadków), żylny i tętniczy. Przyczyny zespołu obejmują anomalie anatomiczne (np. żebro szyjne, wydłużony wyrostek poprzeczny C7), uraz, nieprawidłową postawę ciała, przerost mięśni oraz zmiany zwyrodnieniowe. Objawy mogą obejmować ból, parestezje i osłabienie kończyny górnej, obrzęk, zmianę koloru skóry oraz zaburzenia troficzne.

Diagnostyka TOS opiera się na badaniu klinicznym z wykorzystaniem testów prowokacyjnych (test Adson, test EAST, test Roos), badaniach obrazowych (RTG, MRI, angiografia) oraz badaniach elektrofizjologicznych. Leczenie początkowo obejmuje fizjoterapię i farmakoterapię przeciwbólową, a w przypadkach opornych na leczenie zachowawcze rozważa się interwencję chirurgiczną (dekompresja poprzez resekcję pierwszego żebra, przecięcie mięśni pochyłych lub usunięcie żebra szyjnego).