reakcja sercowo-naczyniowa

Reakcja sercowo-naczyniowa (kardiowaskularna) odnosi się do zespołu fizjologicznych zmian zachodzących w układzie krążenia w odpowiedzi na różnorodne bodźce, takie jak wysiłek fizyczny, stres emocjonalny, zmiana pozycji ciała czy ekspozycja na czynniki środowiskowe. Obejmuje ona modyfikacje w pracy serca (częstość akcji serca, siła skurczu) oraz naczyń krwionośnych (skurcz lub rozkurcz naczyń, zmiana oporu obwodowego).

Podstawowym celem reakcji sercowo-naczyniowej jest utrzymanie odpowiedniej perfuzji narządów poprzez dostosowanie rzutu serca i ciśnienia tętniczego do aktualnych potrzeb organizmu. Regulacja tej odpowiedzi odbywa się na wielu poziomach i angażuje zarówno mechanizmy neurogenne (autonomiczny układ nerwowy), jak i humoralne (układ renina-angiotensyna-aldosteron, peptydy natriuretyczne, katecholaminy).

W diagnostyce klinicznej ocena reaktywności sercowo-naczyniowej stanowi istotny element badań funkcjonalnych układu krążenia. Zaburzenia tej reakcji mogą wskazywać na dysfunkcję autonomicznego układu nerwowego, choroby serca, zaburzenia endokrynologiczne lub być konsekwencją stosowanej farmakoterapii. Testy prowokacyjne, takie jak próba ortostatyczna, próba wysiłkowa czy test pochyleniowy, pozwalają na ocenę zdolności adaptacyjnych układu sercowo-naczyniowego i mają znaczenie w diagnostyce chorób przebiegających z zaburzeniami regulacji krążenia.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl