całkowita odpowiedź na leczenie
Całkowita odpowiedź na leczenie (complete response, CR) to termin używany w onkologii do określenia stanu, w którym po zastosowaniu terapii przeciwnowotworowej dochodzi do całkowitego zaniku wszystkich wykrywalnych zmian nowotworowych. Jest to jeden z najważniejszych parametrów oceny skuteczności leczenia onkologicznego.
W praktyce klinicznej całkowitą odpowiedź na leczenie stwierdza się, gdy w badaniach obrazowych (takich jak tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny czy PET) oraz w badaniach laboratoryjnych nie stwierdza się żadnych oznak aktywnej choroby nowotworowej. W przypadku nowotworów hematologicznych całkowita odpowiedź może wymagać również normalizacji parametrów morfologii krwi oraz badania szpiku kostnego.
Uzyskanie całkowitej odpowiedzi na leczenie jest zazwyczaj dobrym czynnikiem prognostycznym i często wiąże się z dłuższym czasem przeżycia wolnego od progresji choroby oraz dłuższym całkowitym przeżyciem pacjenta. Należy jednak pamiętać, że CR nie jest równoznaczna z wyleczeniem, gdyż nawet przy braku wykrywalnych zmian nowotworowych mogą pozostać mikroskopijne ogniska choroby, które w przyszłości mogą prowadzić do nawrotu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Białaczka włochatokomórkowa – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Białaczka włochatokomórkowa (HCL) charakteryzuje się bardzo dobrym rokowaniem długoterminowym, z 5-letnim przeżyciem około 95%, 10-letnim na poziomie 87% oraz medianą całkowitego przeżycia (OS) wynoszącą 27 lat. Przeżycie względne 10 lat po diagnozie wynosi 90%, przewyższając wyniki w przewlekłej białaczce limfocytowej (CLL). Mediana przeżycia wolnego od nawrotu (RFS) to około 11 lat, przy 10-letnim wskaźniku nawrotów około 39%. Kluczowymi czynnikami prognostycznymi są odpowiedź na leczenie (pełna odpowiedź wiąże się z dłuższym RFS), wiek pacjenta (<70 lat rokowanie lepsze), stadium choroby, stan ogólny oraz obecność czynników ryzyka takich jak splenomegalia, leukocytoza (>10 × 10^9/L), podwyższony poziom beta-2 mikroglobuliny i LDH (>200,5 j.m.), a także status genów IGHV. Terapie oparte na analogach puryn (kladrybina, pentostatin) osiągają wysokie wskaźniki odpowiedzi (75-100%), a nawroty po 10-15 latach występują u około 42-48% pacjentów. Minimalna choroba resztkowa (MRD) po leczeniu jest istotnym czynnikiem prognostycznym, obecna u 40-60% pacjentów w remisji, zwiększając ryzyko nawrotu i skracając czas trwania remisji (62,8 vs 12 miesięcy).
analog nukleozydu purynowego, analog puryn, analog purynowy, beta-2 mikroglobulina, białaczka włochatokomórkowa, całkowita odpowiedź, całkowita odpowiedź na leczenie, całkowita remisja, częściowa odpowiedź, dabrafenib, gen IGHV, guz lity, inhibitor BRAF, interferon, kladrybina, leukocytoza, minimalna choroba resztkowa, mutacja BRAF V600E, nawrót choroby, nowotwór hematologiczny, nowotwór wtórny, pentostatin, przewlekła białaczka limfocytowa, przeżycie wolne od nawrotu, przeżycie wolne od progresji, rytuksymab, splenomegalia, trametynib, wariant białaczki włochatokomórkowej, wemurafenib