szczep bakterii oporny

Szczep bakterii oporny to populacja bakterii, która posiada zdolność przetrwania i namnażania się pomimo obecności substancji przeciwbakteryjnych, które zwykle hamują ich wzrost lub je zabijają. Oporność na antybiotyki to szczególny rodzaj oporności bakterii, która stanowi poważny problem w leczeniu zakażeń, zwłaszcza w środowisku szpitalnym.

Bakterie mogą nabywać oporność poprzez naturalne mutacje genetyczne lub transfer genów oporności między różnymi szczepami. Mechanizmy oporności obejmują: modyfikację miejsca docelowego działania antybiotyku, produkcję enzymów inaktywujących antybiotyk, zmniejszenie przepuszczalności błony komórkowej oraz aktywne usuwanie antybiotyku z komórki bakteryjnej.

Do najbardziej znanych szczepów opornych należą: MRSA (Staphylococcus aureus oporny na metycylinę), VRE (enterokoki oporne na wankomycynę), szczepy Pseudomonas aeruginosa wielolekooporne oraz bakterie wytwarzające beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum działania (ESBL). Szczepy te są przyczyną zakażeń trudnych w leczeniu, związanych z wyższą śmiertelnością i kosztami opieki zdrowotnej.

Wykrywanie szczepów opornych wymaga przeprowadzenia badań mikrobiologicznych, w tym testów lekowrażliwości. Racjonalna antybiotykoterapia, strategie kontroli zakażeń oraz nadzór epidemiologiczny stanowią kluczowe elementy w zapobieganiu rozprzestrzenianiu się oporności bakteryjnej w placówkach medycznych i społeczeństwie.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl