reumatyczny stan zapalny tkanek miękkich

Reumatyczny stan zapalny tkanek miękkich to schorzenie należące do grupy chorób reumatycznych, charakteryzujące się procesem zapalnym obejmującym struktury pozastawowe, takie jak ścięgna, więzadła, torebki stawowe, powięzie, mięśnie oraz tkankę podskórną. W odróżnieniu od klasycznych zapaleń stawów, stan ten dotyczy przede wszystkim tkanek otaczających stawy.

Patogeneza reumatycznego stanu zapalnego tkanek miękkich wiąże się z zaburzeniami immunologicznymi prowadzącymi do miejscowej reakcji zapalnej, która może być związana z chorobami układowymi (reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń układowy, spondyloartropatie) lub występować jako izolowany problem. W obrazie klinicznym dominuje ból, obrzęk, zaczerwienienie oraz ograniczenie funkcji zajętej okolicy.

Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne (markery stanu zapalnego: OB, CRP, czynnik reumatoidalny), badania obrazowe (USG, MRI) oraz niekiedy biopsję tkanek. Leczenie reumatycznego stanu zapalnego tkanek miękkich opiera się na stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych, glikokortykosteroidów (miejscowo lub ogólnie), leków modyfikujących przebieg choroby (w przypadku tła układowego) oraz fizjoterapii.

Odpowiednie rozpoznanie i leczenie ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania przewlekłym zmianom w obrębie tkanek miękkich, które mogą prowadzić do trwałych zaburzeń funkcjonalnych i strukturalnych. Multidyscyplinarne podejście z udziałem reumatologa, fizjoterapeuty i specjalisty medycyny fizykalnej zwiększa skuteczność terapii.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl