farmakokinetyka proguanilu
Farmakokinetyka proguanilu obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania tego leku przeciwmalarycznego. Proguanil po podaniu doustnym jest szybko i prawie całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 2-4 godzinach. Biodostępność leku wynosi około 60-75%.
Proguanil jest metabolizowany w wątrobie, głównie przez izoenzym CYP2C19 cytochromu P450, do aktywnego metabolitu – cykloguanilu, który wykazuje właściwości przeciwpasożytnicze. Polimorfizm genetyczny CYP2C19 może prowadzić do różnic w metabolizmie proguanilu między pacjentami, co wpływa na skuteczność terapii. Osoby z wolnym metabolizmem CYP2C19 mogą wykazywać zmniejszoną konwersję do cykloguanilu.
Lek wiąże się z białkami osocza w około 75%, a jego objętość dystrybucji wynosi 1,6-2,6 l/kg. Proguanil i jego metabolity są wydalane głównie przez nerki, z okresem półtrwania eliminacji wynoszącym 12-21 godzin. U pacjentów z niewydolnością nerek może być konieczne dostosowanie dawki ze względu na ryzyko kumulacji leku i jego metabolitów.
Proguanil jest często stosowany w skojarzeniu z atowakwonem (preparat Malarone) w profilaktyce i leczeniu malarii wywoływanej przez Plasmodium falciparum, w tym szczepów opornych na chlorochinę. Ta kombinacja wykazuje synergistyczne działanie przeciwko pasożytom malarii, przy czym proguanil zwiększa zdolność atowakwonu do zaburzania potencjału błonowego mitochondriów zarodźca.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Proguanil – Przeciwwskazania stosowania
Proguanil, składnik leku Falcimar (w połączeniu z atowakwonem), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne (chlorowodorek proguanilu 100 mg i atowakwon 250 mg) lub na składniki pomocnicze preparatu. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować objawy skórne, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy oraz ciężkie reakcje anafilaktyczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazanie dotyczące ciężkich zaburzeń czynności nerek – Falcimar nie powinien być stosowany w profilaktyce malarii wywołanej przez Plasmodium falciparum u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min, ze względu na ryzyko kumulacji leku i zwiększonego ryzyka działań niepożądanych wynikających z upośledzonej eliminacji proguanilu.
atowakwon, chlorowodorek proguanilu, ciężka niewydolność nerek, ciężkie zaburzenia czynności nerek, duszność, farmakokinetyka proguanilu, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, kumulacja leku, lek przeciwmalaryczny, nadwrażliwość na substancje czynne, obrzęk naczynioruchowy, Plasmodium falciparum, profilaktyka malarii, proguanil, reakcja anafilaktyczna