nadprodukcja kortyzolu

Nadprodukcja kortyzolu to patologiczne zwiększenie wydzielania tego hormonu steroidowego przez korę nadnerczy. Nadmierna sekrecja kortyzolu najczęściej występuje w przebiegu zespołu Cushinga, który może mieć różną etiologię – od gruczolaków przysadki wydzielających ACTH (choroba Cushinga), przez ektopowe wydzielanie ACTH, po pierwotne zaburzenia nadnerczy (gruczolaki lub raki nadnerczy).

Objawy kliniczne nadprodukcji kortyzolu obejmują charakterystyczną redystrybucję tkanki tłuszczowej z tworzeniem otyłości centralnej, „księżycowatej” twarzy i „bawolego garbu”, ścieńczenie skóry z tendencją do siniaczenia, rozstępy o zabarwieniu fioletowym, osłabienie mięśniowe, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia gospodarki węglowodanowej (do cukrzycy włącznie), osteoporozę oraz zaburzenia psychiczne.

Diagnostyka obejmuje testy przesiewowe (test hamowania deksametazonem, oznaczanie wolnego kortyzolu w dobowej zbiórce moczu, oznaczanie kortyzolu w ślinie o północy) oraz testy różnicujące przyczynę hiperkortyzolizmu (oznaczanie ACTH, test z CRH, test hamowania wysokimi dawkami deksametazonu). W diagnostyce obrazowej wykorzystuje się rezonans magnetyczny przysadki oraz tomografię komputerową nadnerczy.

Leczenie zależy od etiologii i obejmuje interwencję chirurgiczną (usunięcie gruczolaka przysadki, nadnerczy lub guza ektopowo wydzielającego ACTH), radioterapię oraz farmakoterapię (inhibitory steroidogenezy, antagoniści receptora glikokortykosteroidowego). Nieleczona nadprodukcja kortyzolu prowadzi do poważnych powikłań metabolicznych i sercowo-naczyniowych, znacząco zwiększając śmiertelność.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl