test ortostatyczny
Test ortostatyczny to nieinwazyjna metoda diagnostyczna stosowana do oceny reakcji układu sercowo-naczyniowego na zmianę pozycji ciała z leżącej na stojącą. Badanie polega na pomiarze ciśnienia tętniczego i tętna w pozycji leżącej, a następnie w określonych odstępach czasu po przyjęciu pozycji stojącej.
Głównym celem testu ortostatycznego jest diagnostyka hipotonii ortostatycznej, czyli nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego po pionizacji, oraz ocena funkcjonowania autonomicznego układu nerwowego. Test jest szczególnie przydatny w diagnostyce omdleń, zawrotów głowy, nietolerancji ortostatycznej czy zespołu posturalnej tachykardii ortostatycznej (POTS).
Interpretacja testu obejmuje analizę zmian ciśnienia i tętna. Za nieprawidłowy uznaje się spadek ciśnienia skurczowego o ≥20 mmHg lub rozkurczowego o ≥10 mmHg w ciągu 3 minut od pionizacji. Test ortostatyczny może być przeprowadzany w wersji aktywnej (pacjent samodzielnie wstaje) lub pasywnej (z użyciem stołu pochyleniowego), w zależności od wskazań klinicznych i dostępności sprzętu.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Sylodosyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, dehydrogenazę alkoholową oraz UGT2B7 i jest substratem P-glikoproteiny, co czyni jej farmakokinetykę podatną na interakcje z inhibitorami i induktorami tych enzymów i transporterów. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (400 mg), powodują 3,7-krotne zwiększenie Cmax i 3,1-krotne zwiększenie AUC sylodosyny, co wyklucza ich jednoczesne stosowanie. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (np. diltiazem) zwiększają AUC o około 30% bez wpływu na Cmax, co nie wymaga korekty dawki. Jednoczesne stosowanie sylodosyny z innymi alfa-adrenolitykami jest niewskazane ze względu na ryzyko nasilenia hipotensji. Interakcje farmakodynamiczne z inhibitorami PDE-5 (syldenafil 100 mg, tadalafil 20 mg) mogą powodować nieistotne klinicznie obniżenie ciśnienia tętniczego, szczególnie u pacjentów >65 lat, dlatego konieczne jest monitorowanie ciśnienia i objawów niedociśnienia ortostatycznego.
alfa-adrenolityk, antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, antagonista wapnia, barbiturat, beta-adrenolityk, cyklosporyna, CYP3A4, dehydrogenaza alkoholowa, digoksyna, diltiazem, działanie hipotensyjne, efekt hipotensyjny, fenytoina, hipotonia, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor proteazy, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, niedociśnienie ortostatyczne, P-glikoproteina, ryfampicyna, rytonawir, sartan, silny inhibitor CYP3A4, substrat P-glikoproteiny, syldenafil, sylodosyna, tadalafil, test ortostatyczny, UGT2B7, umiarkowany inhibitor CYP3A4, wazodylatacja, zawroty głowy -
Leksykon substancji czynnych
Sylodosyna jest metabolizowana głównie przez CYP3A4, dehydrogenazę alkoholową oraz UGT2B7, a także jest substratem P-glikoproteiny. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (400 mg), itrakonazol, rytonawir i cyklosporyna, powodują znaczące zwiększenie ekspozycji na sylodosynę (3,7-krotne zwiększenie Cmax i 3,1-krotne AUC), co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4, np. diltiazem, zwiększają AUC sylodosyny o około 30% bez wpływu na Cmax i okres półtrwania, co nie wymaga modyfikacji dawki. Równoczesne stosowanie sylodosyny z innymi antagonistami receptorów α1-adrenergicznych jest niezalecane ze względu na ryzyko nasilenia działania hipotensyjnego. Interakcje farmakodynamiczne z inhibitorami PDE-5 (syldenafil 100 mg, tadalafil 20 mg) są minimalne, choć u pacjentów >65 lat obserwowano obniżenie ciśnienia tętniczego o 5-15 mmHg (skurczowe) i 0-10 mmHg (rozkurczowe), bez objawów niedociśnienia ortostatycznego.
alfa-adrenolityk, antagonista receptora alfa-adrenergicznego, antagonista wapnia, barbituran, beta-adrenolityk, cyklosporyna, dehydrogenaza alkoholowa, digoksyna, diltiazem, działanie hipotensyjne, etanol, fenytoina, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor PDE-5, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie ortostatyczne, P-glikoproteina, ryfampicyna, rytonawir, syldenafil, sylodosyna, tadalafil, test ortostatyczny, UGT2B7, zawrót głowy
