r-FVIIa

Rekombinowany czynnik VII aktywowany (r-FVIIa, NovoSeven) to biotechnologicznie wytworzony analog aktywowanego czynnika VII krzepnięcia krwi. Jest on stosowany w leczeniu krwawień u pacjentów z hemofilią A lub B z inhibitorami, nabytą hemofilią, wrodzonym niedoborem czynnika VII oraz w trombastenią Glanzmanna.

R-FVIIa działa poprzez aktywację zewnątrzpochodnego szlaku krzepnięcia, prowadząc do generacji trombiny i tworzenia stabilnego skrzepu fibrynowego w miejscu uszkodzenia naczynia. Lek ten wykazuje działanie hemostatyczne miejscowe, bez wywoływania uogólnionej aktywacji układu krzepnięcia.

Stosowanie r-FVIIa wiąże się z szybkim działaniem hemostatycznym (początek działania w ciągu 15-30 minut), krótkim okresem półtrwania (2-3 godziny) oraz niskim ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Dawkowanie jest zależne od wskazania klinicznego, zwykle wynosi 90-120 μg/kg masy ciała, a w przypadku ciężkich krwawień może wymagać powtarzania co 2-3 godziny.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedawkowanie – Rivaroxaban STADA 15 mg

Przedawkowanie rywaroksabanu, nawet do dawek rzędu 1960 mg, stanowi poważne zagrożenie ze względu na ryzyko powikłań krwotocznych. U dorosłych po przyjęciu ≥50 mg obserwuje się efekt pułapowy, co oznacza brak dalszego wzrostu ekspozycji osoczowej, wynikający z ograniczonego wchłaniania. Okres półtrwania rywaroksabanu wynosi około 5-13 godzin u dorosłych, a u dzieci jest krótszy, choć brak jest danych dotyczących dawek supraterapeutycznych u populacji pediatrycznej. W przypadku przedawkowania zaleca się podanie węgla aktywnego, ścisłe monitorowanie pacjenta oraz zastosowanie andeksanetu alfa u dorosłych, który odwraca farmakodynamiczne działanie inhibitora Xa. W razie powikłań krwotocznych konieczne jest indywidualne dostosowanie terapii, w tym opóźnienie lub przerwanie podawania rywaroksabanu oraz leczenie objawowe, takie jak ucisk mechaniczny, hemostaza chirurgiczna, podawanie płynów, wsparcie hemodynamiczne oraz transfuzje produktów krwiopochodnych (koncentrat krwinek czerwonych, świeżo mrożone osocze, płytki krwi).
andeksanet alfa, aPCC, aprotynina, białko osocza krwi, desmopresyna, działanie przeciwzakrzepowe, efekt pułapowy, farmakokinetyka populacyjna, hemostaza chirurgiczna, hipotensja, inhibitor Xa, koagulopatia, koncentrat czynników, koncentrat krwinek czerwonych, krwawienie śródtkankowe, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z dróg moczowych, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiak, krwiomocz, krzepnięcie krwi, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, niedokrwistość, PCC, płytki krwi, powikłanie krwotoczne, produkt krwiopochodny, r-FVIIa, rekombinowany czynnik VIIa, rywaroksaban, siarczan protaminy, środek odwracający, środek prokoagulacyjny, świeżo mrożone osocze, tachykardia, ucisk mechaniczny, węgiel aktywny, witamina K, wsparcie hemodynamiczne, wstrząs, zaburzenie hemodynamiczne, zespół protrombiny
Leksykon leków
Przedawkowanie – Rivaroxaban OLIMP 20 mg

Przedawkowanie rywaroksabanu, nawet do dawek sięgających 1960 mg u dorosłych, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, głównie z powodu ryzyka powikłań krwotocznych o różnym nasileniu i lokalizacji. Dawki supraterapeutyczne ≥50 mg wykazują efekt pułapowy w ekspozycji osoczowej, co jest związane z ograniczonym wchłanianiem leku. Okres półtrwania rywaroksabanu u dorosłych wynosi około 5-13 godzin, co jest istotne przy planowaniu interwencji, natomiast u dzieci jest krótszy, choć dane są ograniczone. Objawy przedawkowania obejmują krwawienia, niedokrwistość, koagulopatię oraz wstrząs hipowolemiczny, wynikające z nasilonego działania przeciwzakrzepowego i utraty krwi.
andeksanet alfa, aPCC, aprotynina, desmopresyna, efekt pułapowy, hemostaza chirurgiczna, inhibitor Xa, koagulopatia, koncentrat czerwonych krwinek, koncentrat czynników zespołu protrombiny, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, niedokrwistość, okres półtrwania rywaroksabanu, PCC, powikłanie krwotoczne, przedawkowanie rywaroksabanu, r-FVIIa, rekombinowany czynnik VIIa, rywaroksaban, siarczan protaminy, świeżo mrożone osocze, węgiel aktywny, witamina K, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie hemostazy
Leksykon leków
Przedawkowanie – VIXARGIO 10 mg

Przedawkowanie rywaroksabanu, nawet w dawkach sięgających 1960 mg, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, głównie z powodu ryzyka krwawień wynikających z jego działania jako selektywnego inhibitora czynnika Xa. Farmakokinetycznie lek wykazuje efekt pułapowy przy dawkach ≥50 mg, co ogranicza dalszy wzrost ekspozycji osocza. Klinicznie obserwuje się różnorodne objawy przedawkowania, takie jak krwawienia z nosa, przewodu pokarmowego (hematemeza, melaena), wewnątrzczaszkowe, stawów oraz krwiomocz, a także wtórną niedokrwistość i koagulopatię przy dawkach >100 mg. Okres półtrwania rywaroksabanu wynosi około 5-13 godzin, co ma znaczenie przy planowaniu interwencji terapeutycznych.
andeksanet alfa, aPCC, aprotynina, desmopresyna, efekt pułapowy, epistaxis, hematemeza, hemodializa, inhibitor czynnika Xa, koagulopatia, koncentrat aktywowanych czynników protrombiny, koncentrat czynników protrombiny, koncentrat krwinek czerwonych, koncentrat płytek krwi, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, melaena, niedokrwistość wtórna, okres półtrwania, PCC, powikłanie krwotoczne, przedawkowanie rywaroksabanu, r-FVIIa, rekombinowany czynnik VIIa, rywaroksaban, siarczan protaminy, świeżo mrożone osocze, węgiel aktywny
Leksykon leków
Przedawkowanie – Roxan 20 mg

Przedawkowanie rywaroksabanu wiąże się z ryzykiem powikłań krwotocznych, choć zgłaszano przypadki przyjęcia dawek do 600 mg bez wystąpienia krwawień. Mechanizm efektu pułapowego ogranicza wzrost ekspozycji osoczowej powyżej dawki 50 mg, co zmniejsza ryzyko toksyczności. W przypadku przedawkowania bez objawów krwawienia zaleca się rozważenie podania węgla aktywowanego, a czas działania leku determinuje okres półtrwania wynoszący 5-13 godzin. W sytuacji krwawienia po przedawkowaniu należy opóźnić lub przerwać podawanie rywaroksabanu i wdrożyć leczenie objawowe, obejmujące m.in. ucisk mechaniczny, hemostazę chirurgiczną, wsparcie hemodynamiczne oraz przetoczenia krwi i jej składników.
andeksanet alfa, aPCC, aprotynina, dawka supraterapeutyczna, desmopresyna, dializa, działanie farmakodynamiczne, działanie przeciwzakrzepowe, efekt pułapowy, ekspozycja osocza, farmakokinetyka dawki, hemostaza chirurgiczna, koagulopatia, koncentrat aktywowanych czynników zespołu protrombiny, koncentrat czynników zespołu protrombiny, koncentrat krwinek czerwonych, krwawienie do gałki ocznej, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, lek przeciwkrwotoczny, niedokrwistość, okres półtrwania rywaroksabanu, PCC, płytki krwi, powikłanie krwotoczne, protamina siarczan, przedawkowanie rywaroksabanu, r-FVIIa, rekombinowany czynnik VIIa, specjalista krzepnięcia krwi, świeżo mrożone osocze, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wsparcie hemodynamiczne, wstrząs hipowolemiczny, wylew podskórny
Leksykon leków
Przedawkowanie – Roxan 10 mg

Przedawkowanie rywaroksabanu, substancji czynnej leku Roxan, może prowadzić do poważnych powikłań krwotocznych, choć w dokumentacji klinicznej odnotowano przypadki przyjęcia dawek nawet do 600 mg bez wystąpienia działań niepożądanych, co wiąże się z efektem pułapowym wchłaniania przy dawkach ≥50 mg. Okres półtrwania rywaroksabanu wynosi około 5-13 godzin, co jest istotne przy planowaniu interwencji terapeutycznych. W przypadku przedawkowania zaleca się rozważenie podania węgla aktywnego w celu ograniczenia wchłaniania oraz zastosowanie andeksanetu alfa – specyficznego antidotum neutralizującego farmakodynamiczne działanie inhibitora Xa. Wystąpienie krwawień wymaga przerwania lub opóźnienia kolejnej dawki oraz wdrożenia leczenia objawowego dostosowanego do lokalizacji i nasilenia krwawienia.
andeksanet alfa, aPCC, aprotynina, desmopresyna, działanie przeciwzakrzepowe, efekt pułapowy, hemostaza chirurgiczna, koagulopatia, koncentrat aktywowanych czynników zespołu protrombiny, koncentrat czynników zespołu protrombiny, koncentrat krwinek czerwonych, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwiak zaotrzewnowy, krwiomocz, krwioplucie, krzepnięcie krwi, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, okres półtrwania, PCC, płytki krwi, powikłanie krwotoczne, protamina siarczan, przedawkowanie rywaroksabanu, r-FVIIa, rekombinowany czynnik VIIa, rywaroksaban, świeżo mrożone osocze, węgiel aktywny, witamina K, wstrząs hipowolemiczny, wylew podskórny
Leksykon leków
Przedawkowanie – Rivaroxaban Aurovitas 10 mg

Przedawkowanie rywaroksabanu, nawet do dawek sięgających 1960 mg, stanowi poważne zagrożenie kliniczne głównie z powodu ryzyka powikłań krwotocznych. Lek charakteryzuje się efektem pułapowym przy dawkach powyżej 50 mg, co ogranicza dalszy wzrost stężenia w osoczu. Okres półtrwania rywaroksabanu wynosi 5-13 godzin, co jest istotne przy planowaniu monitorowania i terapii. Postępowanie obejmuje ścisły monitoring, podanie węgla aktywnego w przypadku wczesnego zgłoszenia, wstrzymanie dalszego podawania leku oraz zastosowanie andeksanetu alfa jako specyficznego antidotum. W przypadku krwawień stosuje się leczenie pierwszego rzutu (ucisk mechaniczny, hemostaza chirurgiczna, wsparcie hemodynamiczne, przetoczenia krwi i płytek) oraz leczenie drugiego rzutu z użyciem andeksanetu alfa i prokoagulacyjnych środków takich jak PCC, aPCC czy r-FVIIa, choć doświadczenie kliniczne w tym zakresie jest ograniczone.
andeksanet alfa, aPCC, aprotynina, białko osocza krwi, ciśnienie śródczaszkowe, czarne stolce, desmopresyna, efekt pułapowy, hemodializa, hemostaza chirurgiczna, hemostaza pierwotna, hemostaza wtórna, hipotensja, koagulopatia, koncentrat aktywowanych czynników zespołu protrombiny, koncentrat czynników zespołu protrombiny, koncentrat krwinek czerwonych, krwawienie, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwiomocz, krwioplucie, krwiste wymioty, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, melena, niedokrwistość, niewydolność oddechowa, okres półtrwania rywaroksabanu, oliguria, PCC, powikłanie krwotoczne, przedawkowanie rywaroksabanu, r-FVIIa, rekombinowany czynnik VIIa, rywaroksaban, siarczan protaminy, świeżo mrożone osocze, tachykardia, węgiel aktywny, witamina K, wstrząs hipowolemiczny, wylew podskórny
Leksykon leków
Przedawkowanie – Kardatuxan 20 mg

Przedawkowanie rywaroksabanu, nawet do dawki 1960 mg, wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań krwotocznych, obejmujących krwawienia z nosa, przewodu pokarmowego, krwawienia wewnętrzne oraz wtórną niedokrwistość i koagulopatię. Ze względu na efekt pułapowy po dawce 50 mg, dalsze zwiększanie dawki nie powoduje proporcjonalnego wzrostu ekspozycji osoczowej. Okres półtrwania rywaroksabanu wynosi 5-13 godzin, co jest istotne przy planowaniu monitorowania i interwencji. W przypadku przedawkowania konieczna jest intensywna obserwacja kliniczna, ze szczególnym uwzględnieniem wczesnego wykrywania objawów krwawienia w różnych lokalizacjach anatomicznych.
andeksanet alfa, antidotum, aPCC, aprotynina, desmopresyna, dializa, działanie przeciwzakrzepowe, efekt pułapowy, ekspozycja osocza, hemostaza chirurgiczna, inhibitor Xa, koagulopatia, koncentrat aktywowanych czynników zespołu protrombiny, koncentrat czynników zespołu protrombiny, koncentrat krwinek czerwonych, krwawienie wewnętrzne, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok śródczaszkowy, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, niedokrwistość, okres półtrwania rywaroksabanu, PCC, powikłanie krwotoczne, preparat hemostatyczny, przedawkowanie rywaroksabanu, przetoczenie płytek krwi, przetoczenie produktów krwiopochodnych, r-FVIIa, rekombinowany czynnik VIIa, siarczan protaminy, smolisty stolec, specjalista ds. krzepnięcia krwi, świeżo mrożone osocze, wchłanianie rywaroksabanu, węgiel aktywny, wiązanie z białkami osocza, witamina K, wymioty z krwią, zaburzenie krzepnięcia krwi
Leksykon leków
Przedawkowanie – Rivertaxo 10 mg

Przedawkowanie rywaroksabanu, nawet do dawki 1960 mg, wiąże się z wysokim ryzykiem powikłań krwotocznych, które stanowią główne zagrożenie dla pacjenta. Występuje efekt pułapowy farmakokinetyczny – po dawkach supraterapeutycznych ≥50 mg nie obserwuje się dalszego wzrostu stężenia leku w osoczu, co jest istotne przy ocenie ryzyka i planowaniu terapii. Okres półtrwania rywaroksabanu wynosi około 5-13 godzin, co należy uwzględnić w monitorowaniu i postępowaniu. W przypadku przedawkowania kluczowe jest monitorowanie objawów krwawień, takich jak krwawienia z nosa, przewodu pokarmowego, krwawienia wewnątrzczaszkowe oraz zaburzenia hemodynamiczne wtórne do masywnych krwotoków.
andeksanet alfa, aPCC, aprotynina, dawka supraterapeutyczna, desmopresyna, działanie farmakodynamiczne, efekt farmakodynamiczny, efekt pułapowy, hemostaza chirurgiczna, hemostaza miejscowa, inhibitor Xa, koagulopatia, koncentrat czynników zespołu protrombiny, koncentrat krwinek czerwonych, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiak, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, niedokrwistość, okres półtrwania, PCC, płytki krwi, powikłanie krwotoczne, r-FVIIa, rekombinowany czynnik VIIa, rywaroksaban, siarczan protaminy, specjalista ds. krzepnięcia krwi, stężenie leku w osoczu, świeżo mrożone osocze, ucisk mechaniczny, węgiel aktywny, witamina K, wsparcie hemodynamiczne, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenie hemodynamiczne
Leksykon leków
Przedawkowanie – Xiltess 2,5 mg

Przedawkowanie rywaroksabanu, nawet w dawkach sięgających 1960 mg, stanowi poważne zagrożenie z powodu ryzyka powikłań krwotocznych, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Wchłanianie leku wykazuje efekt pułapowy powyżej dawki 50 mg, co ogranicza dalszy wzrost ekspozycji osoczowej. Okres półtrwania rywaroksabanu wynosi około 5-13 godzin, co determinuje czas utrzymywania się działania przeciwzakrzepowego. Postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje ścisłą obserwację kliniczną, ograniczenie wchłaniania (np. węgiel aktywny), zastosowanie antidotum andeksanetu alfa oraz przerwanie lub opóźnienie dalszej terapii rywaroksabanem.
andeksanet alfa, aPCC, aprotynina, białko osocza, czynnik prokoagulacyjny, desmopresyna, działanie przeciwzakrzepowe, efekt przeciwkrzepliwy, efekt pułapowy wchłaniania, hemodializa, hemostaza chirurgiczna, inhibitor Xa, koagulopatia, koncentrat aktywowanych czynników zespołu protrombiny, koncentrat czynników zespołu protrombiny, koncentrat krwinek czerwonych, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwiomocz, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, lek przeciwkrzepliwy, niedokrwistość, objaw ogniskowy, okres półtrwania, PCC, płytki krwi, powikłanie krwotoczne, r-FVIIa, rekombinowany czynnik VIIa, rywaroksaban, siarczan protaminy, specjalista ds. krzepnięcia krwi, świeżo mrożone osocze, węgiel aktywny, witamina K, wstrząs hipowolemiczny
Leksykon leków
Przedawkowanie – Rivahib 2,5 mg

Przedawkowanie rywaroksabanu (Varodoax) wiąże się z istotnym ryzykiem powikłań krwotocznych, które mogą mieć charakter od łagodnych do zagrażających życiu. Dawki przekraczające 50 mg nie powodują dalszego wzrostu ekspozycji osoczowej ze względu na efekt pułapowy, jednak okres półtrwania leku wynoszący 5-13 godzin może skutkować przedłużonym działaniem przeciwzakrzepowym. W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się monitorowanie pacjenta, podanie węgla aktywnego (szczególnie przy niedawnym przedawkowaniu) oraz zastosowanie andeksanetu alfa jako specyficznego antidotum neutralizującego działanie rywaroksabanu. Powikłania krwotoczne wymagają indywidualnego podejścia terapeutycznego, obejmującego opóźnienie lub przerwanie podawania leku, hemostazę mechaniczną lub chirurgiczną, wsparcie hemodynamiczne oraz przetoczenie odpowiednich produktów krwiopochodnych (koncentrat krwinek czerwonych, świeżo mrożone osocze, płytki krwi).
andeksanet alfa, aPCC, aprotynina, desmopresyna, dializa, działanie przeciwzakrzepowe, efekt pułapowy, ekspozycja osoczowa, hemostaza chirurgiczna, inhibitor Xa, koagulopatia, koncentrat aktywowanych czynników zespołu protrombiny, koncentrat czynników zespołu protrombiny, koncentrat krwinek czerwonych, krwawienie śródczaszkowe, krwiak, krwiomocz, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, niedokrwistość, okres półtrwania rywaroksabanu, PCC, płytka krwi, powikłanie krwotoczne, r-FVIIa, rekombinowany czynnik VIIa, rywaroksaban, siarczan protaminy, specjalista ds. krzepnięcia krwi, środek odwracający, świeżo mrożone osocze, ucisk mechaniczny, węgiel aktywny, wiązanie z białkami osocza, witamina K, wstrząs hipowolemiczny
Leksykon leków
Przedawkowanie – Rivaroxaban Bayer 20 mg

Przedawkowanie rywaroksabanu, choć rzadkie, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, zwłaszcza ze względu na ryzyko krwawień o różnym nasileniu i lokalizacji. Dawki przekraczające 50 mg u dorosłych nie powodują dalszego wzrostu ekspozycji osoczowej z powodu efektu pułapowego, a okres półtrwania leku wynosi około 5-13 godzin. U dzieci okres ten jest krótszy, jednak brak jest danych dotyczących skutków dawek supraterapeutycznych w tej grupie. W przypadku przedawkowania konieczna jest ścisła obserwacja pacjenta, rozważenie podania węgla aktywnego oraz zastosowanie andeksanetu alfa jako specyficznego antidotum u dorosłych. Wystąpienie krwawienia wymaga indywidualnego podejścia terapeutycznego, obejmującego zarówno leczenie objawowe (ucisk mechaniczny, hemostaza chirurgiczna, wsparcie hemodynamiczne, przetoczenia krwi i jej składników), jak i stosowanie specyficznych środków prokoagulacyjnych (PCC, aPCC, r-FVIIa), choć doświadczenie kliniczne z ich użyciem jest ograniczone.
andeksanet alfa, aPCC, aprotynina, czynnik VIIa, dawka supraterapeutyczna, desmopresyna, efekt pułapowy, ekspozycja osocza, farmakokinetyka populacyjna, farmakokinetyka rywaroksabanu, hemostaza chirurgiczna, hemostaza pierwotna, inhibitor czynnika Xa, inhibitor Xa, koagulopatia, koncentrat aktywowanych czynników protrombiny, koncentrat czerwonych krwinek, koncentrat czynników protrombiny, krwawienie skórno-śluzówkowe, krwawienie stawowe, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, lek przeciwkrwotoczny, lek przeciwzakrzepowy, okres półtrwania rywaroksabanu, PCC, powikłanie krwotoczne, r-FVIIa, rywaroksaban, siarczan protaminy, środek hemostatyczny, środek odwracający, środek prokoagulacyjny, świeżo mrożone osocze, węgiel aktywny, wiązanie z białkami osocza, wsparcie hemodynamiczne, wstrząs krwotoczny
Leksykon leków
Przedawkowanie – Mantreda 15 mg

Przedawkowanie rywaroksabanu, nawet do dawek rzędu 1960 mg u dorosłych, wiąże się z wysokim ryzykiem powikłań krwotocznych, które mogą mieć charakter od łagodnych do zagrażających życiu. Wchłanianie leku wykazuje efekt pułapowy przy dawkach ≥50 mg, co ogranicza dalszy wzrost ekspozycji osoczowej. W przypadku przedawkowania konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta oraz zastosowanie węgla aktywowanego w celu ograniczenia wchłaniania. Specyficznym antidotum jest andeksanet alfa, skuteczny u dorosłych, jednak brak jest danych dotyczących jego stosowania u dzieci. Postępowanie obejmuje także opóźnienie lub przerwanie podawania rywaroksabanu, a w przypadku krwawienia – leczenie objawowe i hemostatyczne, uwzględniające m.in. ucisk mechaniczny, hemostazę chirurgiczną, przetoczenia krwi i wsparcie hemodynamiczne.
andeksanet alfa, aPCC, aprotynina, dawka supraterapeutyczna, desmopresyna, działanie farmakodynamiczne, hemostaza chirurgiczna, hipotensja, inhibitor Xa, koncentrat aktywowanych czynników zespołu protrombiny, koncentrat czynników zespołu protrombiny, koncentrat krwinek czerwonych, krwawienie narządowe, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwiomocz, krwioplucie, kwas aminokapronowy, kwas traneksamowy, niedokrwistość, okres półtrwania rywaroksabanu, oliguria, PCC, powikłanie krwotoczne, przedawkowanie rywaroksabanu, przetoczenie produktów krwiopochodnych, r-FVIIa, rekombinowany czynnik VIIa, siarczan protaminy, specjalista ds. krzepnięcia krwi, środek odwracający, świeżo mrożone osocze, tachykardia, wchłanianie rywaroksabanu, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, witamina K, wstrząs hipowolemiczny, wybroczyna