milisiwert
Milisiwert (mSv) to jednostka miary dawki promieniowania jonizującego w układzie SI, będąca podwielokrotnością siwerta (Sv). Odpowiada ona jednej tysięcznej siwerta (1 mSv = 0,001 Sv) i służy do określania dawki równoważnej oraz dawki skutecznej promieniowania, uwzględniających różny wpływ biologiczny różnych rodzajów promieniowania.
Milisiwert jest szczególnie istotny w diagnostyce obrazowej, medycynie nuklearnej i radioterapii, gdzie pozwala ocenić narażenie pacjentów i personelu medycznego na promieniowanie. Dla porównania, przeciętna roczna dawka promieniowania naturalnego wynosi około 2,4 mSv, pojedyncze badanie CT jamy brzusznej dostarcza 8-10 mSv, a roczna dawka graniczna dla pracowników narażonych zawodowo wynosi 20 mSv.
W praktyce klinicznej milisiwert służy do optymalizacji protokołów diagnostycznych zgodnie z zasadą ALARA (As Low As Reasonably Achievable), dążąc do uzyskania diagnostycznej jakości obrazu przy możliwie najmniejszej ekspozycji pacjenta. Wartości w milisiwertach są również wykorzystywane w ochronie radiologicznej do określania limitów dawek i oceny ryzyka zdrowotnego związanego z ekspozycją na promieniowanie jonizujące.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – V-PET 1 GBq/ml na dzień i godzinę odniesienia
Produkt leczniczy V-PET zawierający fludeoksyglukozę (¹⁸F) w stężeniu 1 GBq/ml wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, bez zgłaszanych działań niepożądanych bezpośrednio związanych z podaniem substancji czynnej. Maksymalna zalecana aktywność wynosi 400 MBq, co odpowiada dawce skutecznej około 7,6 mSv. Fluor (¹⁸F) charakteryzuje się okresem półtrwania 110 minut i emituje promieniowanie pozytonowe o energii maksymalnej 0,960 MeV, a następnie promieniowanie gamma o energii 0,511 MeV, co jest istotne z punktu widzenia ekspozycji pacjenta na promieniowanie jonizujące podczas diagnostyki PET.
anihilacja, dawka aktywności, dawka skuteczna, działanie niepożądane, ekspozycja na promieniowanie, indukcja nowotworów, milisiwert, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, okres półtrwania, produkt leczniczy, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, promieniowanie pozytonowe, radiofarmaceutyk, substancja czynna, V-PET, wada dziedziczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – MonFCH 910-3415 MBq/ml
MonFCH (fluorocholina [18F]) jest radiofarmaceutykiem stosowanym w diagnostyce PET, zawierającym od 910 MBq do 3415 MBq fluorometylo-(18F)-dimetylo-2-hydroksyetylo-amoniową sól w 1 ml roztworu do wstrzykiwań. Emituje pozytony o maksymalnej energii 0,633 MeV, które po anihilacji generują promieniowanie gamma o energii 0,511 MeV. Preparat charakteryzuje się bardzo dobrym profilem bezpieczeństwa, bez zarejestrowanych bezpośrednich działań niepożądanych związanych z podaniem substancji czynnej. Maksymalna zalecana dawka aktywności wynosi 280 MBq (4 MBq/kg dla pacjenta o masie 70 kg), co odpowiada dawce skutecznej 5,1 mSv u kobiet i 3,1 mSv u mężczyzn. Ryzyko działań niepożądanych wynikających z ekspozycji na promieniowanie jonizujące, takich jak indukcja nowotworów czy rozwój wad dziedzicznych, jest bardzo niskie, jednak należy zawsze rozważyć indywidualny stosunek korzyści do ryzyka.
dawka aktywności, dawka skuteczna, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, diagnostyka obrazowa, działanie niepożądane, fachowy personel medyczny, fluorocholina 18F, indukcja nowotworów, milisiwert, monitorowanie bezpieczeństwa, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, stosunek korzyści do ryzyka, wada dziedziczna, zaburzenie genetyczne, zaburzenie ogólnoustrojowe