ceroidolipofuscynoza neuronalna
Ceroidolipofuscynoza neuronalna (CLN) to grupa rzadkich, dziedzicznych chorób neurodegeneracyjnych, należących do lizosomalnych chorób spichrzeniowych. Charakteryzują się one gromadzeniem lipopigmentów (ceroidów i lipofuscyny) w komórkach nerwowych i innych tkankach organizmu.
Wyróżnia się kilkanaście typów ceroidolipofuscynozy neuronalnej (CLN1-CLN14), różniących się wiekiem wystąpienia pierwszych objawów, przebiegiem klinicznym oraz mutacjami w określonych genach. Najczęstszymi objawami są postępująca utrata wzroku prowadząca do ślepoty, padaczka lekooporna, zaburzenia ruchowe, pogorszenie funkcji poznawczych oraz demencja.
Diagnostyka CLN opiera się na badaniach genetycznych, mikroskopii elektronowej wykazującej charakterystyczne złogi lipopigmentów, badaniach enzymatycznych oraz obrazowaniu mózgu (MRI), które uwidacznia postępujący zanik mózgu. Obecnie nie istnieje skuteczna terapia przyczynowa dla większości typów CLN, leczenie ma głównie charakter objawowy i paliatywny.
W 2021 roku dla CLN2 (późnej niemowlęcej postaci choroby) zarejestrowano pierwszą terapię enzymatyczną zastępczą – cerliponazę alfa (Brineura), podawaną dokanałowo. Prowadzone są również badania nad terapiami genowymi oraz zastosowaniem innych innowacyjnych metod leczenia w pozostałych typach ceroidolipofuscynozy neuronalnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Mioklonie – Diagnostyka i diagnoza
Mioklonie to nagłe, krótkotrwałe, mimowolne skurcze mięśni, które mogą mieć różne pochodzenie anatomiczne: korowe, podkorowe, rdzeniowe lub obwodowe. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu neurologicznym oraz kluczowych badaniach elektrofizjologicznych, takich jak EEG, EMG i potencjały wywołane (np. SSEP). EEG pozwala na identyfikację mioklonii korowych i ewentualnych zmian napadowych, EMG ocenia aktywność mięśniową, a korelacja EEG-EMG umożliwia precyzyjną klasyfikację fizjologiczną. Badania obrazowe, przede wszystkim MRI, służą do wykrywania zmian strukturalnych w OUN, a badania laboratoryjne (ocena funkcji nerek, wątroby, elektrolitów, markerów autoimmunologicznych) oraz płynu mózgowo-rdzeniowego pomagają wykluczyć przyczyny metaboliczne, infekcyjne i zapalne. W wybranych przypadkach wskazane są badania genetyczne, zwłaszcza przy podejrzeniu dziedzicznych zespołów, takich jak zespół mioklonia-dystonia (mutacja genu SGCE) czy postępujące padaczki miokloniczne.
akatyzja, badanie elektrofizjologiczne, badanie genetyczne, badanie neurologiczne, ceroidolipofuscynoza neuronalna, choroba Alzheimera, choroba Creutzfeldta-Jakoba, choroba Lafory, choroba neurodegeneracyjna, choroba Unverrichta-Lundborga, drżenie, dystonia, elektroencefalografia, elektromiografia, jądra podstawne, mioklonie, mioklonie korowe, młodzieńcza padaczka miokloniczna, neuroblastoma, padaczka, pląsawica, płyn mózgowo-rdzeniowy, postępująca padaczka miokloniczna, rezonans magnetyczny, skurcz mięśni, somatosensoryczne potencjały wywołane, tik, tomografia komputerowa, zaburzenie mitochondrialne, zespół mioklonia-dystonia - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół retta – Diagnostyka i diagnoza
Zespół Retta to rzadkie, ciężkie zaburzenie neurorozwojowe, występujące głównie u dziewcząt, charakteryzujące się okresem regresji rozwojowej między 6 a 18 miesiącem życia, po początkowym prawidłowym rozwoju. Diagnoza kliniczna opiera się na spełnieniu kluczowych kryteriów, takich jak utrata celowych ruchów rąk, utrata mowy, zaburzenia chodu oraz stereotypowe ruchy rąk, a także na obserwacji spowolnienia wzrostu obwodu głowy prowadzącego do mikrocefalii. Diagnostyka różnicowa obejmuje wykluczenie urazów okołoporodowych, chorób neurometabolicznych oraz innych zaburzeń rozwojowych, takich jak autyzm, zespół Angelmana czy mózgowe porażenie dziecięce. Wspierające objawy to m.in. zaburzenia oddychania, skolioza, bruksizm, nieprawidłowe wzorce snu oraz zmniejszona reakcja na ból. Średni wiek diagnozy wynosi 2,7 roku dla postaci klasycznej i 3,8 roku dla postaci atypowej, co podkreśla potrzebę wczesnej identyfikacji i interwencji.
badanie genetyczne, bruksizm, ceroidolipofuscynoza neuronalna, diagnoza kliniczna, elektroencefalografia, elektrokardiografia, elektromiografia, mikrocefalia nabyta, mikrocefalia wrodzona, MLPA, mózgowe porażenie dziecięce, mutacja MECP2, regresja rozwojowa, rezonans magnetyczny, sekwencjonowanie całego eksomu, sekwencjonowanie nowej generacji, sekwencjonowanie Sangera, skolioza, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie neurorozwojowe, zaburzenie ze spektrum autyzmu, zespół Angelmana, zespół Retta - Leksykon chorób i schorzeń
Mioklonie – Etiologia i przyczyny
Mioklonie to nagłe, mimowolne skurcze mięśni, które mogą mieć różnorodne etiologie, od fizjologicznych po wtórne w przebiegu chorób neurologicznych, metabolicznych, infekcyjnych, autoimmunologicznych czy toksycznych. Najczęstszą lokalizacją generującą mioklonie jest kora mózgowa, choć mogą one pochodzić także z pnia mózgu, rdzenia kręgowego lub nerwów obwodowych. Wyróżnia się mioklonie fizjologiczne, samoistne (np. zespół mioklonie-dystonia związany z mutacjami w genie SGCE na chromosomie 7q21.3), padaczkowe (np. młodzieńcza padaczka miokloniczna z mutacjami w genach GABRA1 i EFHC1), objawowe (w przebiegu chorób neurodegeneracyjnych, metabolicznych, infekcyjnych, uszkodzeń strukturalnych, autoimmunologicznych) oraz wywołane lekami i toksynami. Warto zwrócić uwagę na zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia, hipokalcemia, hipomagnezemia), hipoglikemię, hiperglikemię, hiperkapnię oraz toksyczne działanie leków takich jak karbamazepina, walproinian, SSRI, opioidy czy metale ciężkie.
autoimmunologiczne zapalenie mózgu, bakteryjne zapalenie mózgu, celiakia, ceroidolipofuscynoza neuronalna, choroba Alzheimera, choroba Creutzfeldta-Jakoba, choroba Hashimoto, choroba Huntingtona, choroba Lafory, choroba Parkinsona, choroba Unverrichta-Lundborga, choroba Whipple’a, choroba Wilsona, choroba z Lyme, czkawka, głęboka stymulacja mózgu, guz mózgu, hiperglikemia, hiperkapnia, hipoglikemia, hipokalcemia, hipomagnezemia, hiponatremia, kora mózgowa, mioklonia, mioklonia padaczkowa, mioklonia samoistna, młodzieńcza padaczka miokloniczna, mocznica, niedotlenienie mózgu, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, otępienie czołowo-skroniowe, otępienie z ciałami Lewy’ego, pień mózgu, postępująca padaczka miokloniczna, postępujące porażenie nadjądrowe, rdzeń kręgowy, skurcz mięśnia, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, udar mózgu, wirusowe zapalenie mózgu, zaburzenie mitochondrialne, zaburzenie neurologiczne, zanik wieloukładowy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół Draveta, zespół Lennoxa-Gastauta, zespół niespokojnych nóg, zespół padaczkowy, zespół serotoninowy, zwyrodnienie korowo-podstawne