terapia wspomagająca alfa1-PI
Terapia wspomagająca alfa1-PI (inhibitorem proteazy alfa1) to leczenie stosowane u pacjentów z niedoborem alfa-1 antytrypsyny (A1AT), dziedzicznym zaburzeniem charakteryzującym się niskim poziomem tego białka w surowicy. Leczenie polega na regularnych infuzjach dożylnych preparatu zawierającego oczyszczone białko alfa1-PI pozyskiwane z ludzkiego osocza.
Niedobór alfa-1 antytrypsyny predysponuje do rozwoju rozedmy płuc w młodym wieku oraz chorób wątroby, ponieważ A1AT chroni płuca przed działaniem enzymów proteolitycznych. Terapia wspomagająca alfa1-PI ma na celu podniesienie stężenia tego białka w surowicy powyżej poziomu ochronnego (11 μmol/l), co pomaga spowolnić postęp rozedmy płuc.
Skuteczność terapii wspomagającej alfa1-PI została potwierdzona w badaniach klinicznych, które wykazały spowolnienie utraty tkanki płucnej mierzonej za pomocą tomografii komputerowej. Leczenie jest zalecane głównie u pacjentów z ciężkim niedoborem A1AT (fenotyp PiZZ lub warianty rzadkie) z potwierdzoną obturacją dróg oddechowych (FEV1 30-65% wartości należnej).
Aktualnie dostępne preparaty alfa1-PI do terapii wspomagającej to m.in. Prolastin, Aralast, Zemaira i Glassia. Leczenie jest długotrwałe i wymaga regularnych infuzji co 1-2 tygodnie przez całe życie. Mimo wysokich kosztów, terapia ta pozostaje jedyną swoistą metodą leczenia przyczynowego u pacjentów z niedoborem A1AT i rozwijającą się chorobą płuc.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Rymphysia 1000 mg
Farmakokinetyka inhibitora alfa1-proteinazy (alfa1-PI) zawartego w produkcie Rymphysia została oceniona w dwóch badaniach klinicznych, w których porównano go z produktem ARALAST oraz produktem referencyjnym. W badaniu z udziałem 28 pacjentów z niedoborem alfa1-PI i rozedmą płuc, podawano dożylnie dawkę 60 mg/kg raz w tygodniu przez 10 tygodni. Minimalne stężenia antygenowego i czynnego alfa1-PI w surowicy stabilizowały się po kilku tygodniach terapii, osiągając wartości średnio 15,3 ± 2,5 µM (antygenowy) i 15,3 ± 2,4 µM (czynny) dla ARALAST oraz 16,9 ± 2,3 µM i 15,7 ± 2,6 µM dla produktu referencyjnego. Okres półtrwania ARALAST wynosił 5,9 ± 1,2 dni, a stężenia czynnego alfa1-PI przekraczały wartość referencyjną 11 µM od 2. tygodnia terapii do 24. tygodnia. W popłuczynach oskrzelowo-pęcherzykowych (BAL) zaobserwowano istotny wzrost stężenia antygenowego alfa1-PI, jednak bez istotnego wzrostu aktywności przeciwelastazy neutrofilowej (ANEC).
badanie kliniczne, inhibitor alfa1-proteinazy, liofilizowany proszek, metoda podwójnie ślepej próby, niedobór alfa1-PI, okres półtrwania, płyn wyściełający nabłonek, popłuczyny oskrzelowo-pęcherzykowe, proszek do sporządzania roztworu, przedział ufności, rozedma płuc, roztwór do infuzji, stężenie antygenowe alfa1-PI, terapia wspomagająca alfa1-PI, wartość referencyjna, woda do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Inhibitor alfa1-proteinazy – Właściwości farmakokinetyczne
Farmakokinetyka inhibitora alfa1-proteinazy (alfa1-PI) została oceniona w dwóch badaniach klinicznych z dożylnym podawaniem produktów ARALAST i Rymphysia w dawce 60 mg/kg masy ciała raz w tygodniu. W badaniu porównawczym ARALAST vs produkt referencyjny u 28 pacjentów z niedoborem alfa1-PI i rozedmą płuc, minimalne stężenia antygenowego alfa1-PI w surowicy wynosiły odpowiednio 15,3 ± 2,5 µM (ARALAST) i 16,9 ± 2,3 µM (produkt referencyjny), a czynnego alfa1-PI 15,3 ± 2,4 µM i 15,7 ± 2,6 µM. Terapia prowadziła do stabilizacji stężeń po kilku tygodniach, z okresem półtrwania ARALAST około 5,9 ± 1,2 dni. W płynie nabłonkowym płuc (ELF) stwierdzono istotny wzrost antygenowego alfa1-PI, choć bez znaczącego wzrostu pojemności przeciwelastazowej neutrofili (ANEC). Oba produkty wykazały podobną skuteczność w utrzymaniu docelowych stężeń alfa1-PI w surowicy i zwiększaniu stężeń w ELF.
czynny alfa1-PI, dieta niskosodowa, inhibitor alfa1-proteinazy, liofilizowany proszek, ludzkie osocze, niedobór alfa1-PI, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, płyn nabłonkowy, popłuczyny oskrzelowo-pęcherzykowe, proszek i rozpuszczalnik, rozedma płuc, roztwór do infuzji, stan stacjonarny, stężenie antygenowe alfa1-PI, terapia wspomagająca alfa1-PI, właściwości farmakokinetyczne