inaktywowana szczepionka

Inaktywowana szczepionka to preparat immunologiczny zawierający zabite (inaktywowane) patogeny lub ich fragmenty, które nie mogą wywołać choroby, ale zachowują zdolność do stymulacji układu odpornościowego do wytworzenia przeciwciał. Proces inaktywacji obejmuje najczęściej działanie czynników chemicznych (np. formalina) lub fizycznych (np. wysoka temperatura), które pozbawiają drobnoustroje zdolności do namnażania.

Zaletą szczepionek inaktywowanych jest ich bezpieczeństwo, szczególnie u osób z obniżoną odpornością, ponieważ nie ma ryzyka wywołania choroby. Są one jednak mniej immunogenne niż szczepionki żywe atenuowane, dlatego często wymagają podania kilku dawek oraz okresowych dawek przypominających dla utrzymania odporności. Do tej grupy należą m.in. szczepionki przeciwko polio (IPV), wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, wściekliźnie oraz niektóre szczepionki przeciwko grypie.

Szczepionki inaktywowane zazwyczaj indukują głównie odpowiedź humoralną z wytworzeniem przeciwciał, a w mniejszym stopniu aktywują odpowiedź komórkową. Ich profil bezpieczeństwa jest dobrze poznany, a działania niepożądane ograniczają się najczęściej do reakcji miejscowych w miejscu podania oraz ogólnych objawów grypopodobnych, które są przejściowe i samoograniczające się.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl