preparat immunologiczny
Preparat immunologiczny to substancja biologiczna opracowana w celu stymulacji, modyfikacji lub supresji odpowiedzi immunologicznej organizmu. Preparaty te wykorzystywane są zarówno w profilaktyce (szczepionki), jak i w terapii różnych schorzeń, w tym chorób autoimmunologicznych, alergii czy nowotworów.
Do głównych kategorii preparatów immunologicznych należą szczepionki (zawierające antygeny patogenów), immunoglobuliny (przeciwciała pozyskiwane z osocza), cytokiny (np. interferony, interleukiny), immunomodulatory oraz przeciwciała monoklonalne. Każda z tych grup pełni określoną funkcję w regulacji układu odpornościowego.
Mechanizm działania preparatów immunologicznych opiera się na interakcji z różnymi komponentami układu odpornościowego – mogą one stymulować produkcję przeciwciał, aktywować komórki odpornościowe, blokować mediatory zapalenia lub hamować nadmierną reakcję immunologiczną. W ostatnich latach szczególnie dynamicznie rozwija się dziedzina immunoterapii celowanej wykorzystująca zaawansowane preparaty immunologiczne.
Stosowanie preparatów immunologicznych wymaga szczególnej ostrożności ze względu na możliwość wystąpienia niepożądanych reakcji immunologicznych, w tym reakcji nadwrażliwości, zespołów autoimmunologicznych czy zespołu uwalniania cytokin. Kluczowe znaczenie ma właściwa kwalifikacja pacjentów oraz monitorowanie terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tdap Szczepionka
Podczas kwalifikacji pacjentów do szczepienia Tdap, zawierającej toksoidy błoniczy, tężcowy i krztuścowy adsorbowane na wodorotlenku glinu, kluczowe jest przestrzeganie wskazań oraz drogi podania – wyłącznie domięśniowej, ze względu na ryzyko poważnych powikłań przy podaniu dożylnym. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami odporności, w tym poddawanych terapii immunosupresyjnej oraz z przewlekłym niedoborem odporności (np. HIV), gdzie odpowiedź serologiczna może być osłabiona, ale szczepienie jest nadal zalecane. Przed kolejną dawką z komponentem krztuścowym należy ocenić ryzyko u pacjentów z historią poważnych reakcji niepożądanych, takich jak hipotoniczno-hiporeaktywny epizod (HHE), gorączka >40°C, nieustępujący płacz >3 godziny czy drgawki w określonym czasie po szczepieniu.
drgawki, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, formaldehyd, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość na formaldehyd, obniżona odporność, odpowiedź immunologiczna, podanie podskórne, preparat immunologiczny, przewlekły niedobór odporności, reakcja anafilaktyczna, terapia immunosupresyjna, toksoid błoniczy tężcowy krztuścowy, wodorotlenek glinu, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenie krzepnięcia krwi, zakażenie HIV - Leksykon leków
Interakcje leku – Tetana nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Tetana zawiera toksoid tężcowy w dawce nie mniejszej niż 40 j.m., adsorbowany na wodorotlenku glinu, i może być podawana jednocześnie z innymi szczepionkami zgodnie z Programem Szczepień Ochronnych (PSO) bez negatywnego wpływu na skuteczność i bezpieczeństwo. Równoczesne stosowanie z immunoglobulinami jest możliwe w wskazaniach klinicznych, np. profilaktyce poekspozycyjnej, pod warunkiem stosowania oddzielnych miejsc podania oraz osobnych strzykawek i igieł. Szczepionka nie wykazuje bezpośrednich interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych z alkoholem etylowym, jednak spożycie alkoholu może osłabiać odpowiedź immunologiczną, nasilać działania niepożądane (np. ból głowy, złe samopoczucie) oraz maskować objawy niepożądane, dlatego zaleca się unikanie alkoholu na co najmniej 24 godziny przed i po szczepieniu.
antykoagulant, działanie niepożądane, immunizacja, immunoglobulina, interakcja farmakodynamiczna, lek immunosupresyjny, objaw niepożądany, odpowiedź immunologiczna, preparat immunologiczny, profilaktyka chorób zakaźnych, profilaktyka poekspozycyjna, Program Szczepień Ochronnych, szczepionka przeciwtężcowa, tężec, toksoid tężcowy, układ odpornościowy, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Interakcje leku – Antytoksyna jadu żmij 1 ml zawiera przeciwciała neutralizujące nie mniej niż 130 j. LD50 jadu żmii zygzakowatej; 1 ampułka zawiera przeciwciała neutralizujące nie mniej, niż 500 j. LD50 jadu żmii zygzakowatej
Aktualne dane kliniczne nie wykazują istotnych interakcji Antytoksyny jadu żmij (przeciwciała neutralizujące jad Vipera berus) z innymi lekami stosowanymi w praktyce klinicznej. Preparat działa specyficznie na toksyny jadu, co ogranicza ryzyko interakcji farmakodynamicznych. Nie stwierdzono klinicznie istotnych oddziaływań z lekami przeciwkrzepliwymi, przeciwpłytkowymi czy immunosupresyjnymi, choć teoretycznie mogą one wpływać na ryzyko krwawień lub skuteczność terapii. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 1 ml roztworu, co czyni go preparatem „wolnym od sodu” i minimalizuje potencjalne interakcje związane z elektrolitami.
- Leksykon substancji czynnych
Wirus świnki – Interakcje
Wirus świnki, stosowany w szczepionkach skojarzonych MMR i MMRV (np. Priorix, Priorix-Tetra), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne i immunologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczepionki te można bezpiecznie podawać jednocześnie z wieloma innymi preparatami immunizacyjnymi, takimi jak DTPa, dTpa, Hib, IPV, OPV, HBV, HAV, MenB, MenC, MenACWY, VZV (z wyjątkiem Priorix-Tetra, który zawiera już komponent VZV) oraz skoniugowaną szczepionką przeciw pneumokokom. W przypadku szczepionek zawierających żywe atenuowane wirusy niewymienione jako kompatybilne, zaleca się zachowanie odstępu co najmniej 1 miesiąca, aby uniknąć wzajemnego osłabienia odpowiedzi immunologicznej. Szczepionka Bexsero podawana jednocześnie z preparatami zawierającymi wirusa świnki zwiększa ryzyko działań niepożądanych, takich jak gorączka, tkliwość w miejscu wstrzyknięcia, zmiany nawyków żywieniowych i drażliwość, co wymaga rozważenia oddzielnego podawania tych szczepionek.
anergia, atenuowany wirus świnki, błonica, doustna szczepionka przeciw polio, Haemophilus influenzae typu B, inaktywowana szczepionka przeciw polio, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja immunologiczna, krztusiec, ludzka immunoglobulina, meningokoki grupy C, odpowiedź immunologiczna, preparat immunologiczny, próba tuberkulinowa, reakcja alergiczna, szczep Jeryl Lynn, szczep RIT 4385, szczepionka MMRV, szczepionka przeciw meningokokom grupy B, szczepionka skoniugowana, tężec, transfuzja krwi, wirus świnki, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zespół Reye’a - Leksykon substancji czynnych
Bordetella pertussis – Interakcje
Bordetella pertussis, jako składnik inaktywowany szczepionek DTP (błoniczo-tężcowo-krztuścowych adsorbowanych), może być podawana jednocześnie z innymi szczepionkami z Programu Szczepień Ochronnych oraz preparatami immunoglobulin, bez istotnego wpływu na immunogenność. Zaleca się jednak stosowanie różnych miejsc podania oraz oddzielnych strzykawek i igieł, aby zminimalizować ryzyko interakcji i miejscowych reakcji niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne podawanie z koniugowanymi szczepionkami przeciw pneumokokom, które wiąże się ze zwiększoną częstością reakcji gorączkowych; w takich przypadkach rekomendowane jest profilaktyczne stosowanie leków przeciwgorączkowych. W przypadku stosowania leków immunosupresyjnych istnieje ryzyko osłabienia odpowiedzi immunologicznej, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka oraz ewentualnego odroczenia szczepienia.
alkohol etylowy, Bordetella pertussis, charakterystyka produktu leczniczego, immunoglobuliny, krztusiec, leczenie immunosupresyjne, lek immunosupresyjny, lek przeciwgorączkowy, odpowiedź immunologiczna, pałeczka krztuśca, preparat immunologiczny, Program Szczepień Ochronnych, reakcja gorączkowa, reakcja poszczepienna, strategia kokonowa, szczepionka DTP, szczepionka przeciw pneumokokom, zaburzenie odporności - Leksykon substancji czynnych
Wirus poliomyelitis – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkty lecznicze zawierające inaktywowany wirus poliomyelitis (typy 1, 2 i 3) nie były poddawane specyficznym badaniom oceniającym wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Przykładowo, szczepionka IMOVAX POLIO w dawce 0,5 ml zawiera 29 jednostek antygenu D wirusa poliomyelitis typu 1 (szczep Mahoney), 7 jednostek antygenu D typu 2 (szczep MEF-1) oraz 26 jednostek antygenu D typu 3 (szczep Saukett), jednak brak jest dedykowanych badań dotyczących wpływu na funkcje psychomotoryczne. Podobnie preparat DULTAVAX, łączący szczepionkę przeciw błonicy, tężcowi i poliomyelitis, nie posiada danych w tym zakresie, choć w dokumentacji odnotowano występowanie zawrotów głowy po szczepieniu, co może istotnie zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn poprzez wpływ na koncentrację i ocenę sytuacji drogowej. W przypadku szczepionki PENTAXIM, stosowanej wyłącznie u dzieci, kwestia ta jest klinicznie nieistotna ze względu na brak prowadzenia pojazdów przez populację docelową, jednak należy pamiętać o możliwych działaniach niepożądanych wpływających na inne czynności wymagające koncentracji, jak jazda na rowerze czy aktywność sportowa.
błonica, Dultavax, działanie niepożądane, haemophilus typ b, immunizacja, IMOVAX POLIO, inaktywowany wirus poliomyelitis, jednostka antygenu D, krztusiec, kwalifikacja do szczepienia, Pentaxim, preparat immunologiczny, szczep Mahoney, szczep MEF-1, szczep Saukett, szczepionka monowalentna, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka przeciwko polio, szczepionka skojarzona, tężec, wirus poliomyelitis, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pseudovac –
Szczepionka Pseudovac jest poliwalentnym preparatem do iniekcji, zawierającym antygeny siedmiu immunotypów Pseudomonas aeruginosa (immunotypy 1-7 oraz 3,7), każdy w ilości 0,125 ml na 1 ml roztworu. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych i charakteryzuje się przezroczystym do lekko opalizującego wyglądem, o barwie od słomkowożółtej do jasnozielonej. Dostarczany jest w ampułkach szklanych typu I po 1 ml, w opakowaniach po 5 ampułek. Szczepionkę należy przechowywać w temperaturze 2–8°C, bez zamrażania, które powoduje utratę właściwości immunogennych. Okres ważności wynosi 2 lata od daty produkcji pod warunkiem zachowania odpowiednich warunków przechowywania.
- Leksykon substancji czynnych
Formaldehyd – Interakcje
Formaldehyd, obecny w śladowych ilościach w wielu produktach leczniczych, w tym szczepionkach (np. Act-HIB, Boostrix Polio, Fluarix Tetra, Infanrix-IPV), pełni funkcję środka inaktywującego wirusy lub detoksykującego toksyny bakteryjne. Badania kliniczne potwierdzają brak istotnych klinicznie interakcji immunologicznych przy jednoczesnym podawaniu tych szczepionek z innymi preparatami immunologicznymi, pod warunkiem podania w różne miejsca ciała. U pacjentów leczonych immunosupresyjnie (w tym kortykosteroidami w dawce ≥ 20 mg prednizolonu) obserwuje się osłabioną odpowiedź immunologiczną oraz zmniejszoną reaktywność w testach skórnych z formaldehydem (np. TRUE Test 36), co wymaga przerwania terapii na minimum 2 tygodnie przed testem. Ponadto, szczepionki zawierające formaldehyd mogą powodować fałszywie dodatnie wyniki testów serologicznych ELISA na HIV1, HCV i HTLV1, które należy weryfikować metodą Western Blot. Po szczepieniu Act-HIB możliwe jest przejściowe wykrycie polisacharydu Hib w moczu przez 1-2 tygodnie, co wymaga potwierdzenia zakażenia innymi metodami diagnostycznymi.
biotransformacja, błonica, choroba wątroby, dehydrogenaza aldehydowa, dehydrogenaza alkoholowa, detoksykacja toksyn bakteryjnych, disulfiram, działanie niepożądane, fałszywie dodatni wynik, fałszywie ujemny wynik, inhibitor oksydazy monoaminowej, kortykosteroid, krztusiec, lek immunosupresyjny, odpowiedź immunologiczna, odra, poliomyelitis, polisacharyd otoczkowy Hib, preparat immunologiczny, różyczka, środek inaktywujący wirusy, świnka, szczepionka mRNA przeciw COVID-19, szczepionka polisacharydowa przeciw pneumokokom, szczepionka przeciw półpaścowi, technika Western Blot, test skórny, tężec, wirus HTLV1, wirus zapalenia wątroby typu C, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wytwarzanie przeciwciał, zaburzenie funkcji wątroby, zakażenie Haemophilus influenzae - Leksykon leków
Interakcje leku – Encepur K 0,75 mcg inaktywowanego wirusa kleszczowego zapalenia mózgu, szczep K23/0,25 ml; 1 dawka (0,25 ml), dawka dla dzieci
Szczepionka Encepur K (0,25 ml zawierająca 0,75 µg inaktywowanego wirusa KZM, szczep K23) wykazuje istotną interakcję farmakodynamiczną z immunoglobuliną przeciw wirusowi kleszczowego zapalenia mózgu. Zaleca się zachowanie co najmniej 4-tygodniowego odstępu pomiędzy podaniem immunoglobuliny a szczepieniem, aby uniknąć obniżenia poziomu swoistych przeciwciał i zmniejszenia skuteczności immunizacji. W przypadku jednoczesnego podania z innymi szczepionkami nie stwierdzono istotnych interakcji, jednak iniekcje powinny być wykonywane w różne miejsca ciała, bez konieczności zachowania odstępu czasowego. Nie opisano bezpośrednich interakcji z alkoholem, jednak ze względu na dedykację szczepionki dla dzieci, spożycie alkoholu jest przeciwwskazane.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Polyvaccinum mite Nieswoista szczepionka bakteryjna –
Przedawkowanie nieswoistej szczepionki bakteryjnej Polyvaccinum (w odmianach submite, mite i forte) prowadzi do nadmiernej stymulacji układu immunologicznego, co skutkuje nasileniem typowych działań niepożądanych. Objawy te obejmują reakcje miejscowe (ból, obrzęk, zaczerwienienie), reakcje ogólnoustrojowe (gorączka, dreszcze, osłabienie), reakcje alergiczne (od łagodnych po anafilaktyczne), bóle mięśniowo-stawowe oraz potencjalne zaostrzenie chorób autoimmunologicznych. Nasilenie objawów jest proporcjonalne do dawki i stężenia antygenów bakteryjnych, które różnią się w zależności od odmiany preparatu: submite (np. Staphylococcus aureus 5 mln/ml), mite (50 mln/ml) oraz forte (500 mln/ml). Szczególnie preparat forte wiąże się z najwyższym ryzykiem poważnych reakcji poszczepiennych.
aktywacja układu immunologicznego, charakterystyka produktu leczniczego, choroba autoimmunologiczna, Corynebacterium pseudodiphtheriticum, działanie niepożądane, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, inaktywowana bakteria, Klebsiella pneumoniae, leczenie objawowe, Moraxella catarrhalis, nieswoista szczepionka bakteryjna, parametry życiowe, preparat immunologiczny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja poszczepienna, reakcja systemowa, schemat dawkowania, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus salivarius, stymulacja układu odpornościowego, zaburzenie odporności - Leksykon substancji czynnych
Immunoglobulina ludzka anty-D – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Immunoglobulina ludzka anty-D, stosowana w profilaktyce konfliktu serologicznego Rh między matką a płodem, wykazuje brak toksyczności w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych, takich jak świnki morskie i białe myszy. W przypadku preparatu GAMMA anty-D 50, zawierającego 50 mikrogramów/ml (250 j.m.) immunoglobuliny anty-D, przeprowadzone testy toksykologiczne nie wykazały działania toksycznego. Jednakże dla innych produktów, np. Rhesonativ w dawkach 625 j.m./ml i 750 j.m./ml, brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa, co wynika z ograniczonej wartości badań na zwierzętach ze względu na specyfikę działania immunoglobuliny anty-D ukierunkowanej na ludzkie antygeny.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, czynnik Rh, działanie toksyczne, GAMMA anty-D, immunoglobulina ludzka anty-D, konflikt serologiczny, mikrogram, model zwierzęcy, preparat immunoglobuliny, preparat immunologiczny, produkt biologiczny, profilaktyka konfliktu serologicznego, Rhesonativ, świnka morska - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ty-Szczepionka durowa nie mniej niż 5×10 ^8 i nie więcej niż 1×10 ^9 bakterii Salmonella typhi/0,5 ml; szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka (0,5 ml)
Ty-Szczepionka durowa, zawierająca inaktywowane bakterie Salmonella typhi w dawce 0,5 ml, z ilością bakterii od 5×10⁸ do 1×10⁹, nie podlega klasycznym badaniom farmakokinetycznym. Wynika to z faktu, że szczepionki immunologiczne nie działają poprzez osiągnięcie określonych stężeń substancji czynnej w osoczu, lecz poprzez indukcję specyficznej odpowiedzi immunologicznej. W związku z tym, parametry takie jak biodostępność, objętość dystrybucji czy klirens nie mają zastosowania klinicznego w ocenie tego preparatu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pseudovac –
Szczepionka Pseudovac, będąca roztworem do wstrzykiwań, zawiera antygeny Pseudomonas aeruginosa z 7 immunotypów (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 oraz 3,7) w stężeniu 0,125 ml każdego immunotypu na 1 ml preparatu, co zapewnia szerokie spektrum ochrony przed różnorodnymi szczepami pałeczki ropy błękitnej. Przed wprowadzeniem do obrotu każda seria podlega rygorystycznym badaniom toksyczności zgodnie z wymogami Farmakopei Europejskiej, obejmującym ocenę toksyczności ogólnej i swoistej, badania czystości mikrobiologicznej oraz pirogenności. Takie procedury stanowią integralny element systemu zapewnienia jakości i bezpieczeństwa szczepionek przeznaczonych do stosowania u ludzi.
badania przedkliniczne, cechy organoleptyczne, czystość mikrobiologiczna, Farmakopea Europejska, pałeczka ropy błękitnej, pirogenność, pirogeny, preparat immunologiczny, Pseudomonas aeruginosa, Pseudovac, toksyczność ogólna, toksyczność przedkliniczna, toksyczność swoista, zanieczyszczenie mikrobiologiczne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Clodivac nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 5 j.m. toksoidu błoniczego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
W praktyce klinicznej kluczowe jest uwzględnienie wpływu przepisywanych leków na zdolność pacjentów do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co stanowi istotny element bezpieczeństwa farmakoterapii. Lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o potencjalnych efektach niepożądanych, takich jak senność, zawroty głowy czy zaburzenia ostrości widzenia, które mogą wpływać na funkcje psychomotoryczne. Szczegółowa analiza szczepionki Clodivac, zawierającej nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i 5 j.m. toksoidu błoniczego w dawce 0,5 ml, wykazuje, że preparat ten nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co potwierdza Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL). Mimo to, lekarz powinien uwzględnić indywidualną reakcję pacjenta, monitorować ewentualne działania niepożądane oraz zalecić ostrożność w pierwszych godzinach po szczepieniu.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, choroba współistniejąca, czas reakcji, działanie niepożądane, funkcje poznawcze, gorączka, preparat immunologiczny, szczepionka Clodivac, szczepionka przeciw błonicy i tężcowi, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zaburzenia ostrości widzenia, zawiesina do wstrzykiwań, zdolność psychomotoryczna, związek przyczynowo-skutkowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – DT-Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego i nie mniej niz 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
W przypadku szczepionki DT (błoniczo-tężcowej adsorbowanej) nie przeprowadzono standardowych badań farmakokinetycznych, gdyż nie są one adekwatne dla produktów immunologicznych. Preparat zawiera toksoid błoniczy (≥30 j.m.) oraz toksoid tężcowy (≥40 j.m.) adsorbowane na wodorotlenku glinu uwodnionym (≤0,7 mg Al³⁺), który pełni funkcję adiuwanta. Mechanizm działania szczepionki opiera się na stymulacji układu immunologicznego do produkcji przeciwciał ochronnych, a nie na bezpośrednim działaniu farmakologicznym substancji czynnych, co wyklucza zastosowanie klasycznych parametrów farmakokinetycznych takich jak wchłanianie, dystrybucja, metabolizm czy wydalanie.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Polyvaccinum mite Nieswoista szczepionka bakteryjna –
Polyvaccinum to nieswoista szczepionka bakteryjna dostępna w trzech postaciach: submite, mite i forte, różniących się stężeniem inaktywowanych komórek bakterii. Produkt zawiera dziesięć szczepów bakteryjnych, m.in. Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Escherichia coli, w stężeniach od 1 do 500 mln komórek/ml w zależności od formy preparatu. Ze względu na charakter szczepionki, nie przeprowadzono klasycznych badań farmakokinetycznych, gdyż parametry takie jak wchłanianie, dystrybucja, metabolizm i wydalanie nie mają zastosowania w tradycyjnym rozumieniu dla tego typu immunologicznych preparatów.
Corynebacterium pseudodiphtheriticum, Escherichia coli, farmakodynamika, Haemophilus influenzae, inaktywowana komórka bakteryjna, Klebsiella pneumoniae, Moraxella catarrhalis, nieswoista szczepionka bakteryjna, odpowiedź immunologiczna, parametr farmakokinetyczny, preparat immunologiczny, profil odpowiedzi immunologicznej, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus salivarius, właściwość farmakokinetyczna, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – TyT – Szczepionka durowo-tężcowa szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka = 0,5 ml
Szczepionka TyT to zawiesina do wstrzykiwań, przeznaczona do immunizacji przeciw durowi brzusznemu i tężcowi, dostępna w fiolce 10 ml zawierającej 20 dawek po 0,5 ml każda. Każda dawka zawiera inaktywowane bakterie Salmonella typhi w ilości 5×10⁸ do 1×10⁹ oraz 20 j.m. toksoidu tężcowego. Preparat zawiera również fenol jako środek konserwujący, chlorek sodu zapewniający izotoniczność, oraz składniki buforu fosforanowego stabilizujące pH. Szczepionka ma barwę białą do białoszarej, a obecność białego osadu na dnie fiolki jest zjawiskiem naturalnym. Produkt wymaga przechowywania w temperaturze 2°C – 8°C, bez zamrażania, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem, a okres ważności wynosi 18 miesięcy od daty produkcji. Po otwarciu fiolki preparat można przechowywać maksymalnie 10 dni w lodówce, pod warunkiem zachowania terminu ważności.
bufor fosforanowy, chlorek sodu, diwodorofosforan sodu dwuwodny, dur brzuszny, fenol, fosforan disodu dwunastowodny, guma bromobutylowa, izotoniczność, jednostka międzynarodowa, niezgodność farmaceutyczna, preparat immunologiczny, preparat parenteralny, Salmonella typhi, środek konserwujący, supernatant, szczepionka durowo-tężcowa, tężec, toksoid tężcowy, woda do wstrzykiwań, zagrożenie biologiczne, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Kwas para-aminobenzoesowy – Wskazania do stosowania
Kwas para-aminobenzoesowy (PABA) występuje w śladowych ilościach jako substancja pomocnicza w wybranych szczepionkach stosowanych w profilaktyce chorób zakaźnych. W szczepionkach Boostrix Polio oraz Infanrix-IPV jego zawartość wynosi poniżej 0,07 nanograma na dawkę, natomiast w szczepionce Priorix jest to 6,5 nanograma na dawkę. Boostrix Polio jest wskazana do szczepienia przypominającego przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis u osób powyżej 3 lat oraz do biernej ochrony niemowląt poprzez szczepienie kobiet w ciąży. Infanrix-IPV dedykowana jest dzieciom w wieku 16 miesięcy do 13 lat jako szczepienie uzupełniające i przypominające, natomiast Priorix stosuje się do czynnego uodparniania przeciw odrze, śwince i różyczce u dzieci od 9. miesiąca życia, młodzieży i dorosłych.
bierna ochrona niemowląt, bierna ochrona przed krztuścem, bierne uodpornienie, błonica tężec krztusiec, charakterystyka produktu leczniczego, czynne uodparnianie, immunoprofilaktyka chorób zakaźnych, kwalifikacja do szczepienia, kwalifikacja pacjenta, kwas para-aminobenzoesowy, odra-świnka-różyczka, poliomyelitis, preparat immunologiczny, profilaktyka chorób zakaźnych, schemat szczepień, substancja pomocnicza, szczepienie przypominające, szczepienie uzupełniające, wywiad alergiczny, wywiad alergologiczny - Leksykon substancji czynnych
Bakterie Salmonella typhi – Właściwości farmakokinetyczne
Szczepionki przeciw durowi brzusznemu, takie jak Ty-Szczepionka durowa oraz TyT-Szczepionka durowo-tężcowa, zawierają inaktywowane bakterie Salmonella typhi w ilości od 5×10⁸ do 1×10⁹ na dawkę (0,5 ml). Oba preparaty występują w formie jednorodnej zawiesiny do wstrzykiwań, dostępnej w opakowaniach 20-dawkowych. TyT-Szczepionka różni się od Ty-Szczepionki obecnością dodatkowego składnika aktywnego – toksoidu tężcowego w dawce nie mniejszej niż 20 j.m. na dawkę. Ze względu na charakter szczepionek, nie prowadzi się standardowych badań farmakokinetycznych, gdyż ich mechanizm działania opiera się na indukcji odpowiedzi immunologicznej, a nie na farmakokinetyce substancji czynnej.
badanie farmakokinetyczne, charakterystyka produktu leczniczego, dur brzuszny, działanie farmakologiczne, działanie immunogenne, farmakokinetyka, immunogenność szczepionki, inaktywowana bakteria, inaktywowana szczepionka, odpowiedź immunologiczna, preparat immunologiczny, profil bezpieczeństwa, profilaktyka duru brzusznego, przeciwciało ochronne, Salmonella typhi, szczepionka durowa, szczepionka durowo-tężcowa, szczepionka przeciw durowi brzusznemu, toksoid tężcowy, zawiesina do wstrzykiwań