szczepionka przeciw błonicy i tężcowi

Szczepionka przeciw błonicy i tężcowi (DT/dT) to dwuskładnikowa szczepionka inaktywowana, zawierająca toksoid błoniczy i tężcowy. Jest stosowana w profilaktyce dwóch poważnych chorób zakaźnych wywoływanych przez bakterie: błonicy (Corynebacterium diphtheriae) oraz tężca (Clostridium tetani).

W Polsce szczepienie przeciw błonicy i tężcowi należy do obowiązkowych szczepień ochronnych według Programu Szczepień Ochronnych. Pierwotny schemat szczepienia obejmuje podanie trzech dawek w pierwszym roku życia (zazwyczaj w 2., 4. i 5-6. miesiącu życia) w postaci szczepionki wieloskładnikowej, a następnie dawki uzupełniającej w 16-18. miesiącu życia. Dawki przypominające podawane są w 6. roku życia oraz w 14. roku życia.

U osób dorosłych zaleca się podawanie dawki przypominającej co 10 lat w celu utrzymania odpowiedniego poziomu ochrony. Szczepionka dT (z obniżoną zawartością toksoidu błoniczego) jest stosowana u osób powyżej 7. roku życia. W przypadku zranienia, w zależności od charakteru rany i historii szczepień pacjenta, może być konieczne podanie dawki przypominającej szczepionki jako profilaktyki przeciwtężcowej.

Szczepionka przeciw błonicy i tężcowi charakteryzuje się wysokim profilem bezpieczeństwa. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje miejscowe (ból, zaczerwienienie, obrzęk w miejscu wstrzyknięcia) oraz ogólne (gorączka, złe samopoczucie), które zazwyczaj ustępują samoistnie w ciągu 1-2 dni. Poważne reakcje niepożądane występują niezwykle rzadko.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl