lupus pernio
Lupus pernio to charakterystyczna manifestacja skórna sarkoidozy, która objawia się sinofioletowymi naciekami i guzkami zlokalizowanymi głównie na twarzy, szczególnie na nosie, policzkach, uszach i wargach. Zmiany te są zwykle symetryczne, przewlekłe i mogą prowadzić do zniekształcenia tkanek miękkich.
W przeciwieństwie do innych zmian skórnych w sarkoidozie, lupus pernio często wiąże się z przewlekłym, postępującym przebiegiem choroby oraz zwiększonym ryzykiem zajęcia narządów wewnętrznych, szczególnie płuc i kości. Badania histopatologiczne wykazują obecność nieserowaciejących ziarniniaków, typowych dla sarkoidozy.
Leczenie lupus pernio jest trudne i często wymaga terapii systemowej. Stosuje się glikokortykosteroidy, metotreksat, leki przeciwmalaryczne, a w przypadkach opornych na leczenie – inhibitory TNF-α. Ze względu na lokalizację zmian na twarzy, lupus pernio ma istotny wpływ na jakość życia pacjentów i może prowadzić do problemów psychospołecznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Sarkoidoza – Objawy
Sarkoidoza to przewlekła choroba ziarniniakowa, najczęściej zajmująca płuca (około 90% przypadków) i węzły chłonne klatki piersiowej, charakteryzująca się obecnością nieserowaciejących ziarniniaków. Obraz kliniczny jest zróżnicowany – od bezobjawowego przebiegu wykrywanego przypadkowo w badaniach obrazowych, po objawy ogólne takie jak zmęczenie (do 70% pacjentów), gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, bóle stawów, nocne poty i utrata masy ciała. W płucach objawy obejmują suchy kaszel, duszność, ból w klatce piersiowej i rzadko krwioplucie. Radiologiczna klasyfikacja sarkoidozy płucnej obejmuje stadia 0-IV, gdzie stadium IV oznacza nieodwracalne włóknienie miąższu płucnego. Zmiany skórne występują u 25-30% pacjentów, z typowymi objawami jak rumień guzowaty, lupus pernio czy zmiany pigmentacyjne. Około 25% chorych ma zajęcie oczu, manifestujące się uveitis, bólem, zaczerwienieniem i zaburzeniami widzenia, co wymaga regularnej kontroli okulistycznej. Sarkoidoza serca dotyczy 10-25% pacjentów i może prowadzić do arytmii, niewydolności serca i nagłej śmierci, dlatego wskazane jest rutynowe badanie kardiologiczne. Neurologiczne zajęcie (neurosarkoidoza) występuje u 5-15% chorych, objawiając się m.in. porażeniem nerwu twarzowego, bólami głowy, zaburzeniami poznawczymi i napadami padaczkowymi.
arytmia, choroba zapalna, duszność, hiperkalcemia, jaskra, krwioplucie, lupus pernio, nadciśnienie płucne, neurosarkoidoza, niewydolność serca, porażenie Bella, porażenie nerwu twarzowego, remisja, rozstrzenie oskrzeli, rumień guzowaty, sarkoidoza, sarkoidoza serca, węzły chłonne, włóknienie płuc, włóknienie tkanki, zaćma, zaostrzenie, zapalenie błony naczyniowej oka, zespół Löfgrena, ziarniniak - Leksykon chorób i schorzeń
Sarkoidoza – Diagnostyka i diagnoza
Sarkoidoza to układowa choroba ziarniniakowa o nieznanej etiologii, charakteryzująca się obecnością nieserowaciejących ziarniniaków, najczęściej w płucach i węzłach chłonnych śródpiersia. Diagnostyka opiera się na trzech filarach: zgodnym obrazie klinicznym i radiologicznym, potwierdzeniu histopatologicznym oraz wykluczeniu innych chorób ziarniniakowych, takich jak gruźlica czy chłoniak. Radiologicznie chorobę klasyfikuje się w pięć stadiów (0-IV), gdzie stadium I to obustronna adenopatia wnęk płucnych, a stadium IV włóknienie płuc. Badania obrazowe obejmują RTG, HR-CT, PET/CT (czułość 89-100%) oraz MRI, szczególnie przydatne w diagnostyce sarkoidozy sercowej i neurologicznej. Biopsja, zwłaszcza EBUS-TBNA (czułość ok. 90%), jest kluczowa do potwierdzenia obecności nieserowaciejących ziarniniaków. Płukanie oskrzelowo-pęcherzykowe (BAL) z limfocytozą >15% i stosunkiem CD4:CD8 >3,5 ma wysoką swoistość (93-96%) dla rozpoznania. Markerami wspomagającymi diagnostykę są podwyższony ACE (u ~60% pacjentów), sIL-2R, SAA, lizozym, KL-6 oraz 1,25-dihydroksywitamina D. Badania czynnościowe płuc (spirometria, DLCO) służą do oceny stopnia upośledzenia funkcji oddechowej, gdzie umiarkowane do ciężkiego nasilenie definiuje się jako DLCO ≤ 65% wartości przewidywanej lub objętości spirometryczne ≤ 70%.
badanie w lampie szczelinowej, beryloza, biopsja przezoskrzelowa, choroba ziarniniakowa, diagnoza z wykluczenia, elektromiografia, enzym konwertujący angiotensynę, fosfataza alkaliczna, lupus pernio, morfologia krwi, nakłucie lędźwiowe, neurosarkoidoza, płukanie oskrzelowo-pęcherzykowe, potencjały wywołane, pozytonowa tomografia emisyjna, próba tuberkulinowa, reumatoidalne zapalenie stawów, rezonans magnetyczny serca, rumień guzowaty, sarkoidoza sercowa, sarkoidoza skórna, test proliferacji limfocytów, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości, węzły chłonne śródpiersia, zapalenie błony naczyniowej, zespół Löfgrena, zespół suchego oka, ziarniniak nieserowaciejący, ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń