inhibicja DPP-4
Inhibicja DPP-4 (dipeptydylopeptydazy-4) to mechanizm działania leków stosowanych głównie w terapii cukrzycy typu 2. DPP-4 jest enzymem, który w naturalnych warunkach rozkłada hormony inkretynowe GLP-1 (glukagonopodobny peptyd-1) i GIP (glukozozależny peptyd insulinotropowy), odpowiedzialne za stymulowanie wydzielania insuliny w odpowiedzi na wzrost poziomu glukozy we krwi.
Inhibitory DPP-4, zwane także gliptynami (np. sitagliptyna, wildagliptyna, saksagliptyna), blokują aktywność tego enzymu, co prowadzi do wydłużenia czasu działania hormonów inkretynowych. W efekcie następuje wzmocnienie zależnego od glukozy wydzielania insuliny przez komórki beta trzustki oraz zmniejszenie wydzielania glukagonu przez komórki alfa, co skutkuje obniżeniem stężenia glukozy we krwi.
W przeciwieństwie do innych leków przeciwcukrzycowych, inhibitory DPP-4 wykazują neutralny wpływ na masę ciała i wiążą się z niskim ryzykiem hipoglikemii, co czyni je wartościową opcją terapeutyczną. Leki te są zazwyczaj dobrze tolerowane, a ich działania niepożądane obejmują głównie zwiększone ryzyko infekcji górnych dróg oddechowych i reakcji nadwrażliwości. Najnowsze badania wskazują również na potencjalne zastosowanie inhibitorów DPP-4 w leczeniu chorób sercowo-naczyniowych, stanów zapalnych oraz zaburzeń neurologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Jansitin 50 mg
Doświadczenia kliniczne dotyczące przedawkowania sytagliptyny, substancji czynnej leku Jansitin, obejmują dawki do 800 mg jednorazowo, które były generalnie dobrze tolerowane. W badaniach fazy I nie stwierdzono istotnych klinicznie działań niepożądanych przy dawkach do 600 mg/dobę przez 10 dni oraz 400 mg/dobę przez 28 dni. Jedynym odnotowanym efektem było minimalne, nieistotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc przy dawce 800 mg. Brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa dawek przekraczających 800 mg. W przypadku przedawkowania zaleca się standardowe procedury: usunięcie niewchłoniętego leku z przewodu pokarmowego, monitorowanie kliniczne z wykonaniem EKG oraz leczenie objawowe w warunkach szpitalnych. Hemodializa może być rozważana w ciężkich przypadkach, usuwając około 13,5% dawki podczas 3-4 godzinnej sesji; skuteczność dializy otrzewnowej nie jest potwierdzona.
dializa otrzewnowa, dyspepsja, elektrokardiogram, hemodializa, inhibicja DPP-4, leczenie objawowe, monitorowanie kliniczne, odstęp QTc, przedawkowanie sytagliptyny, sytagliptyna, usunięcie niewchłoniętego leku, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia układu pokarmowego