leczenie klindamycyną

Klindamycyna to antybiotyk z grupy linkozamidów, stosowany w leczeniu zakażeń wywołanych przez bakterie beztlenowe oraz niektóre bakterie tlenowe Gram-dodatnie. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych poprzez wiązanie z podjednostką 50S rybosomu.

W praktyce klinicznej klindamycyna znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń skóry i tkanek miękkich, kości i stawów, jamy brzusznej, miednicy mniejszej, dróg oddechowych oraz w leczeniu posocznicy. Jest szczególnie skuteczna wobec Staphylococcus aureus (w tym szczepów MRSA), paciorkowców oraz bakterii beztlenowych, jak Bacteroides fragilis i Clostridium perfringens.

Klindamycyna może być podawana doustnie, dożylnie oraz miejscowo w postaci żeli, kremów czy płynów. Dawkowanie zależy od rodzaju i nasilenia zakażenia, wieku pacjenta oraz funkcji nerek i wątroby. Typowe dawki dla dorosłych wynoszą 150-450 mg doustnie co 6-8 godzin lub 600-900 mg dożylnie co 8 godzin.

Do najczęstszych działań niepożądanych klindamycyny należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym biegunka. Najpoważniejszym powikłaniem jest rzekomobłoniaste zapalenie jelit związane z zakażeniem Clostridioides difficile. Konieczne jest monitorowanie pacjentów pod kątem tego powikłania, szczególnie w przypadku przedłużonej terapii.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl