monoterapia entekawirem
Monoterapia entekawirem to strategia lecznicza stosowana w terapii przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (HBV), polegająca na podawaniu wyłącznie entekawiru – silnego leku przeciwwirusowego z grupy analogów nukleozydowych. Entekawir hamuje replikację HBV poprzez blokowanie działania polimerazy DNA wirusa, co prowadzi do ograniczenia namnażania się patogenu w organizmie.
Skuteczność monoterapii entekawirem została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych, wykazując wysoki wskaźnik supresji wiremii HBV oraz niskie ryzyko rozwoju lekooporności w porównaniu z innymi lekami z tej grupy. Entekawir charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu, co jest istotne w kontekście często przewlekłego charakteru terapii zakażeń HBV.
Monoterapia entekawirem jest szczególnie zalecana u pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B, zarówno z dodatnim, jak i ujemnym antygenem HBe, u których nie występuje jednoczesne zakażenie HIV. Standardowa dawka dla pacjentów nieleczonych wcześniej analogami nukleozydowymi wynosi 0,5 mg raz dziennie, natomiast u pacjentów z opornością na lamiwudynę lub z zaawansowaną chorobą wątroby stosuje się dawkę 1 mg dziennie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Entecavir Aurovitas 0,5 mg
Leczenie entekawirem powinno być prowadzone przez lekarza doświadczonego w terapii przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B. Dostępne dawki to tabletki powlekane 0,5 mg i 1 mg, dawkowanie dostosowuje się indywidualnie w zależności od wcześniejszego leczenia i stanu klinicznego pacjenta. U pacjentów nieleczonych analogami nukleozydów zalecana dawka wynosi 0,5 mg raz na dobę, podawana niezależnie od posiłku. U pacjentów z opornością na lamiwudynę lub niewyrównaną czynnością wątroby dawka wynosi 1 mg raz na dobę, podawana na czczo. W przypadku oporności na lamiwudynę rozważa się terapię skojarzoną z innym lekiem przeciwwirusowym. Optymalny czas terapii nie jest ściśle określony, jednak zaleca się kontynuację leczenia minimum 12 miesięcy po serokonwersji HBeAg lub do serokonwersji HBsAg, z regularną oceną skuteczności, szczególnie przy terapii dłuższej niż 2 lata. Przerwanie leczenia nie jest zalecane u pacjentów z niewyrównaną czynnością wątroby lub marskością.
aktywność AlAT, analog nukleozydu, badanie histologiczne, CAPD, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, DNA HBV, entekawir, hemodializa, klirens kreatyniny, lamiwudyna, lek przeciwwirusowy, marskość wątroby, monoterapia entekawirem, mutacja warunkująca oporność, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyrównana czynność wątroby, odpowiedź wirusologiczna, oporność krzyżowa, przeciwciało anty-HBe, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, roztwór doustny, serokonwersja HBe, serokonwersja HBs, supresja wirusologiczna, terapia skojarzona, wyrównana czynność wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Entekavir Adamed 1 mg
Entekavir Adamed jest lekiem przeciwwirusowym stosowanym w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 0,5 mg i 1 mg. Dawkowanie u dorosłych zależy od wcześniejszego leczenia i stanu czynności wątroby: 0,5 mg raz na dobę u pacjentów nieleczonych uprzednio analogami nukleozydów z wyrównaną czynnością wątroby, 1 mg raz na dobę na czczo u pacjentów z opornością na lamiwudynę lub niewyrównaną czynnością wątroby. U dzieci i młodzieży dawka wynosi 0,5 mg raz na dobę przy masie ciała ≥ 32,6 kg, a dla mniejszych mas ciała zalecany jest roztwór doustny. Leczenie powinno być prowadzone przez co najmniej 12 miesięcy po serokonwersji HBeAg lub do uzyskania serokonwersji HBs, z regularną kontrolą aktywności AlAT i wiremii. U pacjentów z niewyrównaną czynnością wątroby lub marskością nie zaleca się zaprzestania terapii.
aktywność AlAT, analog nukleozydu, badanie histologiczne, CAPD, dializa otrzewnowa, DNA HBV, HBeAg, hemodializa, klirens kreatyniny, lamiwudyna, marskość wątroby, monoterapia entekawirem, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyrównana czynność wątroby, odpowiedź wirusologiczna, oporność krzyżowa, oporność na lamiwudynę, oporny wirus zapalenia wątroby, przeciwciała anty-HBe, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, serokonwersja HBe, serokonwersja HBs, supresja wirusologiczna, wiremia, wyrównana czynność wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Entecavir Polpharma 0,5 mg
Entekawir jest zalecany do leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B, a jego dawkowanie powinno być dostosowane przez lekarza z doświadczeniem w terapii tej choroby. U dorosłych pacjentów nieleczonych wcześniej analogami nukleozydów zaleca się dawkę 0,5 mg raz na dobę, niezależnie od posiłków, natomiast u pacjentów z opornością na lamiwudynę (LVDr) lub niewyrównaną czynnością wątroby dawka wynosi 1 mg raz na dobę i powinna być podawana na czczo (minimum 2 godziny przed lub po posiłku). Terapia powinna trwać co najmniej 12 miesięcy po serokonwersji HBeAg lub do uzyskania serokonwersji HBs, z regularnym monitorowaniem aktywności AlAT i wiremii. U dzieci o masie ciała powyżej 32,6 kg stosuje się tabletki 0,5 mg, a u mniejszych pacjentów roztwór doustny, z uwzględnieniem podwyższonej aktywności AlAT przez co najmniej 6-12 miesięcy w zależności od statusu HBeAg. Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek wymaga modyfikacji w zależności od klirensu kreatyniny, np. przy klirensie 30-49 ml/min dawka u pacjentów nieleczonych uprzednio to 0,25 mg raz na dobę lub 0,5 mg co 48 godzin, a u pacjentów z opornością lub niewyrównaną czynnością wątroby 0,5 mg raz na dobę.
AlAT, analog nukleozydu, antygen HBeAg, dializa otrzewnowa, DNA HBV, HBeAg, hemodializa, klirens kreatyniny, lamiwudyna, marskość wątroby, monoterapia entekawirem, mutacja LVDr, niewyrównana czynność wątroby, odpowiedź wirusologiczna, oporność krzyżowa, oporność na lamiwudynę, przeciwciała anty-HBe, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, roztwór doustny, serokonwersja HBe, serokonwersja HBs, tabletka powlekana, terapia skojarzona, wiremia, wyrównana czynność wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Entecavir Ranbaxy 1 mg
Terapia entekawirem w przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu B powinna być prowadzona pod nadzorem doświadczonego lekarza, z uwzględnieniem indywidualnego stanu klinicznego pacjenta oraz historii leczenia. Dawkowanie u pacjentów nieleczonych wcześniej analogami nukleozydów wynosi 0,5 mg raz na dobę, natomiast u pacjentów z opornością na lamiwudynę lub niewyrównaną czynnością wątroby zaleca się dawkę 1 mg raz na dobę, przy czym lek należy przyjmować na czczo. U dzieci i młodzieży dawkowanie zależy od masy ciała: ≥32,6 kg – 0,5 mg/dobę, <32,6 kg – roztwór doustny. W przypadku niewydolności nerek konieczna jest modyfikacja dawki w zależności od klirensu kreatyniny, np. przy klirensie 30-49 ml/min dawka u nieleczonych uprzednio to 0,25 mg raz na dobę lub 0,5 mg co 48 godzin. U pacjentów dializowanych dawka jest jeszcze niższa i podawana po zabiegu hemodializy. Nie ma konieczności modyfikacji dawki ze względu na wiek, płeć czy rasę, natomiast u pacjentów z niewyrównaną czynnością wątroby lub marskością leczenie nie powinno być przerywane.
aktywność AlAT, analog nukleozydu, antygen HBeAg, CAPD, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, DNA HBV, entekawir, hemodializa, klirens kreatyniny, lamiwudyna, marskość wątroby, monoterapia entekawirem, mutacja warunkująca oporność, niewyrównana czynność wątroby, odpowiedź wirusologiczna, oporność krzyżowa, przeciwciała anty-HBe, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, roztwór doustny, serokonwersja HBe, serokonwersja HBs, terapia skojarzona, wiremia, wyrównana czynność wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Entecavir Ranbaxy 0,5 mg
Entecavir Ranbaxy jest wskazany do leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B i powinien być stosowany pod nadzorem lekarza doświadczonego w terapii tej choroby. Dawkowanie zależy od stanu klinicznego pacjenta oraz wcześniejszego leczenia przeciwwirusowego: u pacjentów nieleczonych uprzednio analogami nukleozydów z wyrównaną czynnością wątroby zaleca się dawkę 0,5 mg raz na dobę, natomiast u pacjentów z opornością na lamiwudynę lub niewyrównaną czynnością wątroby dawka wynosi 1 mg raz na dobę, przy czym lek należy przyjmować na czczo. Terapia powinna trwać co najmniej 12 miesięcy po serokonwersji HBeAg lub do serokonwersji HBs, a u pacjentów z niewyrównaną czynnością wątroby lub marskością nie zaleca się przerywania leczenia. U dzieci i młodzieży dawkowanie jest dostosowane do masy ciała (≥32,6 kg: 0,5 mg raz na dobę; <32,6 kg: roztwór doustny), a kryteria rozpoczęcia terapii obejmują trwałe podwyższenie aktywności AlAT przez odpowiedni czas (6-12 miesięcy) w zależności od statusu HBeAg.
aktywność AlAT, analog nukleozydu, dializa otrzewnowa, DNA HBV, entekawir, HBeAg-dodatni, hemodializa, klirens kreatyniny, lamiwudyna, marskość wątroby, monoterapia entekawirem, mutacja warunkująca oporność, niewyrównana czynność wątroby, odpowiedź wirusologiczna, oporność krzyżowa, oporność na lamiwudynę, przeciwciała anty-HBe, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, serokonwersja HBe, serokonwersja HBs, terapia przeciwwirusowa, terapia skojarzona, wiremia, wyrównana czynność wątroby