tkliwość uciskowa
Tkliwość uciskowa (ang. tenderness) to objaw kliniczny polegający na występowaniu bólu lub dyskomfortu w reakcji na ucisk określonego miejsca na ciele pacjenta. Jest to jeden z najważniejszych objawów badania przedmiotowego, który pomaga lekarzowi zlokalizować miejsce patologii i określić charakter schorzenia.
W praktyce klinicznej tkliwość uciskowa jest badana poprzez delikatny, a następnie stopniowo zwiększany nacisk na określony obszar ciała. Ocenia się nie tylko obecność bólu, ale również jego nasilenie, promieniowanie oraz reakcję obronną pacjenta. Tkliwość uciskowa może występować powierzchownie (w tkankach miękkich) lub głęboko (w narządach wewnętrznych).
Objaw ten ma szczególne znaczenie diagnostyczne w schorzeniach jamy brzusznej (np. zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie pęcherzyka żółciowego), układu mięśniowo-szkieletowego (np. zapalenie stawów, złamania) oraz w ocenie stanu układu limfatycznego (powiększone, bolesne węzły chłonne). Tkliwość uciskowa jest często jednym z pierwszych objawów stanu zapalnego i wymaga dokładnej diagnostyki różnicowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Mycobacterium bovis – Działania niepożądane
Mycobacterium bovis w formie żywej atenuowanej, stanowiący składnik szczepionki BCG (szczep duński 1331), wywołuje przewidywane reakcje miejscowe będące wskaźnikiem prawidłowej odpowiedzi immunologicznej, takie jak stwardnienie i owrzodzenie w miejscu wstrzyknięcia, rumień, tkliwość oraz powiększenie lokalnych węzłów limfatycznych do <1 cm. Intensywne reakcje mogą prowadzić do sączącego owrzodzenia, często związane z nieprawidłową techniką podania lub nadmierną dawką. W przypadku powikłań zakaźnych lub utrzymujących się zmian miejscowych konieczna jest konsultacja specjalistyczna. Profil wrażliwości szczepu na leki przeciwgruźlicze wykazuje MIC dla izoniazydu na poziomie 0,4 mg/l, co klasyfikuje go jako średnio wrażliwy zgodnie z kryteriami dla Mycobacterium tuberculosis.
Bacillus Calmette-Guérin, bezdech, ból głowy, gorączka, izoniazyd, lek przeciwgruźliczy, minimalne stężenie hamujące, Mycobacterium bovis BCG, Mycobacterium tuberculosis, napad drgawkowy, omdlenie, owrzodzenie, powiększenie węzłów limfatycznych, profilaktyka gruźlicy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, ropiejące zapalenie węzłów chłonnych, ropień, ropień w miejscu wstrzyknięcia, rumień, sączące owrzodzenie, stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia, szczepionka BCG, tkliwość uciskowa, wstrzyknięcie podskórne, zapalenie kości, zapalenie kości i szpiku - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Danazol Polfarmex 200 mg
Danazol Polfarmex w dawce 200 mg w formie tabletek jest wskazany przede wszystkim w leczeniu endometriozy oraz dysplazji włóknisto-torbielowatej gruczołu sutkowego. W przypadku endometriozy, lek stosuje się jako terapię uzupełniającą przed i po zabiegach chirurgicznych w celu zmniejszenia nasilenia objawów bólowych (dysmenorrhea, dyspareunia) oraz ograniczenia nawrotów, a także jako monoterapię u pacjentek z nieskutecznymi dotychczas metodami leczenia hormonalnego lub z przeciwwskazaniami do innych terapii. W dysplazji włóknisto-torbielowatej danazol jest zalecany do objawowego leczenia nasilonego bólu i tkliwości uciskowej gruczołów piersiowych, zwłaszcza gdy inne metody terapeutyczne zawiodły lub są przeciwwskazane. Decyzja o zastosowaniu leku powinna opierać się na potwierdzeniu rozpoznania odpowiednimi badaniami obrazowymi (laparoskopią, USG, mammografią) oraz ocenie klinicznej nasilenia objawów.
badanie obrazowe, biopsja, ból miednicy mniejszej, danazol, diagnostyka obrazowa, dolegliwości bólowe, doustne środki antykoncepcyjne, dysmenorrhea, dyspareunia, dysplazja włóknisto-torbielowata gruczołu sutkowego, działania niepożądane, endometrioza, funkcja wątroby, leczenie przedoperacyjne, lek hormonalny, mammografia, monoterapia, nawrót choroby, niehormonalna antykoncepcja, niesteroidowe leki przeciwzapalne, objawy bólowe, parametry laboratoryjne, profil lipidowy, progestagen, terapia skojarzona, tkliwość uciskowa, USG, wykluczenie ciąży, zabieg chirurgiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – BCG Szczepionka AJVaccines 2-8×10^6 CFU/ml
Szczepionka BCG AJVaccines (Mycobacterium bovis BCG, szczep duński 1331, żywy atenuowany) wywołuje typowe reakcje miejscowe, takie jak stwardnienie, owrzodzenie i powstanie blizny w miejscu iniekcji, a także powiększenie lokalnych węzłów chłonnych do 1 cm, co jest naturalną odpowiedzią immunologiczną. Działania niepożądane występują z różną częstością: niezbyt często (1-10/1000) obserwuje się powiększenie węzłów chłonnych >1 cm, ból głowy, gorączkę, owrzodzenie w miejscu podania; rzadko (1-10/10000) występują zapalenie kości i szpiku, ropiejące zapalenie węzłów chłonnych, ropień w miejscu iniekcji, reakcje anafilaktyczne i alergiczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na wcześniaki urodzone ≤28. tygodnia ciąży, u których odnotowano przypadki bezdechu po szczepieniu, a także na możliwość wystąpienia omdleń, napadów i drgawek po podaniu szczepionki.
bezdech, drgawka, izoniazyd, lek przeciwprątkowy, minimalne stężenie hamujące, monitorowanie działań niepożądanych, Mycobacterium bovis BCG, Mycobacterium tuberculosis, napad, niedojrzały wcześniak, omdlenie, powiększenie węzłów limfatycznych, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, ropiejące zapalenie węzłów chłonnych, ropień, ropień w miejscu wstrzyknięcia, rumień, stwardnienie miejscowe, szczep duński 1331, szczepionka BCG, tkliwość uciskowa, wstrzyknięcie podskórne, wstrzyknięcie śródskórne, zakażenie prątkami, zapalenie kości, zapalenie kości i szpiku