właściwości wiatropędne
Właściwości wiatropędne odnoszą się do cech substancji lub leków, które powodują zwiększone wytwarzanie gazów w przewodzie pokarmowym lub ułatwiają ich usuwanie. Substancje o właściwościach wiatropędnych często znajdują zastosowanie w leczeniu wzdęć, uczucia pełności i dyskomfortu brzusznego związanego z nadmiernym gromadzeniem się gazów w jelitach.
Z perspektywy farmakologicznej, leki o działaniu wiatropędnym mogą działać poprzez różne mechanizmy: zmniejszanie napięcia powierzchniowego pęcherzyków gazu (dimetykon, symetykon), stymulowanie perystaltyki jelit, co ułatwia wydalanie gazów, lub poprzez działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego. W praktyce klinicznej często stosuje się je w doraźnym leczeniu objawów zespołu jelita drażliwego, kolki niemowlęcej czy dyspepsji czynnościowej.
Warto zaznaczyć, że niektóre produkty spożywcze również wykazują właściwości wiatropędne, co może być niepożądane u pacjentów z zaburzeniami czynnościowymi przewodu pokarmowego. Do produktów o silnych właściwościach wiatropędnych należą między innymi: rośliny strączkowe, niektóre warzywa kapustne, cebula, a także napoje gazowane. W postępowaniu dietetycznym u pacjentów z dolegliwościami gastrycznymi często zaleca się ograniczenie spożycia tych produktów.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Szanta – Właściwości farmakodynamiczne
Szanta zwyczajna (Marrubium vulgare L.) jest rośliną leczniczą z rodziny Lamiaceae, wykorzystywaną głównie ze względu na zawartość związków goryczowych, które odruchowo stymulują wydzielanie soku żołądkowego poprzez aktywację receptorów smakowych w jamie ustnej. Mechanizm ten prowadzi do poprawy procesów trawiennych oraz zwiększenia apetytu, co stanowi podstawę jej zastosowania w preparatach takich jak Apetiherb. Preparat ten zawiera wyciąg płynny o stężeniu 15 g/100 g syropu, w którym składniki aktywne występują w proporcjach 3/2/3/2 (ziele krwawnika, szanta, liść melisy, owoc kopru włoskiego), co zapewnia synergistyczne działanie farmakodynamiczne, łączące stymulację wydzielania soku żołądkowego, działanie przeciwzapalne, uspokajające oraz wiatropędne i spazmolityczne.
działanie farmakodynamiczne, działanie przeciwzapalne, działanie spazmolityczne, działanie uspokajające, efekt farmakodynamiczny, efekt synergistyczny, jasnotowate, klasyfikacja anatomiczno-terapeutyczno-chemiczna, kod ATC, koper włoski, krwawnik pospolity, marrubina, melisa lekarska, olejek eteryczny, procesy trawienne, produkt leczniczy, szanta zwyczajna, właściwości wiatropędne, wyciąg płynny, wydzielanie soku żołądkowego, zaburzenia łaknienia, związki goryczowe - Leksykon substancji czynnych
Mniszek lekarski – Właściwości farmakodynamiczne
Mniszek lekarski (Taraxacum officinale F.H. Wigg.) wykazuje przede wszystkim działanie wspomagające procesy trawienne, głównie poprzez stymulację wydzielania soków trawiennych oraz produkcji żółci, co jest związane z obecnością związków gorzkich. Preparat Tabletki przeciw niestrawności Labofarm zawiera 150 mg sproszkowanego korzenia mniszka w połączeniu z owocem kminku w stosunku 2:1 oraz liść mięty pieprzowej, co dodatkowo zapewnia efekt rozkurczowy i wiatropędny. Różne formy preparatów, takie jak sok (Cholitol, 25 g/100 g), ziele i korzeń (Hepatosan fix, 0,7 g/saszetka), nalewka (Limfodrenaż-Pascoe Basic, 0,80 g/10 g) czy ziele w wyciągu złożonym (Imupret N), wpływają na zróżnicowany profil farmakodynamiczny mniszka.
badanie farmakodynamiczne, badanie kontrolowane placebo, czynność wątroby, działanie farmakodynamiczne, działanie immunomodulujące, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwwirusowe, działanie przeciwzapalne, infekcja górnych dróg oddechowych, korzeń mniszka, liść mięty pieprzowej, mieszanka ziołowa, mniszek lekarski, nalewka z mniszka, niestrawność, owoc kminku, produkcja żółci, sok trawienny, sok z mniszka, stymulacja wydzielania soków trawiennych, substancja roślinna, właściwości rozkurczające, właściwości wiatropędne, zaburzenie trawienne, ziele mniszka, związki gorzkie