wegetacja na zastawce serca

Wegetacja na zastawce serca to patologiczna struktura składająca się z bakterii, płytek krwi, fibryny i komórek zapalnych, która tworzy się na zastawkach serca w przebiegu infekcyjnego zapalenia wsierdzia (IZW). Wegetacje powstają najczęściej w miejscach uszkodzenia nabłonka zastawki, gdzie dochodzi do ekspozycji białek macierzy pozakomórkowej, co sprzyja adhezji bakterii i tworzeniu zakrzepu.

Rozwój wegetacji wiąże się z obecnością bakterii lub grzybów w krwiobiegu (bakteriemia, fungemia), które kolonizują uszkodzoną powierzchnię zastawki. Najczęstszymi patogenami wywołującymi wegetacje są paciorkowce (Streptococcus viridans), gronkowce (szczególnie Staphylococcus aureus), enterokoki oraz bakterie z grupy HACEK. Wegetacje mogą występować zarówno na zastawkach natywnych, jak i sztucznych.

Diagnostyka wegetacji opiera się głównie na badaniu echokardiograficznym, przy czym echokardiografia przezprzełykowa (TEE) charakteryzuje się wyższą czułością w wykrywaniu zmian niż badanie przezklatkowe (TTE). Wegetacje zazwyczaj uwidaczniają się jako ruchome, nieregularne masy echogenne przytwierdzone do zastawek lub aparatu podzastawkowego. Wielkość wegetacji powyżej 10 mm oraz ich ruchomość są czynnikami ryzyka powikłań zatorowych.

Leczenie wegetacji na zastawkach serca obejmuje długotrwałą antybiotykoterapię celowaną przeciwko zidentyfikowanemu patogenowi. W przypadku dużych wegetacji (>10 mm), nawracających epizodów zatorowych, niewydolności serca spowodowanej uszkodzeniem zastawki lub braku odpowiedzi na antybiotykoterapię, konieczna może być interwencja chirurgiczna polegająca na usunięciu wegetacji i naprawie lub wymianie zastawki.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl