późne spermatydy
Późne spermatydy stanowią jeden z końcowych etapów spermatogenezy, czyli procesu wytwarzania męskich komórek rozrodczych. Pojawiają się one po etapie wczesnych spermatyd i bezpośrednio poprzedzają powstanie dojrzałych plemników (spermatozoidów).
W fazie późnych spermatyd zachodzą istotne zmiany morfologiczne komórki. Następuje znaczna kondensacja chromatyny jądrowej, co prowadzi do zmniejszenia objętości jądra komórkowego. Równocześnie formuje się akrosom z aparatu Golgiego, który zawiera enzymy niezbędne do penetracji osłonek komórki jajowej podczas zapłodnienia. Rozwija się również witka plemnika odpowiedzialna za jego ruchliwość.
Charakterystyczną cechą późnych spermatyd jest eliminacja większości cytoplazmy w postaci tzw. ciałka resztkowego, które następnie jest fagocytowane przez komórki Sertoliego. Proces ten jest kluczowy dla uzyskania przez plemnik odpowiedniego kształtu i ruchliwości. Zaburzenia w rozwoju późnych spermatyd mogą prowadzić do nieprawidłowości morfologicznych plemników i w konsekwencji do problemów z płodnością.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dopegyt 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metyldopy, substancji czynnej leku Dopegyt, wykazały brak działania karcynogennego w długoterminowych testach na myszach i szczurach, przy dawkach odpowiednio do 1800 mg/kg mc./dobę (30-krotnie wyższej niż maksymalna dawka ludzka) oraz 240 mg/kg mc./dobę (4-krotnie wyższej). Test Amesa oraz badania na aberracje chromosomalne potwierdziły brak mutagenności metyldopy, zarówno w warunkach z egzogenną aktywacją metaboliczną, jak i bez niej. Ocena wpływu na płodność u szczurów wykazała, że dawka 100 mg/kg mc./dobę (1,7-krotnie wyższa niż dawka ludzka) nie wpływa negatywnie na funkcje rozrodcze obu płci.
aberracja chromosomalna, badanie in vitro, dawka terapeutyczna, Dopegyt, działanie karcynogenne, efekt genotoksyczny, liczba plemników, maksymalna zalecana dawka, metyldopa, mutagenność, parametry reprodukcyjne, potencjał rakotwórczy, późne spermatydy, profil bezpieczeństwa, ruchliwość plemników, test Amesa, test genotoksyczności, wpływ na płodność, wskaźnik płodności - Leksykon substancji czynnych
Tamarix gallica – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Preparat Liv.52 zawierający Tamarix gallica (16 mg/tabletka) wykazuje niski potencjał toksyczności ostrej i przewlekłej w badaniach przedklinicznych na szczurach i królikach. Dawki do 5000 mg/kg masy ciała nie wywołały śmiertelności ani istotnych działań niepożądanych, a długotrwałe podawanie (9 miesięcy) w zakresie 1000-3000 mg/kg nie wpływało negatywnie na masę ciała zwierząt. Badania reprodukcyjne nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności, a ocena mutagenności (testy mikrojąder, dominujących mutacji letalnych i test Amesa) potwierdziła brak działania mutagennego nawet przy dawce 2500 mg/kg. Brak danych dotyczących rakotwórczości rekompensowany jest długotrwałym, ponad 40-letnim stosowaniem klinicznym bez sygnałów kancerogenności.
badanie farmakologiczne, badanie rakotwórczości, dane niekliniczne, dominująca mutacja letalna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty ssaków, in vitro, in vivo, Liv.52, maksymalna dawka tolerowana, minimalna dawka śmiertelna, mutagenność, potencjał rakotwórczy, późne spermatydy, tamaryszek francuski, test Amesa, test mikrojąder, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu jednorazowym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród