hiperwolemnia
Hiperwolemnia to stan patologiczny charakteryzujący się zwiększoną objętością krwi krążącej w organizmie. Jest to zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, w którym dochodzi do nadmiernego nagromadzenia płynów w przestrzeni wewnątrznaczyniowej, co prowadzi do przeciążenia układu krążenia.
Przyczyny hiperwolmii są różnorodne i obejmują niewydolność nerek (zmniejszone wydalanie sodu i wody), niewydolność serca (zmniejszony rzut serca i aktywacja układu renina-angiotensyna-aldosteron), marskość wątroby, nadmierne dożylne podawanie płynów, a także nadmierne spożycie sodu. Dodatkowo może występować w zespole nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH).
Objawy hiperwolmii obejmują obrzęki obwodowe, zwiększenie masy ciała, podwyższone ciśnienie tętnicze, przekrwienie żylne, duszność (szczególnie w pozycji leżącej) oraz w ciężkich przypadkach obrzęk płuc. W badaniu fizykalnym można zaobserwować także poszerzenie żył szyjnych, trzeszczenia nad polami płucnymi i hepatomegalię.
Diagnostyka hiperwolmii opiera się na ocenie klinicznej, badaniach laboratoryjnych (elektrolitów, funkcji nerek), badaniach obrazowych (RTG klatki piersiowej, USG serca) oraz pomiarach hemodynamicznych (ciśnienie w żyle centralnej, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej). Leczenie obejmuje ograniczenie podaży płynów i sodu, stosowanie leków moczopędnych oraz terapię choroby podstawowej.