metoksypsoralen

Metoksypsoralen (8-metoksypsoralen, 8-MOP) to substancja należąca do grupy furanokumaryn, stosowana w fotochemioterapii. Jest to związek o właściwościach fotouczulających, który po aktywacji promieniowaniem UVA reaguje z DNA komórek, tworząc wiązania krzyżowe między nićmi DNA, co hamuje replikację komórkową.

Metoksypsoralen jest podstawowym składnikiem terapii PUVA (Psoralen + UVA), stosowanej w leczeniu łuszczycy, bielactwa, atopowego zapalenia skóry oraz ziarniniaka grzybiastego (mycosis fungoides). Substancja może być podawana doustnie lub miejscowo w formie roztworu, emulsji lub kąpieli, a następnie skóra poddawana jest naświetlaniu promieniowaniem UVA.

Do działań niepożądanych metoksypsoralenu należą: nudności (przy podaniu doustnym), rumień, świąd, przebarwienia skóry, a przy długotrwałym stosowaniu zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów skóry. Ze względu na działanie mutagenne i potencjalnie kancerogenne, terapia wymaga starannego monitorowania pacjenta i ścisłego przestrzegania protokołu leczenia.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Melatonina LEK-AM 1 mg

Melatonina wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w surowicy oraz efekty terapeutyczne. Fluwoksamina, poprzez hamowanie eliminacji melatoniny, powoduje istotny wzrost jej stężenia i jednoczesne stosowanie tych leków jest przeciwwskazane. Inne substancje zwiększające biodostępność melatoniny to 5- i 8-metoksypsoraleny, cymetydyna, estrogeny (w doustnej antykoncepcji i HRT), inhibitory CYP2C19 (citalopram, omeprazol, lanzoprazol) oraz chinoliny. Z kolei karbamazepina i ryfampicyna indukują enzymy metabolizujące melatoninę, co prowadzi do obniżenia jej stężenia w osoczu. Nikotyna również zmniejsza poziom melatoniny, co może osłabiać jej działanie terapeutyczne.
alkohol etylowy, benzodiazepiny, biodostępność melatoniny, choroba wrzodowa, citalopram, cymetydyna, doustne środki antykoncepcyjne, działanie sedatywne, estrogeny, fluwoksamina, gruźlica, hormonalna terapia zastępcza, imipramina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2C19, karbamazepina, lanzoprazol, lek przeciwpadaczkowy, metoksypsoralen, N-acetyloserotonina, niebenzodiazepiny, nikotyna, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, palenie tytoniu, ryfampicyna, sedacja, stężenie melatoniny, tiorydazyna, zaburzenia psychomotoryczne, zaleplon, zolpidem, zopiklon
Leksykon leków
Interakcje leku – Melatonina LEK-AM 5 mg

Melatonina, dostępna w preparacie Melatonina LEK-AM w dawkach 1 mg, 3 mg oraz 5 mg, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Fluwoksamina, jako silny inhibitor CYP, znacząco hamuje eliminację melatoniny, prowadząc do istotnego wzrostu jej stężenia w surowicy, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania. Inne leki zwiększające stężenie melatoniny to 5- lub 8-metoksypsoralen, cymetydyna oraz estrogeny (antykoncepcja, HTZ), a także leki metabolizowane przez CYP2C19 (citalopram, omeprazol, lanzoprazol), które hamują przemiany melatoniny do N-acetyloserotoniny, zwiększając jej biodostępność. Antybiotyki z grupy chinolonów również podnoszą ekspozycję na melatoninę. Z kolei karbamazepina i ryfampicyna indukują enzymy wątrobowe, obniżając stężenie melatoniny w osoczu, co może osłabiać jej działanie. Palenie tytoniu również zmniejsza stężenie melatoniny, co należy uwzględnić w terapii.
benzodiazepiny, biodostępność, chinolony, choroba wrzodowa żołądka, CYP2C19, działanie depresyjne, działanie sedatywne, działanie synergistyczne, eliminacja leku, gruźlica, hormonalna terapia zastępcza, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcje melatoniny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, łuszczyca, metabolizm wątrobowy, metoksypsoralen, N-acetyloserotonina, ośrodkowy układ nerwowy, stężenie leku w surowicy, zaburzenia snu, zolpidem
Leksykon substancji czynnych
Metoksalen – Przeciwwskazania stosowania

Metoksalen (8-metoksypsoralen) jest stosowany w terapii fotodynamicznej, dostępny w preparatach Oxsoralen (kapsułki 10 mg) oraz Uvadex (20 µg/ml). Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, inne psoraleny lub substancje pomocnicze, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek (dotyczy Oxsoralen), a także choroby związane z nadwrażliwością na światło, takie jak porfirie (skórna późna, mieszana, erytropoetyczna), kseroderma pigmentowa, fotodermatozy wielopostaciowe, toczeń rumieniowaty, albinizm oraz bielactwo uogólnione (szczególnie w przypadku Uvadex). Metoksalen jest przeciwwskazany u pacjentów z nowotworami skóry (czerniak złośliwy, rak płaskonabłonkowy, rak podstawnokomórkowy) oraz w trakcie leczenia cytostatykami i promieniowaniem jonizującym (dotyczy Oxsoralen). Dodatkowo, u pacjentów z bezsoczewkowością (Oxsoralen) lub afakią (Uvadex) istnieje zwiększone ryzyko uszkodzenia siatkówki przez promieniowanie UV.
afakia, albinizm, bezsoczewkowość, bielactwo uogólnione, choroba serca, cytostatyk, czerniak złośliwy, fotodermatoza wielopostaciowa, fotofereza, metoksalen, metoksypsoralen, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, porfiria erytropoetyczna, porfiria mieszana, porfiria skórna późna, promieniowanie jonizujące, promieniowanie UV, psoralen, rak płaskonabłonkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, reakcja idiosynkratyczna, splenektomia, terapia fotodynamiczna, toczeń rumieniowaty, toczeń rumieniowaty układowy, uczulenie na światło, uszkodzenie siatkówki, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krzepnięcia
Leksykon leków
Interakcje leku – Sental 5 mg

Melatonina (Sental) wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne związane głównie z metabolizmem przez enzymy cytochromu P450, zwłaszcza CYP1A i CYP3A. Melatonina może indukować CYP3A in vitro przy stężeniach przekraczających terapeutyczne, co potencjalnie obniża stężenia innych leków metabolizowanych przez ten enzym. Metabolizm melatoniny odbywa się głównie przez CYP1A2, co powoduje ryzyko interakcji z inhibitorami (np. fluwoksaminą, chinolonami) i induktorami (np. karbamazepiną, ryfampicyną) tego enzymu. Fluwoksamina znacząco zwiększa ekspozycję na melatoninę (17-krotnie AUC, 12-krotnie Cmax), dlatego jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Estrogeny, 5- i 8-metoksypsoralen oraz palenie papierosów również wpływają na stężenia melatoniny poprzez modulację enzymów CYP1A. Pokarm może zmieniać farmakokinetykę melatoniny, zwłaszcza wartość Cmax, co wymaga stosowania leku zgodnie z zaleceniami (2 godziny po posiłku).
alkohol etylowy, benzodiazepina, chinolon, CYP1A, CYP1A2, CYP3A, cytochrom P450, działanie przeciwzakrzepowe, endogenna melatonina, estrogen, fluwoksamina, hormonalna terapia zastępcza, imipramina, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, inhibitor prostaglandyn, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, lek niebenzodiazepinowy, lek przeciwdepresyjny, melatonina, metoksypsoralen, nikotynizm, ośrodkowy układ nerwowy, receptor adrenergiczny, receptor opioidowy, ryfampicyna, rytm dobowy, tiorydazyna, tryptofan, warfaryna, zaleplon, zolpidem, zopiklon
Leksykon leków
Interakcje leku – Sental 3 mg

Melatonina zawarta w preparacie Sental jest metabolizowana głównie przez enzymy cytochromu P450, zwłaszcza izoenzymy CYP1A. Substancje hamujące CYP1A2 i CYP2C19, takie jak fluwoksamina, mogą znacząco zwiększać stężenie melatoniny w osoczu (17-krotnie AUC, 12-krotnie Cmax), co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Inhibitory CYP1A2, estrogeny oraz 5- i 8-metoksypsoraleny również podwyższają poziomy melatoniny, natomiast induktory CYP1A2, takie jak karbamazepina, ryfampicyna czy palenie tytoniu, mogą obniżać jej stężenie, co może wymagać dostosowania dawki. Pokarm wpływa na wchłanianie melatoniny, zwłaszcza na jej maksymalne stężenie (Cmax), dlatego zaleca się stosowanie leku zgodnie z instrukcjami dotyczącymi posiłków.
benzodiazepina, chinolon, cytochrom P450, działanie przeciwzakrzepowe, działanie uspokajające, enzym CYP1A, enzym CYP1A1, fluwoksamina, hormonalna terapia zastępcza, imipramina, indukcja enzymatyczna, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP1A, izoenzym CYP1A2, izoenzym CYP3A, karbamazepina, metabolizm melatoniny, metoksypsoralen, niebenzodiazepinowy lek nasenny, ryfampicyna, środek antykoncepcyjny, stężenie Cmax, stężenie melatoniny, tiorydazyna, warfaryna, wartość INR, właściwość sedatywna, zaburzenie snu, zaleplon, zolpidem, zopiklon
Leksykon leków
Interakcje leku – Voquily 1 mg/ml

Melatonina zawarta w preparacie Voquily (1 mg/ml) jest metabolizowana głównie przez enzym CYP1A2, co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory CYP1A2, takie jak fluwoksamina, powodują znaczący wzrost stężenia melatoniny (17-krotny wzrost AUC i 12-krotny wzrost Cmaks), co wymaga bezwzględnego unikania jednoczesnego stosowania. Inne substancje hamujące CYP1A2, jak 5- lub 8-metoksypsoralen, cymetydyna, estrogeny, chinolony oraz kofeina, również zwiększają poziom melatoniny, co wymaga zachowania ostrożności i monitorowania pacjenta. Z kolei induktory CYP1A2, takie jak karbamazepina, ryfampicyna oraz palenie tytoniu, obniżają stężenie melatoniny, co może wymagać dostosowania dawki i monitorowania skuteczności terapii.
antagonista witaminy K, benzodiazepina, beta-adrenolityk, chinolon, cymetydyna, cytochrom P450, doustny środek antykoncepcyjny, działanie hipotensyjne, działanie przeciwzakrzepowe, efekt sedatywny, estrogen, fluwoksamina, hormonalna terapia zastępcza, ibuprofen, imipramina, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP1A2, karbamazepina, kofeina, kwas acetylosalicylowy, metabolizm melatoniny, metoksypsoralen, midazolam, niebenzodiazepinowy lek nasenny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, ryfampicyna, temazepam, tiorydazyna, warfaryna, zaleplon, zolpidem, zopiklon
Leksykon leków
Interakcje leku – Melatonina Biofarm 3 mg

Melatonina wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi lekami, co ma istotne znaczenie kliniczne. Fluwoksamina znacząco zwiększa stężenie melatoniny w surowicy poprzez hamowanie jej eliminacji, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania. Podobne efekty obserwuje się przy stosowaniu 5- lub 8-metoksypsoralenu, cymetydyny oraz estrogenów, które zwiększają stężenie melatoniny poprzez hamowanie jej metabolizmu. Leki metabolizowane przez CYP2C19 (np. citalopram, omeprazol, lanzoprazol) również zwiększają biodostępność melatoniny, prawdopodobnie przez hamowanie przemian do N-acetyloserotoniny. Chinolony mogą zwiększać ekspozycję na melatoninę, choć mechanizm jest nie do końca poznany. Z kolei karbamazepina i ryfampicyna obniżają stężenie melatoniny poprzez indukcję enzymów metabolizujących, co może osłabiać jej działanie terapeutyczne.
alkohol etylowy, antybiotyk o szerokim spektrum, antybiotyki szerokopasmowe, benzodiazepina, benzodiazepiny, biodostępność, chinolon, chinolony, citalopram, cymetydyna, CYP2C19, działanie nasenne, działanie sedatywne, estrogen, estrogeny, fluwoksamina, gruźlica, hormonalna terapia zastępcza, imipramina, interakcja farmakodynamiczna, interakcje lekowe, izoenzym CYP2C19, karbamazepina, lanzoprazol, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek trójcykliczny, łuszczyca, melatonina, metabolizm melatoniny, metoksypsoralen, N-acetyloserotonina, niebenzodiazepina, niebenzodiazepiny, omeprazol, ryfampicyna, schorzenia żołądkowo-jelitowe, schorzenie żołądkowo-jelitowe, środki antykoncepcyjne, stężenie melatoniny w osoczu, tiorydazyna, zaleplon, zolpidem, zopiklon
Leksykon leków
Interakcje leku – Melatonina LEK-AM 3 mg

Melatonina LEK-AM ulega istotnym interakcjom farmakokinetycznym, głównie poprzez metabolizm w układzie cytochromu P450, zwłaszcza izoenzymu CYP2C19. Leki takie jak fluwoksamina (SSRI) znacząco hamują eliminację melatoniny, prowadząc do istotnego wzrostu jej stężenia w surowicy, co wymaga bezwzględnego unikania jednoczesnego stosowania. Podobny efekt, choć o średnim poziomie istotności, wykazują 5- i 8-metoksypsoraleny, cymetydyna, estrogeny, chinoliny oraz inhibitory CYP2C19 (citalopram, omeprazol, lanzoprazol), które zwiększają biodostępność melatoniny poprzez hamowanie jej metabolizmu do N-acetyloserotoniny. Z kolei karbamazepina i ryfampicyna indukują enzymy metabolizujące melatoninę, obniżając jej stężenie w osoczu, co może wymagać korekty dawki. Palenie papierosów również obniża poziom melatoniny, co może osłabiać jej skuteczność terapeutyczną.
alkohol etylowy, antagonista receptorów H2, benzodiazepina, charakterystyka produktu leczniczego, chinolina, choroba wrzodowa, citalopram, cykl snu i czuwania, cymetydyna, estrogen, fluwoksamina, gruźlica, hormonalna terapia zastępcza, imipramina, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakodynamiczna, izoenzym CYP2C19, karbamazepina, lanzoprazol, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, łuszczyca, melatonina, metabolizm wątrobowy, metoksypsoralen, N-acetyloserotonina, niebenzodiazepina, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, ryfampicyna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaleplon, zolpidem, zopiklon
Leksykon leków
Interakcje leku – Melatonina Biofarm 5 mg

Melatonina wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jej stężenie w surowicy oraz efektywność terapeutyczną. Fluwoksamina, poprzez hamowanie eliminacji melatoniny, powoduje istotny wzrost jej stężenia, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania. Inne leki, takie jak 5- lub 8-metoksypsoralen, cymetydyna, estrogeny, chinolony oraz inhibitory CYP2C19 (citalopram, omeprazol, lanzoprazol), również zwiększają biodostępność melatoniny, co wymaga monitorowania pacjenta. Z kolei karbamazepina i ryfampicyna indukują enzymy wątrobowe, prowadząc do obniżenia stężenia melatoniny i potencjalnej konieczności korekty dawki. Palenie tytoniu przyspiesza metabolizm melatoniny, co może osłabiać jej działanie terapeutyczne.
alkohol etylowy, benzodiazepiny, biodostępność, biodostępność melatoniny, chinolony, citalopram, cymetydyna, CYP2C19, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie nasenne, działanie sedacyjne, działanie uspokajające, estrogeny, fluwoksamina, funkcje poznawcze, gruźlica, hamowanie enzymu, imipramina, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor pompy protonowej, inhibitor wychwytu serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcje melatoniny, izoenzym CYP2C19, karbamazepina, koordynacja psychoruchowa, lanzoprazol, lek przeciwpadaczkowy, melatonina egzogenna, metabolizm melatoniny, metoksypsoralen, N-acetyloserotonina, niebenzodiazepiny, nikotynizm, omeprazol, palenie tytoniu, ryfampicyna, sedacja, SSRI, stężenie melatoniny, tiorydazyna, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia koordynacji psychoruchowej, zaburzenia snu, zaleplon, zolpidem
Leksykon leków
Interakcje leku – Detimedac 200 mg 200 mg

Dakarbazyna, metabolizowana głównie przez izoenzymy CYP1A1, CYP1A2 i CYP2E1, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne podczas terapii produktem Detimedac 200 mg. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z lekami mielotoksycznymi (inne cytostatyki, radioterapia), które mogą nasilać mielosupresję, wymagając ścisłego monitorowania parametrów hematologicznych. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z żywą szczepionką przeciwko żółtej gorączce oraz zaleca się unikanie żywych lub atenuowanych szczepionek ze względu na ryzyko zagrażających życiu chorób układowych. W przypadku doustnych leków przeciwzakrzepowych konieczne jest zwiększenie częstotliwości monitorowania INR z powodu zmienności parametrów krzepliwości. Ponadto, dakarbazyna może nasilać działanie fotouczulające metoksypsoralenu, zmniejszać wchłanianie fenytoiny (z ryzykiem drgawek), a także w połączeniu z cyklosporyną lub takrolimusem zwiększać ryzyko zaburzeń limfoproliferacyjnych. Stosowanie dakarbazyny z fotemustyną jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ostrej toksyczności płucnej (ARDS), wymagając co najmniej tygodniowego odstępu między podaniami.
ARDS, choroba nowotworowa, cyklosporyna, cytochrom P450, dakarbazyna, doustny antykoagulant, fenytoina, fotemustyna, fotouczulenie, hamowanie kompetycyjne, hepatotoksyczność, hydroksylacja, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzymy cytochromu P450, lek cytostatyczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm wątrobowy, metoksypsoralen, mielosupresja, mielotoksyczność, nudności, obniżona odporność, parametry krzepliwości, powikłania hematologiczne, radioterapia, szczepionka inaktywowana, szczepionka żywa atenuowana, takrolimus, wskaźnik INR, wymioty, zaburzenie limfoproliferacyjne, zespół ostrej niewydolności oddechowej
Leksykon leków
Interakcje leku – Melabiorytm 5 mg

Melatonina jest metabolizowana głównie przez izoenzymy cytochromu P450 (CYP1A2 i CYP2C19), co warunkuje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na te enzymy. Fluwoksamina, silny inhibitor CYP1A2 i CYP2C19, znacząco zwiększa stężenie melatoniny, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania. Podobne efekty obserwuje się przy stosowaniu 5- lub 8-metoksypsoralenu, cymetydyny oraz estrogenów, które hamują metabolizm melatoniny i podnoszą jej poziomy. Leki metabolizowane przez CYP2C19, takie jak cytalopram, omeprazol i lanzoprazol, również zwiększają biodostępność melatoniny, co wymaga monitorowania efektów klinicznych. Z kolei induktory CYP1A2, np. karbamazepina i ryfampicyna, obniżają stężenia melatoniny, potencjalnie osłabiając jej działanie terapeutyczne.
chinolon, cymetydyna, CYP2C19, cytalopram, cytochrom wątrobowy P450, działanie nasenne, estrogen, fluwoksamina, hormonalna terapia zastępcza, imipramina, inhibitor CYP1A2, inhibitor prostaglandyn, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, lanzoprazol, lek przeciwdepresyjny, metoksypsoralen, N-acetyloserotonina, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna benzodiazepiny, receptor adrenergiczny, receptor opioidowy, ryfampicyna, rytm dobowy, tiorydazyna, tryptofan, zaleplon, zolpidem, zopiklon
Leksykon leków
Interakcje leku – Detimedac 500 mg 500 mg

Dakarbazyna (Detimedac) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z innymi lekami mielotoksycznymi, co może prowadzić do ciężkiej supresji szpiku kostnego, wymagającej ścisłego monitorowania morfologii krwi. Metabolizm dakarbazyny odbywa się głównie przez izoformy CYP1A1, CYP1A2 i CYP2E1, co stwarza ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez te enzymy, wpływając na ich stężenia i skuteczność. Nasilenie działania fotouczulającego obserwuje się przy kojarzeniu z metoksypsoralenem, a jednoczesne podanie z żywymi szczepionkami, zwłaszcza przeciwko żółtej gorączce, jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko zagrażających życiu chorób układowych. W przypadku stosowania doustnych antykoagulantów konieczne jest zwiększenie częstotliwości monitorowania INR ze względu na zmienność parametrów krzepliwości.
ARDS, biotransformacja, cyklosporyna, cytochrom P450, cytostatyk, dakarbazyna, dehydrogenaza alkoholowa, doustny antykoagulant, działanie fotouczulające, efekt mielosupresyjny, fenytoina, fotemustyna, hepatotoksyczność, hydroksylacja, immunosupresja, izoenzymy cytochromu P450, lek immunosupresyjny, lek mielotoksyczny, lek przeciwzakrzepowy, metabolit, metoksypsoralen, mielotoksyczność, morfologia krwi, napad drgawkowy, nudności i wymioty, ostra toksyczność płucna, parametr krzepliwości, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja fotouczulająca, supresja szpiku kostnego, szczepionka przeciwko żółtej gorączce, takrolimus, wskaźnik INR, zaburzenie limfoproliferacyjne, zespół ostrej niewydolności oddechowej
Leksykon leków
Interakcje leku – Detimedac 100 mg 100 mg

Dakarbazyna, aktywny składnik Detimedac, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, zwłaszcza w terapii onkologicznej. Metabolizowana przez izoenzymy CYP1A1, CYP1A2 i CYP2E1, może wchodzić w interakcje z lekami metabolizowanymi tymi szlakami, co wymaga monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawkowania. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nasilonej mielotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu innych cytostatyków lub radioterapii, co może prowadzić do poważnej supresji szpiku kostnego. Ponadto, dakarbazyna jest przeciwwskazana w połączeniu ze szczepionką przeciwko żółtej gorączce oraz innymi żywymi lub atenuowanymi szczepionkami ze względu na ryzyko zagrażających życiu chorób układowych. Zaleca się stosowanie szczepionek inaktywowanych, np. przeciwko chorobie Heinego-Medina, u pacjentów wymagających immunizacji.
choroba Heinego-Medina, cyklosporyna, cytochrom P450, dakarbazyna, Detimedac, doustny antykoagulant, działanie fotouczulające, działanie hepatotoksyczne, działanie mielosupresyjne, fenytoina, fotemustyna, hepatotoksyczność, hydroksylacja, inhibicja enzymów, izoenzym cytochromu P450, lek cytostatyczny, lek przeciwzakrzepowy, metabolit przeciwnowotworowy, metoksypsoralen, napad drgawkowy, ostra toksyczność płucna, parametr krzepliwości, powikłanie zakrzepowe, radioterapia, supresja szpiku kostnego, szczepionka atenuowana, szczepionka inaktywowana, wskaźnik INR, zaburzenie limfoproliferacyjne, zespół ARDS, zespół ostrej niewydolności oddechowej, żółta gorączka
Leksykon substancji czynnych
Dakarbazyna – Interakcje

Dakarbazyna, metabolizowana głównie przez izoenzymy CYP1A1, CYP1A2 i CYP2E1, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie dakarbazyny ze szczepionką przeciwko żółtej gorączce oraz fotemustyną, ze względu na ryzyko zagrażających życiu powikłań, takich jak choroby układowe i ostra toksyczność płucna (ARDS). Wysokie ryzyko mielotoksyczności występuje przy łączeniu dakarbazyny z innymi cytostatykami i radioterapią, co wymaga ścisłego monitorowania morfologii krwi i ewentualnej redukcji dawki. Ponadto, dakarbazyna może nasilać działanie fotouczulające metoksypsoralenu oraz wpływać na metabolizm leków metabolizowanych przez CYP1A1, CYP1A2 i CYP2E1, co wymaga dostosowania dawkowania i monitorowania stężeń terapeutycznych.
anemia, ARDS, choroba Heinego-Medina, cyklosporyna, cytochrom P450, dakarbazyna, doustny antykoagulant, działanie mielotoksyczne, efekt mielotoksyczny, fenytoina, fotemustyna, fotouczulenie, hepatotoksyczność, hydroksylacja, INR, izoenzymy CYP, lek fotouczulający, lek immunosupresyjny, lek mielotoksyczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, metoksypsoralen, morfologia krwi, napad drgawkowy, neutropenia, parametry krzepliwości, promieniowanie UV, radioterapia, szczepionka atenuowana, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciwko żółtej gorączce, takrolimus, toksyczność płucna, trombocytopenia, zaburzenie limfoproliferacyjne
Leksykon leków
Interakcje leku – Melatonina Polfarmex 5 mg

Melatonina jest metabolizowana głównie przez enzymy CYP1A, co stwarza potencjał do interakcji farmakokinetycznych z lekami wpływającymi na te izoenzymy. Fluwoksamina znacząco hamuje metabolizm melatoniny przez CYP1A2 i CYP2C19, powodując 17-krotny wzrost AUC i 12-krotny wzrost Cmax melatoniny, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania. Inhibitory CYP1A2, takie jak 5- i 8-metoksypsoralen, cymetydyna oraz estrogeny, również zwiększają stężenia melatoniny, co wymaga zachowania ostrożności. Z kolei induktory CYP1A2, takie jak palenie tytoniu, karbamazepina i ryfampicyna, mogą obniżać stężenia melatoniny, co wymaga monitorowania skuteczności terapii.
alkohol etylowy, chinolony, cymetydyna, cytochrom wątrobowy P450, endogenna melatonina, estrogeny, fluwoksamina, imipramina, indukcja CYP1A2, induktory CYP1A2, inhibitory CYP1A2, inhibitory prostaglandyn, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, izoenzym CYP3A, karbamazepina, leki przeciwdepresyjne, melatonina, metabolizm melatoniny, metoksypsoralen, objawy niepożądane, pochodne benzodiazepiny, receptory adrenergiczne, receptory opioidowe, ryfampicyna, rytm snu i czuwania, tiorydazyna, tryptofan, zaleplon, zolpidem, zopiklon
Leksykon substancji czynnych
Melatonina – Interakcje

Melatonina jest metabolizowana głównie przez izoenzymy CYP1A, zwłaszcza CYP1A2, a jej stężenie w surowicy może być znacząco zwiększone przez inhibitory tych enzymów, takie jak fluwoksamina (17-krotnie wzrost AUC, 12-krotnie wzrost Cmax), 5- lub 8-metoksypsoralen, cymetydyna, estrogeny oraz chinolony. Leki metabolizowane przez CYP2C19 (citalopram, omeprazol, lanzoprazol) spowalniają metabolizm melatoniny, zwiększając jej biodostępność. Z kolei induktory CYP1A2, takie jak karbamazepina, ryfampicyna oraz palenie papierosów, mogą obniżać stężenie melatoniny, co może wymagać dostosowania dawki. Kofeina, również metabolizowana przez CYP1A2, zwiększa stężenie melatoniny w osoczu. Pokarm wpływa na farmakokinetykę melatoniny, zwłaszcza na Cmax.
antagonista kanałów wapniowych, antagonista witaminy K, beta-adrenolityk, biodostępność, chinolon, citalopram, cymetydyna, CYP1A2, CYP2C19, działanie hipotensyjne, działanie nasenne, działanie przeciwparkinsonowe, działanie przeciwzakrzepowe, działanie sedatywne, działanie uspokajające, estrogen, fenytoina, fluwoksamina, hormonalna terapia zastępcza, ibuprofen, imipramina, indukcja CYP3A, induktor CYP1A2, inhibitor CYP1A2, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP1A, karbamazepina, karbidopa-lewodopa, kofeina, kwas acetylosalicylowy, lanzoprazol, lek nasenny niebenzodiazepinowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lewodopa, metoksypsoralen, monitorowanie INR, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, NLPZ, omeprazol, pochodna benzodiazepiny, ryfampicyna, rytm okołodobowy, stężenie melatoniny, tiorydazyna, warfaryna, zaleplon, zolpidem, zopiklon
Leksykon leków
Interakcje leku – Melabiorytm B6 3 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Melabiorytm B6 zawiera melatoninę (3 mg) oraz pirydoksynę (10 mg) i wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Melatonina podlega metabolizmowi głównie przez izoenzymy CYP1A2 i CYP2C19, co powoduje, że inhibitory tych enzymów (np. fluwoksamina, 5- lub 8-metoksypsoralen, cymetydyna, estrogeny, leki metabolizowane przez CYP2C19 jak cytalopram, omeprazol, lanzoprazol oraz chinolony) mogą zwiększać jej stężenie w osoczu, natomiast induktory CYP1A2 (karbamazepina, ryfampicyna) oraz palenie tytoniu mogą je obniżać. Melatonina nasila działanie uspokajające leków psychotropowych, zwłaszcza pochodnych benzodiazepiny oraz leków-Z (zaleplon, zolpidem, zopiklon), a także może potęgować sedację przy jednoczesnym stosowaniu tiorydazyny i imipraminy. Pirydoksyna (witamina B6) w dawce 10 mg może znosić działanie przeciwparkinsonowe lewodopy (nie dotyczy połączenia karbidopa-lewodopa) oraz obniżać stężenie fenytoiny, co wymaga monitorowania jej poziomu w surowicy. Spożywanie alkoholu podczas terapii Melabiorytmem B6 jest przeciwwskazane ze względu na osłabienie działania nasennego i ryzyko nasilenia działań niepożądanych.
chinolon, cymetydyna, cytalopram, cytochrom P450, działanie nasenne, działanie przeciwpadaczkowe, działanie przeciwparkinsonowe, działanie sedatywne, endogenna melatonina, estrogen, fenytoina, fluwoksamina, funkcje motoryczne, funkcje poznawcze, hormonalna terapia zastępcza, imipramina, inhibitor prostaglandyn, inhibitory enzymatyczne, izoenzym CYP1A2, izoenzym CYP2C19, karbamazepina, karbidopa, lanzoprazol, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lek psychotropowy, leki-Z, lewodopa, melatonina, metoksypsoralen, N-acetyloserotonina, omeprazol, pirydoksyna, pochodna benzodiazepiny, receptor adrenergiczny, receptor opioidowy, ryfampicyna, środek antykoncepcyjny, tiorydazyna, tryptofan, witamina B6
Leksykon leków
Interakcje leku – Melatonina Pharma Nord 3 mg

Melatonina jest metabolizowana głównie przez wątrobowe izoenzymy cytochromu P450, zwłaszcza CYP1A2, co determinuje jej liczne interakcje farmakokinetyczne. Leki hamujące CYP1A2 i CYP2C19, takie jak fluwoksamina, powodują znaczący wzrost stężenia melatoniny (17-krotny wzrost AUC i 12-krotny wzrost Cmax), co wymaga unikania jednoczesnego stosowania. Inne substancje, takie jak 5- lub 8-metoksypsoralen, cymetydyna, estrogeny oraz chinolony, również podwyższają poziom melatoniny poprzez hamowanie jej metabolizmu, co wymaga zachowania ostrożności i monitorowania efektów. Z kolei induktory CYP1A2, np. karbamazepina, ryfampicyna oraz palenie papierosów, obniżają stężenie melatoniny, co może wymagać dostosowania dawki. Brak danych dotyczących interakcji u dzieci i młodzieży podkreśla konieczność ostrożności w tych grupach wiekowych.
antagonista kanału wapniowego, antykoncepcja hormonalna, benzodiazepina, chinolon, cymetydyna, działanie przeciwzakrzepowe, estrogen, fluwoksamina, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor CYP1A2, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, lek niebenzodiazepinowy, lek przeciwnadciśnieniowy, melatonina, metoksypsoralen, midazolam, nadciśnienie tętnicze, nifedypina, ośrodkowy układ nerwowy, parametr krzepnięcia, receptor GABA, receptor melatoninowy, ryfampicyna, temazepam, warfaryna, zaleplon, zolpidem, zopiklon