wyprysk zliszajowaciały

Wyprysk zliszajowaciały (lichen simplex chronicus) to przewlekła dermatoza zapalna charakteryzująca się zliszajowaceniem skóry w wyniku uporczywego drapania lub pocierania. Schorzenie to jest klasyfikowane jako odmiana wyprysku z lichenifikacją, prowadząca do pogrubienia skóry i uwydatnienia jej bruzd.

Główną przyczyną wyprysku zliszajowaciałego jest tzw. błędne koło świąd-drapanie-świąd. Pacjenci początkowo odczuwają świąd, który prowadzi do drapania, a to z kolei wywołuje stan zapalny, pogrubienie skóry i nasilenie świądu. Czynniki wyzwalające obejmują stres, suchość skóry oraz choroby współistniejące, jak atopowe zapalenie skóry czy łuszczyca.

Klinicznie wyprysk zliszajowaciały objawia się dobrze odgraniczonymi, pogrubiałymi, czasem hiperpigmentowanymi ogniskami z wyraźnym rysunkiem skórnym. Najczęstsze lokalizacje to kark, okolice kostek, nadgarstki, przedramiona, okolice narządów płciowych i odbytu. Rozpoznanie ustala się głównie na podstawie obrazu klinicznego i wywiadu dotyczącego nawyku drapania.

Leczenie wyprysku zliszajowaciałego wymaga przerwania cyklu świąd-drapanie poprzez zastosowanie miejscowych kortykosteroidów, inhibitorów kalcyneuryny, a w niektórych przypadkach doustnych leków przeciwhistaminowych o działaniu sedatywnym. Istotne jest również zastosowanie emolientów i technik zapobiegających drapaniu, takich jak zakładanie rękawiczek na noc. W przypadkach opornych na leczenie stosuje się fototerapię UVB lub PUVA.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl