faza naczyniowa migreny

Faza naczyniowa migreny stanowi kluczowy etap w patofizjologii napadu migrenowego, charakteryzujący się zmianami w średnicy naczyń mózgowych. W klasycznym ujęciu dochodzi początkowo do skurczu naczyń (faza zwężenia), a następnie do ich rozszerzenia, co wiąże się z nasileniem bólu głowy.

Współczesne badania wskazują, że zmiany naczyniowe są wtórne do zjawiska rozprzestrzeniającej się depresji korowej (CSD) i aktywacji układu trójdzielno-naczyniowego. Podczas fazy naczyniowej dochodzi do uwolnienia neuropeptydów zapalnych, takich jak CGRP (peptyd związany z genem kalcytoniny), substancja P i neurokinina A, które powodują rozszerzenie naczyń, zwiększenie przepuszczalności naczyniowej i neurogeniczne zapalenie.

W fazie naczyniowej obserwuje się również aktywację komórek tucznych opony twardej, co prowadzi do uwolnienia histaminy, serotoniny i innych mediatorów prozapalnych. Te zjawiska przyczyniają się do sensytyzacji obwodowych i centralnych dróg nocyceptywnych, czego klinicznym wyrazem jest allodynia i hiperalgezja obecna u wielu pacjentów z migreną.

Zrozumienie mechanizmów fazy naczyniowej migreny ma istotne znaczenie terapeutyczne – wiele leków przeciwmigrenowych, w tym tryptany oraz nowe przeciwciała monoklonalne przeciwko CGRP lub jego receptorom, działa właśnie na procesy zachodzące w tej fazie napadu migrenowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl