bisoprololu fumaran
Bisoprololu fumaran to selektywny antagonista receptorów beta-1 adrenergicznych, należący do grupy beta-blokerów. Jego wysoka selektywność wobec receptorów beta-1 sprawia, że ma silniejsze działanie na mięsień sercowy niż na receptory beta-2 znajdujące się w oskrzelach i naczyniach krwionośnych, szczególnie przy niższych dawkach.
Główne wskazania do stosowania bisoprololu fumaranu obejmują leczenie nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca, arytmii oraz przewlekłej niewydolności serca. W leczeniu niewydolności serca stosowanie bisoprololu wymaga stopniowego zwiększania dawki według ściśle określonego schematu, począwszy od dawek minimalnych.
Bisoprolol charakteryzuje się korzystnym profilem farmakokinetycznym – ma długi okres półtrwania (10-12 godzin), co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Lek jest wchłaniany w około 90% z przewodu pokarmowego, a jego biodostępność wynosi około 90%. Metabolizowany jest głównie w wątrobie, a wydalany przez nerki w około 50% w postaci niezmienionej.
Podczas terapii bisoprololem należy monitorować ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca oraz parametry układu oddechowego, szczególnie u pacjentów z astmą lub POChP. Przeciwwskazania do stosowania obejmują m.in. bradykardię, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, wstrząs kardiogenny, ciężką astmę oskrzelową oraz niewyrównaną niewydolność serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Borez 5 mg
Produkt leczniczy Borez zawiera bisoprololu fumaranu w dawkach 5 mg i 10 mg, co odpowiada odpowiednio 4,24 mg i 8,49 mg bisoprololu. Tabletki powlekane mają postać okrągłą, obustronnie wypukłą, o średnicy 7,0 mm, z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dzielenie na równe dawki. Skład rdzenia obejmuje krzemowaną celulozę mikrokrystaliczną, krospowidon typ B (E1202) oraz glicerolu dibehenian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę (E464), tytanu dwutlenek (E171), makrogol 400 oraz żelaza tlenek żółty (E172). Tabletki 5 mg są żółte, a 10 mg brunatno-żółte, co ułatwia ich identyfikację kliniczną.
bisoprololu fumaran, blister PVC, celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie leku, dwutlenek tytanu, glicerolu dibehenian, hydroksypropylometyloceluloza, hypromeloza, krospowidon, linia podziału tabletki, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, opakowanie blistrowe, otoczka tabletki, rdzeń tabletki, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Corsib 2,5 mg
Corsib jest lekiem zawierającym bisoprololu fumaranu w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, odpowiadających odpowiednio 2,12 mg, 4,24 mg i 8,48 mg aktywnego bisoprololu. Tabletki mają średnicę 7 mm i różnią się kolorem oraz kształtem w zależności od dawki: 2,5 mg – żółte, płaskie z linią podziału; 5 mg – białe, obustronnie wypukłe z linią podziału; 10 mg – ciemnoróżowe, płaskie z linią podziału i wytłoczoną cyfrą „10”. Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną (typ 101 i 102), krospowidon (typ A) oraz magnezu stearynian, a także barwniki (tlenek żelaza żółty i czerwony) odpowiedzialne za charakterystyczne zabarwienie tabletek, ułatwiające identyfikację dawki.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Piramil Biso 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Piramil Biso dostępny jest w sześciu wariantach dawkowania, łączących ramipryl (2,5–10 mg) oraz bisoprolol fumaran (1,25–10 mg) w postaci twardych kapsułek. Każdy wariant zawiera precyzyjnie określoną ilość laktozy jednowodnej (od 40,97 mg do 163,88 mg) jako substancji pomocniczej. Pozostałe składniki pomocnicze obejmują m.in. alkohol poliwinylowy, kroskarmelozę sodową, celulozę mikrokrystaliczną oraz substancje poślizgowe i przeciwzbrylające, które wspierają stabilność i uwalnianie substancji czynnych. Kapsułki posiadają różnorodne barwniki (E 171, E 172, E 104) i są oznaczone nadrukami ułatwiającymi identyfikację poszczególnych dawek.
amonowy wodorotlenek, bisoprololu fumaran, celuloza mikrokrystaliczna, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, piramil biso, potasu wodorotlenek, ramipryl, sodu stearylofumaran, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja powlekająca, substancja przeciwzbrylająca, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, szelak, triglicerydy, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelatyna, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bibloc 5 mg
Produkt leczniczy Bibloc zawiera bisoprololu fumaras w dawkach 5 mg i 10 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych o odpowiednio żółtej (5 mg) i morelowej (10 mg) barwie. Tabletki mają okrągły kształt, nacięcie umożliwiające podział na cztery równe dawki oraz oznakowanie „BIS 5” lub „BIS 10”. Substancją pomocniczą istotną z klinicznego punktu widzenia jest laktoza jednowodna, obecna w ilości 1,2 mg w tabletce 5 mg oraz 2,4 mg w tabletce 10 mg. Pozostałe składniki pomocnicze, takie jak wapnia wodorofosforan bezwodny, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana kukurydziana, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, pełnią funkcje wypełniaczy, środków wiążących, rozsadzających i poprawiających właściwości mechaniczne oraz farmaceutyczne tabletek.
bisoprolol fumaran, bisoprololu fumaran, blister, butelka HDPE, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, skrobia żelowana kukurydziana, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bisoratio 10 10 mg
Bisoprolol, jako beta-adrenolityk, niesie istotne ryzyko dla kobiet w ciąży, ze względu na jego wpływ na przepływ krwi przez łożysko, co może prowadzić do obumarcia wewnątrzmacicznego płodu, poronienia, przedwczesnego porodu oraz zaburzeń metabolicznych i kardiologicznych u płodu i noworodka, takich jak hipoglikemia i bradykardia. Stosowanie bisoprololu w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji bezwzględnych wskazań, z minimalizacją dawki i wdrożeniem regularnego monitorowania przepływu łożyskowego oraz rozwoju płodu. W okresie okołoporodowym konieczne jest poinformowanie zespołu pediatrycznego oraz przygotowanie do monitorowania częstości akcji serca płodu i objawów przedwczesnego porodu.
akcja serca płodu, beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, blokada receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia płodowa, hipoglikemia noworodkowa, monitorowanie noworodka, nadmierna senność, obniżona temperatura ciała, obumarcie wewnątrzmaciczne płodu, perfuzja łożyskowa, poronienie, przedwczesny poród, przenikanie do mleka matki, przepływ krwi, przepływ łożyskowy, wzrastanie wewnątrzmaciczne, zaburzenie adaptacyjne, zwolnienie rytmu serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bisoprolol Aurovitas 10 mg
Bisoprolol Aurovitas to lek w postaci tabletek powlekanych dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg, zawierający bisoprololu fumaranu jako substancję czynną. Tabletka 5 mg zawiera 5 mg bisoprololu fumaranu, co odpowiada 4,24 mg czystego bisoprololu, natomiast tabletka 10 mg zawiera 10 mg bisoprololu fumaranu, czyli 8,48 mg bisoprololu. Tabletki mają okrągły kształt, żółtą barwę i są oznaczone odpowiednio znakami „I” i „11” (5 mg) lub „I” i „13” (10 mg), z możliwością podziału na równe dawki. Skład pomocniczy obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, wapnia wodorofosforan, krzemionkę koloidalną, krospowidon, magnezu stearynian w rdzeniu oraz hypromelozę, tytanu dwutlenek, makrogol 400 i żelaza tlenek żółty w otoczce.
bisoprololi fumaras, bisoprololu fumaran, blister farmaceutyczny, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, pojemnik HDPE, środek pochłaniający wilgoć, środek powlekający, środek rozsadzający, substancja plastyfikująca, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Coronal 5 5 mg
Dawkowanie bisoprololu fumaranu (lek Coronal) powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta oraz jego odpowiedzi na terapię. Standardowa dawka początkowa u dorosłych wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg, a maksymalna dawka dobowa to 20 mg. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) oraz ciężkimi zaburzeniami wątroby dawka nie powinna przekraczać 10 mg na dobę. U osób dializowanych oraz w podeszłym wieku zwykle stosuje się standardowe dawkowanie bez modyfikacji. Nie zaleca się stosowania bisoprololu u dzieci i młodzieży z powodu braku wystarczających danych klinicznych. Terapia ma charakter długotrwały i wymaga regularnego przyjmowania leku oraz unikania nagłego odstawienia, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, gdzie nagłe przerwanie może prowadzić do zaostrzenia objawów.
Tabletki Coronal należy przyjmować rano, można podczas posiłku lub niezależnie od niego, połykać w całości popijając płynem; tabletki nie powinny być żute ani kruszone, choć dostępna jest linia podziału ułatwiająca podzielenie dawki. W przypadku konieczności zakończenia terapii zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki pod kontrolą lekarza. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z poważnymi zaburzeniami czynności nerek i wątroby, gdzie dawka maksymalna wynosi 10 mg/dobę. Wskazane jest poinformowanie pacjenta o konieczności kontynuacji leczenia mimo ustąpienia objawów oraz przeciwwskazaniach do nagłego przerwania terapii, aby zapobiec ryzyku nasilenia choroby podstawowej.
beta-adrenolityk, bisoprolol, bisoprololu fumaran, choroba niedokrwienna serca, Coronal, dawka początkowa, dializoterapia, kardiologia dziecięca, klirens kreatyniny, maksymalna dawka, nagłe odstawienie leku, reakcja na terapię, tabletka powlekana, uwalnianie substancji czynnej, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Alotendin 5 mg + 10 mg
Alotendin to preparat złożony zawierający bisoprolol fumaranu (5-10 mg) oraz amlodypinę (5-10 mg) stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których ciśnienie jest już kontrolowane tymi składnikami podawanymi oddzielnie. Lek dostępny jest w czterech dawkach: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, podawany raz na dobę, najlepiej rano, niezależnie od posiłku. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) dawka bisoprololu nie powinna przekraczać 10 mg, co ogranicza stosowanie preparatów Alotendin do form zawierających maksymalnie 10 mg bisoprololu. U osób starszych zaleca się ostrożność przy zwiększaniu dawki ze względu na zmienioną farmakokinetykę. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku danych klinicznych.
amlodypina, amlodypiny bezylan, beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, dializa, działania niepożądane, działanie przeciwnadciśnieniowe, eliminacja amlodypiny, farmakokinetyka, incydent wieńcowy, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, pacjent pediatryczny, preparat złożony, schorzenia układu sercowo-naczyniowego, tachykardia, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zjawisko odbicia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Borez 2,5 mg
Produkt leczniczy Borez zawiera bisoprololu fumaranu w dawce 2,5 mg na tabletkę (odpowiadającej 2,12 mg bisoprololu) i jest selektywnym beta-adrenolitykiem stosowanym w terapii chorób układu sercowo-naczyniowego. Do najczęstszych działań niepożądanych należą bradykardia (występująca bardzo często, ≥ 1/10) oraz zaostrzenie niewydolności serca (często, ≥ 1/100 do < 1/10), co wymaga ścisłego monitorowania i ewentualnej modyfikacji dawki. Inne często obserwowane objawy to niedociśnienie tętnicze, uczucie ziębnięcia kończyn, zawroty i bóle głowy, astenia oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia). Niezbyt często występują zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia snu, depresja, skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP, osłabienie i kurcze mięśni, a także zaburzenia erekcji. Rzadko notuje się zapalenie wątroby, reakcje nadwrażliwości skórnej, zaburzenia słuchu oraz zmniejszone wydzielanie łez.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aminotransferazy, astenia, astma oskrzelowa, bisoprololu fumaran, ból głowy, bradykardia, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depresja, hipertriglicerydemia, koszmar senny, kurcz mięśni, łuszczyca, łysienie, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, POChP, podwyższone enzymy wątrobowe, przewlekła niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, selektywny beta-adrenolityk, skurcz oskrzeli, układ sercowo-naczyniowy, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmniejszone wydzielanie łez - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bibloc 2,5 mg
Bisoprolol, substancja czynna produktu leczniczego Bibloc, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, szczególnie w układzie sercowo-naczyniowym i oddechowym. Bardzo często obserwowana jest bradykardia, zwłaszcza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, a często nasilenie niewydolności serca oraz niedociśnienie tętnicze. Niezbyt często występują zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego i niedociśnienie ortostatyczne. W układzie oddechowym niezbyt często może dojść do skurczu oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP. Często pojawiają się dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), a także astenia i uczucie zmęczenia. Rzadko notuje się zaburzenia psychiczne (depresja, zaburzenia snu), reakcje alergiczne, zapalenie wątroby, zaburzenia erekcji oraz zmiany w badaniach laboratoryjnych (zwiększone stężenie triglicerydów, aktywność enzymów wątrobowych AlAT, AspAT).
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, biegunka, bisoprololu fumaran, blok serca, ból głowy, bradykardia, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depresja, drętwienie kończyn, hipoglikemia, koszmar senny, kurcz mięśni, lek beta-adrenolityczny, łuszczyca, łysienie, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, osłabienie siły mięśni, ostra niewydolność oddechowa, przewlekła niewydolność serca, skurcz oskrzeli, świąd, wymioty, wysypka, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zaburzenie układu nerwowego, zaczerwienienie skóry, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zawrót głowy pochodzenia ośrodkowego, zmniejszone wydzielanie łez, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zwiększone stężenie triglicerydów - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Piramil Biso 2,5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Piramil Biso to preparat złożony zawierający ramipryl i bisoprolol fumaran, dostępny w sześciu różnych dawkach, umożliwiających precyzyjne dostosowanie terapii nadciśnienia tętniczego. Standardowa dawka to jedna kapsułka na dobę, przy czym lek nie jest wskazany do inicjacji terapii – pacjent powinien być wcześniej ustabilizowany na oddzielnych lekach przez minimum 4 tygodnie. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dostosowuje się na podstawie klirensu kreatyniny: przy klirensie ≥ 60 ml/min dawka ramiprylu wynosi 2,5–10 mg/dobę bez konieczności modyfikacji Piramil Biso; przy klirensie 30–60 ml/min dawka ramiprylu ograniczona jest do maksymalnie 5 mg/dobę; przy klirensie 10–30 ml/min preparat nie jest zalecany, a dawkowanie powinno być indywidualnie ustalane z użyciem składników oddzielnie. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami wątroby maksymalna dawka ramiprylu nie powinna przekraczać 2,5 mg/dobę, a terapia powinna być prowadzona pod ścisłą kontrolą lekarską.
bezpieczeństwo stosowania, bisoprololu fumaran, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności wątroby, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, preparat złożony, ramipryl, stabilny stan kliniczny, substancja czynna, substancja pomocnicza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Blocard 10 mg
Blocard to lek zawierający bisoprololu fumaranu w dawkach 5 mg i 10 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych o charakterystycznym kształcie serca. Tabletki 5 mg są biało-żółte, natomiast 10 mg mają jasnopomarańczowy kolor, co wynika z obecności dodatkowego barwnika – tlenku żelaza czerwonego (E172) w otoczce. Obie dawki zawierają substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian w rdzeniu, a także hypromelozę, makrogol 400 i tlenek tytanu (E171) w otoczce. Tabletki posiadają kreskę dzielącą umożliwiającą podział na równe dawki, co jest istotne dla precyzyjnego dawkowania w terapii kardiologicznej.
bisoprololu fumaran, blister, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, produkt leczniczy, skrobia kukurydziana, substancja czynna, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Coronal 10 10 mg
Bisoprolol fumaranu stosuje się w dawce początkowej 5 mg na dobę u dorosłych, z możliwością zwiększenia do 10 mg, a maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg, dostosowywana indywidualnie do częstości rytmu serca i odpowiedzi klinicznej. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie jest zwykle konieczna modyfikacja dawkowania, natomiast u osób z ciężkimi zaburzeniami nerek (klirens kreatyniny <20 ml/min) oraz ciężkimi zaburzeniami wątroby dawkę maksymalną ogranicza się do 10 mg na dobę. U pacjentów dializowanych brak jest wskazań do zmiany dawkowania, choć doświadczenie kliniczne jest ograniczone. W populacji geriatrycznej nie wymaga się zmiany schematu dawkowania, jednak zaleca się staranne monitorowanie ze względu na ryzyko działań niepożądanych. Bisoprololu nie zaleca się stosować u dzieci i młodzieży z powodu braku danych klinicznych.
beta-bloker, bisoprolol, bisoprololu fumaran, choroba niedokrwienna serca, częstość rytmu serca, efekt odbicia, klirens kreatyniny, linia podziału, pacjent dializowany, pacjent geriatryczny, populacja pediatryczna, tabletka powlekana, uwalnianie substancji czynnej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Conaret 5 mg
Conaret, zawierający bisoprolol fumaranu w dawkach od 1,25 mg do 10 mg, jest stosowany głównie w leczeniu przewlekłej niewydolności serca oraz nadciśnienia tętniczego. W terapii niewydolności serca leczenie należy rozpoczynać u pacjentów w stabilnym stanie klinicznym, stopniowo zwiększając dawkę od 1,25 mg raz na dobę, aż do dawki podtrzymującej 10 mg raz na dobę, z monitorowaniem parametrów życiowych (tętno, ciśnienie tętnicze) oraz objawów nasilenia niewydolności serca. W przypadku nadciśnienia tętniczego zalecana dawka początkowa to 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 20 mg raz na dobę w wyjątkowych przypadkach. Leczenie jest długotrwałe i nie należy go nagle przerywać, szczególnie u pacjentów z chorobą wieńcową, aby uniknąć pogorszenia stanu klinicznego.
antagonista receptora angiotensyny, beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, ciśnienie rozkurczowe, dializa, glikozyd naparstnicy, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność serca, parametry życiowe, przewlekła niewydolność serca, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bisocard 1,25 mg
Bisocard to preparat zawierający bisoprololu fumaranu w dawkach 1,25 mg, 3,75 mg oraz 7,5 mg, dostępny wyłącznie w formie tabletek powlekanych. Tabletki różnią się wielkością, kolorem oraz oznaczeniami: 1,25 mg – białe, 5 mm średnicy, 3 mm grubości, oznaczone literą „C” i cyfrą „42”; 3,75 mg – prawie białe, 8 mm średnicy, 3 mm grubości, z literą „C”, nacięciem i cyfrą „40”, podzielne na dwie równe dawki; 7,5 mg – jasnożółte, 8 mm średnicy, 3 mm grubości, z literą „C”, nacięciem i cyfrą „38”, również podzielne. Skład substancji pomocniczych jest zbliżony we wszystkich dawkach, z różnicami w barwnikach otoczki: dawka 1,25 mg zawiera tylko dwutlenek tytanu (E171), 3,75 mg dodatkowo tlenek żelaza żółty (E172), a 7,5 mg tlenek żelaza żółty i czerwony (E172), co wpływa na kolor tabletek.
bisoprololu fumaran, blister, celuloza mikrokrystaliczna, charakterystyka produktu leczniczego, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, otoczka tabletki, postać farmaceutyczna, rdzeń tabletki, skład jakościowy i ilościowy, skrobia żelowana, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bisoratio ASA 5 mg + 75 mg
Produkt leczniczy Bisoratio ASA, zawierający bisoprololu fumaran (5 mg lub 10 mg) oraz kwas acetylosalicylowy (75 mg), nie jest zalecany do stosowania w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Bisoprolol, jako selektywny beta-1-adrenolityk, może powodować zmniejszenie przepływu łożyskowego, zahamowanie wzrostu płodu, zwiększone ryzyko śmierci wewnątrzmacicznej, poronienia oraz porodu przedwczesnego. U noworodków obserwuje się ryzyko hipoglikemii i bradykardii, szczególnie w pierwszych 3 dniach życia. Kwas acetylosalicylowy, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, zwiększa ryzyko poronienia, wad wrodzonych serca i wytrzewień, zwłaszcza przy stosowaniu we wczesnych trymestrach ciąży. W trzecim trymestrze ASA jest przeciwwskazany ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego, nadciśnienia płucnego, niewydolności nerek, małowodzia oraz wydłużenia czasu krwawienia i zahamowania czynności skurczowej macicy.
beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, bradykardia, działanie antyagregacyjne, hipoglikemia, inhibitor syntezy prostaglandyn, kwas acetylosalicylowy, małowodzie, nadciśnienie płucne, niewydolność nerek, obumarcie zapłodnionego jaja, organogeneza, przepływ łożyskowy, selektywny beta-1-adrenolityk, śmierć wewnątrzmaciczna płodu, wada sercowo-naczyniowa, wada wrodzona serca, wytrzewienie wrodzone, zahamowanie czynności skurczowej macicy, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Skład i postać leku – BisoHEXAL 5 5 mg
BisoHEXAL to preparat zawierający bisoprololu fumaras w dawkach 5 mg oraz 10 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych. Tabletki zawierają substancje pomocnicze takie jak wapnia wodorofosforan bezwodny, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian. Istotnym składnikiem pomocniczym jest laktoza jednowodna, obecna w ilości 1,24 mg w tabletce 5 mg oraz 2,48 mg w tabletce 10 mg. Otoczka tabletek zawiera m.in. hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 4000 oraz barwniki: żółty (E 172) w obu dawkach i czerwony (E 172) tylko w dawce 10 mg. Charakterystyczną cechą tabletek są dwa krzyżujące się rowki umożliwiające podział na cztery równe części, co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawki do potrzeb klinicznych pacjenta.
bisoprololu fumaran, blister aluminiowy, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, odpad farmaceutyczny, opadry, skrobia kukurydziana, środek rozsadzający, środek wiążący, substancja pomocnicza, system powlekający, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan bezwodny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Blocard 2,5 mg
Blocard 2,5 mg to lek w formie tabletek powlekanych zawierających 2,5 mg bisoprololu fumaranu, selektywnego beta-adrenolityka. Tabletki mają charakterystyczny kształt serca z kreską dzielącą po obu stronach, co umożliwia precyzyjne dawkowanie. Substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, zapewniają odpowiednie właściwości fizykochemiczne i farmaceutyczne preparatu. Powłoka Opadry White (OY58900) zawiera hypromelozę, makrogol 400 oraz dwutlenek tytanu (E171), nadając tabletką biały kolor i ochronę przed światłem.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, bisoprololu fumaran, blister PVC/PVDC, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, selektywny beta-adrenolityk, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, tabletka powlekana - Leksykon leków
Skład i postać leku – Borez 10 mg
Lek Borez dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg bisoprololu fumaranu, co odpowiada odpowiednio 4,24 mg i 8,49 mg bisoprololu. Tabletki mają średnicę 7,0 mm, są okrągłe, obustronnie wypukłe i posiadają linię podziału umożliwiającą podział na równe dawki. Tabletki 5 mg są żółte, natomiast 10 mg mają kolor brunatno-żółty. Substancją czynną jest bisoprololu fumaran, a skład pomocniczy obejmuje m.in. krzemionkę koloidalną, krospowidon typ B, glicerolu dibehenian w rdzeniu oraz hypromelozę, dwutlenek tytanu, makrogol 400 i tlenek żelaza żółty w otoczce. Produkt jest pakowany w blistry po 10 tabletek, w opakowaniach po 30 lub 90 sztuk, z zaleceniem przechowywania w temperaturze do 25°C i okresie ważności 3 lata.
bisoprololu fumaran, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glicerolu dibehenian, hydroksypropylometyloceluloza, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, polimer powłokowy, rdzeń tabletki, rozpad tabletki, substancja smarująca, tabletka powlekana, tlenek żelaza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Piramil Biso 5 mg + 2,5 mg
Piramil Biso to preparat w postaci twardych kapsułek zawierających kombinację ramiprylu i bisoprololu fumaranu w sześciu różnych dawkach: 2,5 mg + 1,25 mg, 2,5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 5 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Każda kapsułka zawiera również laktozę jednowodną w ilościach od 40,97 mg do 163,88 mg, która pełni funkcję wypełniacza i stabilizatora. Substancje czynne występują w formie proszku (ramipryl) oraz powlekanych tabletek (bisoprolol), a kapsułki różnią się kolorem i rozmiarem w zależności od dawki, co ułatwia identyfikację. Produkt zawiera także liczne substancje pomocnicze, takie jak alkohol poliwinylowy, kroskarmeloza sodowa, celuloza mikrokrystaliczna oraz barwniki (np. tytanu dwutlenek, żelaza tlenki), które wpływają na stabilność i właściwości farmaceutyczne leku.
amonowy wodorotlenek, bisoprololu fumaran, celuloza mikrokrystaliczna, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, potasu wodorotlenek, produkt leczniczy, ramipryl, sodu stearylofumaran, substancja pomocnicza, szelak, triglicerydy kwasów tłuszczowych, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelatyna, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Concoram 5 mg + 10 mg
Concoram to lek złożony zawierający bisoprolol fumaran i amlodypinę (w postaci bezylanu) dostępny w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Stosowany jest u pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest kontrolowane tymi składnikami podawanymi oddzielnie w tych samych dawkach. Zalecana dawka to jedna tabletka dziennie, przyjmowana rano, z posiłkiem lub bez, bez żucia. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować ostrożność, zwłaszcza że farmakokinetyka amlodypiny nie jest dobrze poznana w ciężkiej niewydolności wątroby, a dawka bisoprololu nie powinna przekraczać 10 mg/dobę. W przypadku niewydolności nerek o klirensie kreatyniny < 20 ml/min również ogranicza się dawkę bisoprololu do 10 mg/dobę, natomiast amlodypina nie jest dializowalna i nie wymaga modyfikacji dawki przy łagodnym lub umiarkowanym upośledzeniu funkcji nerek.
amlodypina, bisoprololu fumaran, choroba niedokrwienna serca, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, ciśnienie tętnicze, Concoram, dializa, farmakokinetyka amlodypiny, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pacjent w podeszłym wieku, produkt złożony, stężenie w osoczu, wydalanie amlodypiny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Bisoratio 10 10 mg
Ocena wpływu bisoprololu (substancji czynnej preparatu Bisoratio w dawkach 5 mg i 10 mg) na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest kluczowa w terapii pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Badania kliniczne wykazały, że bisoprolol nie wywiera istotnego negatywnego wpływu na zdolności psychomotoryczne niezbędne do prowadzenia pojazdów mechanicznych. Niemniej jednak, ze względu na indywidualne różnice w reakcjach na lek, nie można całkowicie wykluczyć potencjalnego wpływu na tę zdolność u poszczególnych pacjentów, zwłaszcza w okresie adaptacji do leczenia, przy zmianach dawkowania lub w przypadku jednoczesnego spożywania alkoholu.
bisoprolol, bisoprololu fumaran, choroba niedokrwienna serca, dawkowanie leku, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, okres leczenia, opieka medyczna, profil bezpieczeństwa leku, reakcja na leczenie, schemat leczenia, schorzenie współistniejące, spożywanie alkoholu, wizyta kontrolna, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bibloc 3,75 mg
Bibloc jest dostępny w formie tabletek powlekanych zawierających bisoprololu fumaranu w dawkach 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg oraz 7,5 mg, z dodatkiem laktozy jednowodnej (1,2 mg w dawkach 1,25-3,75 mg oraz 1,7 mg w dawce 7,5 mg). Tabletki różnią się wyglądem i oznaczeniami, co ułatwia ich identyfikację oraz dawkowanie. Tabletki o dawkach 2,5 mg, 3,75 mg i 7,5 mg posiadają nacięcia umożliwiające podział na odpowiednio dwie lub trzy równe części, co jest istotne przy indywidualnym dostosowywaniu terapii. Substancje pomocnicze w rdzeniu obejmują wapnia wodorofosforan bezwodny, celulozę mikrokrystaliczną, skrobię żelowaną kukurydzianą, kroskarmelozę sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, natomiast skład otoczki różni się w zależności od dawki, m.in. obecnością żółtego tlenku żelaza w wyższych dawkach.
bisoprololu fumaran, butelka HDPE, celuloza mikrokrystaliczna, dostosowanie dawki, dostosowanie terapii, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, okres leczenia, okres ważności leku, postać farmaceutyczna, skrobia żelowana kukurydziana, skuteczność terapeutyczna, stabilność leku, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan bezwodny, wieczko polietylenowe, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bisoprolol Aurovitas 5 mg
Bisoprolol Aurovitas to selektywny beta1-adrenolityk dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg bisoprololu fumaranu, co odpowiada 4,24 mg i 8,48 mg czystego bisoprololu. Lek wskazany jest przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz przewlekłej, stabilnej dławicy piersiowej. Mechanizm działania opiera się na blokadzie receptorów beta-adrenergicznych, co prowadzi do zmniejszenia oporu obwodowego, obniżenia częstości akcji serca oraz redukcji zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen. Bisoprolol Aurovitas może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej, szczególnie u pacjentów z niekontrolowanym ciśnieniem tętniczym lub nasilonymi objawami dławicy.
adherencja pacjenta, antagonista receptorów beta-adrenergicznych, beta-bloker, bisoprololu fumaran, częstość akcji serca, dławica piersiowa, lek hipotensyjny, lek kardiologiczny, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, opór obwodowy, postać farmaceutyczna, receptor beta-adrenergiczny, tabletka powlekana, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, układ współczulny, upośledzenie funkcji nerek, upośledzenie funkcji wątroby, zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Conaret 7,5 mg
Bisoprolol w postaci leku Conaret stosowany jest w stabilnej przewlekłej niewydolności serca, nadciśnieniu tętniczym oraz chorobie niedokrwiennej serca, z dawkowaniem dostosowanym do wskazań klinicznych. W niewydolności serca leczenie rozpoczyna się od dawki 1,25 mg raz na dobę, stopniowo zwiększanej co tydzień do 10 mg jako dawki maksymalnej i podtrzymującej. W trakcie titracji konieczne jest monitorowanie parametrów życiowych (tętno, ciśnienie tętnicze) oraz objawów nasilenia niewydolności serca, niedociśnienia lub bradykardii. W przypadku nietolerancji dawki zaleca się jej stopniowe zmniejszanie lub czasowe odstawienie, z późniejszym wznowieniem leczenia po stabilizacji stanu pacjenta. Nagłe przerwanie terapii jest przeciwwskazane, szczególnie u chorych z chorobą niedokrwienną serca, ze względu na ryzyko pogorszenia stanu klinicznego.
bisoprolol, bisoprololu fumaran, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, ciśnienie rozkurczowe, Conaret, dializa, dławica piersiowa, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, parametry życiowe, przewlekła niewydolność serca, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alotendin 5 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Alotendin, zawierającego bisoprololu fumaranu oraz amlodypinę (w postaci bezylanu), wykazały brak działania karcynogennego i mutagennego obu substancji. Amlodypina, podawana w dawkach do 2,5 mg/kg/dobę (około 50-krotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna 10 mg/dobę w przeliczeniu na mg/kg), nie wykazała działania rakotwórczego ani mutagennego, jednak przy bardzo wysokich dawkach obserwowano opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. Standardowe badania płodności na szczurach (do 10 mg/kg/dobę, czyli 8-krotnie powyżej dawki klinicznej) nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, choć inne badania wskazały na potencjalne zmiany hormonalne i parametry nasienia u samców po podaniu benzenosulfonianu amlodypiny.
amlodypina, benzenosulfonian amlodypiny, beta-adrenolityk, bezpieczeństwo genotoksyczne, bisoprololu fumaran, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, maleinian amlodypiny, mutagenność, nadciśnienie tętnicze, resorpcja zarodków, testosteron, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, wskazania kardiologiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Conaret 1,25 mg
Produkt leczniczy Conaret zawiera bisoprololu fumaranu, selektywny antagonista receptorów beta-adrenergicznych, dostępny w formie tabletek o dawkach: 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg oraz 10 mg. Tabletki mają średnicę 6 mm (±0,3 mm) i różnią się kolorem oraz oznaczeniami w zależności od dawki, np. tabletki 1,25 mg są białe z wytłoczonym napisem „1.25”, a tabletki 10 mg mają kolor ochry z napisem „10”. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, skrobię żelowaną kukurydzianą, krospowidon, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian. Tabletki o wyższych dawkach zawierają barwniki: żelaza tlenek żółty (E172) i żelaza tlenek brązowy (E172). Linia podziału obecna na tabletkach 2,5 mg, 5 mg i 10 mg nie służy do dzielenia dawki, a jedynie ułatwia identyfikację i proces produkcji.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, bisoprololu fumaran, blister, celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, krzemionka koloidalna, linia podziału, okres ważności, opakowanie farmaceutyczne, postać farmaceutyczna, przechowywanie leku, skrobia żelowana, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka okrągła, tlenek żelaza, utylizacja leków - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bisocard 1,25 mg
Bisocard (bisoprololu fumaran) w dawkach 1,25 mg, 3,75 mg oraz 7,5 mg jest wskazany do leczenia stabilnej, przewlekłej niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory (LVEF). Lek ten powinien być stosowany jako element terapii skojarzonej, łącznie z inhibitorami ACE, lekami moczopędnymi oraz ewentualnie glikozydami nasercowymi. Inicjacja leczenia beta-blokerem wymaga stabilnej fazy choroby bez zaostrzeń w ostatnich tygodniach, gdyż w ostrych stanach niewydolności serca bisoprolol może pogorszyć stan pacjenta. Diagnostyka funkcji skurczowej lewej komory powinna być potwierdzona badaniami obrazowymi, takimi jak echokardiografia lub rezonans magnetyczny serca.
bisoprololu fumaran, czynność lewej komory, echokardiografia, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd nasercowy, hospitalizacja, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek moczopędny, ostra niewydolność serca, przewlekła niewydolność serca, remodeling mięśnia sercowego, rezonans magnetyczny serca, schemat zwiększania dawki, stabilna niewydolność serca, tabletka powlekana, terapia skojarzona, wolemia, wskaźnik przeżycia, zaburzenie czynności skurczowej, zaburzenie czynności skurczowej lewej komory, zaostrzenie niewydolności serca, zastój - Leksykon leków
Skład i postać leku – Concor Cor 1,25 1,25 mg
Concor Cor to lek w postaci tabletek powlekanych zawierający bisoprololu fumaranu, selektywny beta-adrenolityk, dostępny w dawkach 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg oraz 7,5 mg. Tabletki różnią się kształtem i kolorem, co ułatwia ich identyfikację: 1,25 mg – białe, okrągłe; 2,5 mg i 3,75 mg – białe lub białawe, w kształcie serca z rowkiem dzielącym; 7,5 mg – jasnożółte, w kształcie serca z rowkiem. Rowek umożliwia podział tabletek 2,5 mg, 3,75 mg i 7,5 mg na równe dawki, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii. Substancje pomocnicze w rdzeniu i otoczce różnią się nieznacznie w zależności od dawki, a skład otoczki zawiera m.in. dimetykon, makrogol 400, tytanu dwutlenek (E171) oraz hypromelozę, z dodatkiem żelaza tlenku żółtego (E172) w dawce 7,5 mg. Okres ważności wynosi 3 lata dla dawek 1,25 mg, 2,5 mg i 3,75 mg oraz 5 lat dla dawki 7,5 mg.
beta-adrenolityk selektywny, bisoprololu fumaran, celuloza mikrokrystaliczna, Concor Cor, dimetykon, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, makrogol, okres ważności, otoczka tabletki, rdzeń tabletki, skrobia żelowana, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tabletka z rowkiem dzielącym, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan bezwodny, warunki przechowywania, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ramizek Plus 5 mg + 2,5 mg
Ramizek Plus to lek w postaci kapsułek twardych, zawierający dwie substancje czynne: ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprololu fumaran (beta-adrenolityk). Produkt dostępny jest w sześciu dawkach: 2,5 mg + 1,25 mg, 2,5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 5 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, z zawartością laktozy jednowodnej proporcjonalną do dawki (od 40,97 mg do 163,88 mg). Kapsułki różnią się wyglądem zewnętrznym i rozmiarem (od 18,0 x 6,4 mm do 21,7 x 7,6 mm), co ułatwia identyfikację. Wewnątrz kapsułki znajduje się ramipryl w postaci białego proszku oraz powlekana tabletka z bisoprololem. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną, alkohol poliwinylowy, kroskarmelozę sodową, celulozę mikrokrystaliczną oraz składniki powłoki i barwniki, które zapewniają stabilność i odpowiednie uwalnianie substancji czynnych.
amonowy wodorotlenek, beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, celuloza mikrokrystaliczna, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, inhibitor ACE, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, postać farmaceutyczna, potasu wodorotlenek, ramipryl, sodu stearylofumaran, szelak, triglicerydy kwasów tłuszczowych, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Piramil Biso 10 mg + 10 mg
Produkt złożony Piramil Biso, zawierający ramipryl i bisoprolol, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży oraz niezalecany w pierwszym trymestrze ze względu na ryzyko teratogenności i toksycznego wpływu na płód. Bisoprolol może powodować zmniejszenie przepływu krwi przez łożysko, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, ryzyko poronienia, przedwczesnego porodu oraz działania niepożądane u noworodka, takie jak hipoglikemia i bradykardia. Ramipryl, jako inhibitor ACE, niesie ryzyko osłabienia czynności nerek płodu, małowodzia, opóźnienia kostnienia czaszki oraz u noworodka niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego i hiperkaliemii. W przypadku konieczności stosowania bisoprololu w ciąży wymagana jest ścisła kontrola kliniczna, w tym regularne badania przepływu przez łożysko i ocena wzrostu płodu, a po ekspozycji na inhibitory ACE od drugiego trymestru – ultrasonografia czynności nerek i struktury czaszki płodu.
beta-adrenolityk, beta₁-adrenolityk, bisoprololu fumaran, hiperkaliemia, hipoglikemia i bradykardia, inhibitor ACE, małowodzie, monitoring kliniczny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, przepływ łożyskowy, terapia hipotensyjna, terapia przeciwnadciśnieniowa, toksyczność płodowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bicardef 5 mg 5 mg
Bicardef 5 mg, zawierający bisoprololu fumaran, jest selektywnym beta1-adrenolitykiem, którego stosowanie u kobiet w ciąży wiąże się z istotnym ryzykiem dla płodu. Bisoprolol może powodować zmniejszenie przepływu krwi przez łożysko, co skutkuje opóźnieniem wzrostu wewnątrzmacicznego, poronieniami, porodem przedwczesnym oraz śmiercią wewnątrzmaciczną. Dodatkowo, u płodu i noworodka obserwuje się ryzyko hipoglikemii oraz bradykardii. W przypadku konieczności leczenia beta-blokerem u ciężarnej, zaleca się stosowanie selektywnego bisoprololu w najniższej skutecznej dawce, z jednoczesnym ścisłym monitorowaniem stanu płodu, zwłaszcza czynności serca i wzrastania. Po porodzie noworodek powinien być obserwowany przez 48-72 godziny pod kątem bradykardii i hipoglikemii.
akcja porodowa, beta-bloker, bisoprololu fumaran, bloker receptorów beta-adrenergicznych, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, czynność serca, działanie niepożądane, hipoglikemia, nadciśnienie tętnicze, okres okołoporodowy, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, perfuzja łożyskowa, poród przedwczesny, poronienie, przenikanie leku do mleka matki, przepływ krwi przez łożysko, receptor beta-1, śmierć wewnątrzmaciczna, stosunek korzyści do ryzyka, wiek rozrodczy, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Bisoratio ASA 10 mg + 75 mg
Preparat Bisoratio ASA, zawierający bisoprololu fumaranu w dawkach 5 mg lub 10 mg oraz kwas acetylosalicylowy 75 mg, wymaga szczególnej uwagi w kontekście wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Choć bezpośrednie badania dotyczące tego preparatu nie zostały przeprowadzone, dane kliniczne wskazują, że bisoprolol sam w sobie nie upośledza istotnie sprawności psychomotorycznej u pacjentów z chorobą naczyń wieńcowych. Niemniej jednak, indywidualna reakcja pacjenta na lek, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia, przy zmianie dawkowania lub w przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu, może prowadzić do zaburzeń takich jak zawroty głowy czy zaburzenia widzenia, które mogą negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów.
badanie kliniczne, bisoprololu fumaran, Bisoratio ASA, choroba naczyń wieńcowych, choroby współistniejące, dawkowanie preparatu, działanie niepożądane, farmakoterapia, kwas acetylosalicylowy, leczenie bisoprololem, profil bezpieczeństwa, sprawność psychomotoryczna, wrażliwość pacjenta, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Corsib 2,5 mg
Bisoprololu fumaran, substancja czynna leku Corsib (dostępnego w dawkach 2,5 mg, 5 mg i 10 mg), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Standardowe testy farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, w tym braku efektów mutagennych, genotoksycznych oraz kancerogennych. Wielokrotne podawanie bisoprololu w różnych dawkach nie powodowało klinicznie istotnej toksyczności, co potwierdza jego bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych.
W badaniach toksyczności reprodukcyjnej odnotowano działania niepożądane u ciężarnych samic zwierząt oraz ich potomstwa, takie jak zmniejszenie masy ciała, ograniczenie przyjmowania pokarmu, zwiększone ryzyko resorpcji płodów, obniżona masa urodzeniowa i opóźnienie rozwoju fizycznego. Jednakże bisoprololu fumaran nie wykazywał działania teratogennego, a negatywne efekty pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. Wyniki te są zgodne z charakterystyką klasy beta-adrenolityków i nie stanowią przeciwwskazania do stosowania leku w dawkach terapeutycznych.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, parametr toksykologiczny, profil bezpieczeństwa, przeciwwskazanie, resorpcja płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa, właściwość kancerogenna, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Alotendin 5 mg + 10 mg
Alotendin to lek dostępny w formie tabletek zawierających dwie substancje czynne: bisoprololu fumaranu oraz amlodypinę (w postaci bezylanu). Preparat występuje w czterech wariantach dawkowania: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg (bisoprolol + amlodypina). Tabletki różnią się kształtem i wymiarami, co ułatwia ich identyfikację, a linia podziału służy wyłącznie do ułatwienia połknięcia, nie do dzielenia na równe dawki. Substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian oraz krzemionka koloidalna bezwodna, zapewniają odpowiednią formę i stabilność leku.
amlodypina, amlodypina bezylan, bisoprololu fumaran, celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie leku, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, linia podziału tabletki, magnezu stearynian, okres ważności leku, podanie doustne, środek poślizgowy, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka - Leksykon leków
Skład i postać leku – Piramil Biso 2,5 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Piramil Biso to preparat w postaci kapsułek twardych, zawierający kombinację ramiprylu i bisoprololu fumaranu w sześciu różnych dawkach: 2,5 mg + 1,25 mg, 2,5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 5 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Każda dawka zawiera określoną ilość laktozy jednowodnej, od 40,97 mg w najniższych dawkach do 163,88 mg w najwyższych, co jest istotne przy ordynacji u pacjentów z nietolerancją laktozy. Kapsułki różnią się wielkością (rozmiar 2 lub 0) oraz kolorem i nadrukiem, co ułatwia ich identyfikację. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną, alkohol poliwinylowy, kroskarmelozę sodową, celulozę mikrokrystaliczną oraz różne pigmenty i substancje wiążące i poślizgowe. Osłonka kapsułki i tusz do nadruku zawierają m.in. tytanu dwutlenek (E 171), żelatynę oraz barwniki żelaza tlenki i żółcień chinolinową (E 104).
bisoprololu fumaran, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, ramipryl, środek rozpadowy, stearylofumaran sodu, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wapnia wodorofosforan, żelatyna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sobycombi 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Sobycombi to preparat zawierający dwie substancje czynne: bisoprolol fumaranu oraz amlodypinę (w postaci bezylanu), dostępny w czterech wariantach dawkowania: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Tabletki różnią się kształtem, rozmiarem oraz oznaczeniami, co ułatwia ich identyfikację. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną (E460), karboksymetyloskrobię sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian (E470b). Preparat jest pakowany w blistry z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium i dostępny w opakowaniach zawierających od 28 do 90 tabletek, choć nie wszystkie wielkości muszą być dostępne na rynku.
amlodypina bezylan, bisoprololu fumaran, blistry OPA/Aluminium/PVC, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, linia podziału, magnezu stearynian, masa tabletkowa, ochrona przed światłem, odpady farmaceutyczne, postać farmaceutyczna, środek poślizgowy, środek rozsadzający, substancja wypełniająca, właściwości farmakologiczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo to preparat złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), dostępny w sześciu dawkach: 2,5 mg + 1,25 mg, 2,5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 5 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Preparat jest wskazany jako terapia substytucyjna u dorosłych pacjentów, u których dotychczasowe leczenie oddzielnymi składnikami zapewniło skuteczną kontrolę choroby. Główne wskazania obejmują nadciśnienie tętnicze (w tym z przewlekłym zespołem wieńcowym, po zawale mięśnia sercowego i/lub rewaskularyzacji), jawne miażdżycowe choroby zakrzepowe układu krążenia (choroba niedokrwienna serca, udar mózgu, choroba naczyń obwodowych), cukrzycę z dodatkowymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego, przewlekłą niewydolność serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową oraz profilaktykę wtórną po ostrym zawale mięśnia sercowego (leczenie rozpoczynane po minimum 48 godzinach od zdarzenia).
beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, czynność skurczowa lewej komory, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, miażdżycowa choroba zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, ostry zawał mięśnia sercowego, profilaktyka wtórna, przewlekła niewydolność serca, przewlekły zespół wieńcowy, ramipryl, rewaskularyzacja, selektywny beta-adrenolityk, terapia substytucyjna, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bisopromerck 5 5 mg
Bisopromerck to lek zawierający bisoprololu fumaranu w dawkach 5 mg oraz 10 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych o charakterystycznym kształcie serca z rowkiem dzielącym, co umożliwia łatwy podział dawki. Tabletki Bisopromerck 5 są żółtawobiałe, natomiast Bisopromerck 10 mają bladopomarańczowy kolor, co wynika z obecności dodatkowego barwnika – żelaza tlenku czerwonego (E 172) w otoczce. Skład rdzenia tabletek obejmuje m.in. krzemionkę koloidalną bezwodną, magnezu stearynian, krospowidon, celulozę mikrokrystaliczną, skrobię kukurydzianą oraz wapnia wodorofosforan bezwodny, natomiast otoczka zawiera m.in. tytanu dwutlenek (E 171), hypromelozę i makrogol 400.
bisoprololu fumaran, celuloza mikrokrystaliczna, dimetykon, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, rdzeń tabletki, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, tlenek żelaza, tlenek żelaza czerwony, wodorofosforan wapnia - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – ACEBIS 5 mg + 5 mg
Lek ACEBIS, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta1-adrenolityk), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań toksycznych na płód, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania u noworodka, w tym niewydolność nerek, niedociśnienie i hiperkaliemię. W pierwszym trymestrze stosowanie ACEBIS nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka wad rozwojowych. Bisoprolol może powodować zmniejszenie przepływu przez łożysko, co skutkuje opóźnieniem wzrostu płodu, śmiercią wewnątrzmaciczną, poronieniem, przedwczesnym porodem oraz działaniami niepożądanymi u noworodka, takimi jak hipoglikemia i bradykardia. W przypadku konieczności stosowania beta-adrenolityków w ciąży preferowane są selektywne beta1-adrenolityki, a bisoprolol należy stosować wyłącznie, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Zaleca się ścisłe monitorowanie perfuzji łożyskowej, rozwoju płodu oraz obserwację noworodka w pierwszych dniach życia.
beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, bradykardia, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie, niewydolność nerek, oligohydramnion, opóźnienie kostnienia czaszki, opóźnienie wzrostu płodu, pierwszy trymestr ciąży, poronienie, przedwczesny poród, przepływ łożyskowy, selektywny beta-adrenolityk, śmierć wewnątrzmaciczna, trymestr ciąży - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bisoprolol VP 5 mg
Bisoprolol VP to produkt leczniczy w postaci tabletek zawierających 5 mg bisoprololu fumaranu jako substancji czynnej. Tabletki mają jasnożółty kolor z nakrapianiem, są okrągłe, obustronnie wypukłe, z rowkiem dzielącym umożliwiającym podział na dwie równe części (2,5 mg bisoprololu). Substancje pomocnicze obejmują laktozę jednowodną (135 mg/tabletkę), celulozę mikrokrystaliczną, krospowidon, magnezu stearynian oraz barwnik żółty PB 22 812 (laktoza jednowodna i tlenek żelaza E 172). Obecność laktozy wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
bisoprololu fumaran, blister PVC, celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie bisoprololu, krospowidon, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, rowek dzielący, substancja rozpadowa, tlenek żelaza, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy