zaparcie po środkach kontrastowych
Zaparcie po środkach kontrastowych to powikłanie obserwowane u pacjentów po badaniach obrazowych z użyciem środków kontrastowych, szczególnie tych zawierających bar. Problem ten występuje najczęściej po badaniach przewodu pokarmowego, takich jak wlew doodbytniczy czy pasaż przewodu pokarmowego.
Mechanizm powstawania zaparć po środkach kontrastowych związany jest głównie z właściwościami osmotycznymi tych substancji, które mogą powodować zwiększoną absorpcję wody z jelita, a także z ich wpływem na motorykę przewodu pokarmowego. Środki kontrastowe, szczególnie barytowe, mogą również tworzyć gęste, trudne do wydalenia masy kałowe.
W profilaktyce i leczeniu tego powikłania zaleca się odpowiednie nawodnienie pacjenta zarówno przed, jak i po badaniu, a w niektórych przypadkach zastosowanie łagodnych środków przeczyszczających. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z grupy ryzyka: osoby starsze, odwodnione, z przewlekłymi zaparciami oraz pacjentów unieruchomionych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rectanal Enema (14 g + 5 g)/100 ml
Preparat Rectanal Enema to roztwór doodbytniczy zawierający 14 g sodu diwodorofosforanu jednowodnego oraz 5 g disodu fosforanu dwunastowodnego na 100 ml, wykazujący działanie osmotyczne prowadzące do szybkiego oczyszczenia jelita grubego. Lek jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 3. roku życia, z zachowaniem odpowiedniego dawkowania. Główne wskazania obejmują przygotowanie do badań diagnostycznych takich jak kolonoskopia, rektoskopia, badania radiologiczne z kontrastem oraz innych procedur wymagających opróżnienia jelita, a także przygotowanie do zabiegów chirurgicznych w obrębie przewodu pokarmowego i miednicy mniejszej oraz porodu. Preparat jest również stosowany w leczeniu sporadycznych zaparć, zwłaszcza pooperacyjnych i po zastosowaniu środków kontrastowych, jednak nie jest przeznaczony do długotrwałej terapii przewlekłych zaparć.
badanie radiologiczne z kontrastem, benzoesan sodu, disodu fosforan dwunastowodny, działanie osmotyczne, działanie przeczyszczające, kolonoskopia, oczyszczenie jelita grubego, rektoskopia, roztwór doodbytniczy, sodu diwodorofosforan jednowodny, terapia doraźna, wlew doodbytniczy, zabieg chirurgiczny przewodu pokarmowego, zaparcie po środkach kontrastowych, zaparcie pooperacyjne, zaparcie przewlekłe, zaparcie sporadyczne - Leksykon substancji czynnych
Disodu fosforan – Wskazania do stosowania
Disodu fosforan, występujący w preparatach takich jak Enema, Rectanal Enema oraz Phoxilium, jest stosowany głównie w leczeniu zaparć oraz w przygotowaniu pacjentów do procedur diagnostycznych i chirurgicznych dotyczących jelita grubego. Roztwory doodbytnicze zawierają odpowiednio 32,2 mg/ml i 5 g/100 ml substancji czynnej (w przeliczeniu na formę bezwodną), natomiast Phoxilium, stosowany w hemodializie i hemofiltracji, zawiera 0,225 g/1000 ml disodu fosforanu bezwodnego. Preparaty te są wskazane m.in. w zaparciach pooperacyjnych, po zastosowaniu środków kontrastowych, a także w celu oczyszczenia jelita przed kolonoskopią, sigmoidoskopią czy badaniami radiologicznymi. W położnictwie disodu fosforan stosowany jest przed i po porodzie w celu ułatwienia porodu i zmniejszenia ryzyka infekcji dróg rodnych.
badanie radiologiczne jelita grubego, ciągłe leczenie nerkozastępcze, disodu fosforan, działanie przeczyszczające, hipofosfatemia, kaliemia, kolonoskopia, ostra niewydolność nerek, roztwór do hemodializy, roztwór do hemofiltracji, roztwór doodbytniczy, sigmoidoskopia, suplementacja fosforanów, ultrafiltracja, zaparcie po środkach kontrastowych, zaparcie pooperacyjne, zaparcie sporadyczne