padaczka wieku dziecięcego
Padaczka wieku dziecięcego obejmuje szereg zespołów padaczkowych występujących specyficznie w populacji pediatrycznej. Charakteryzuje się nawracającymi, nieprowokowanymi napadami padaczkowymi wynikającymi z nieprawidłowej, nadmiernej aktywności elektrycznej w mózgu.
W zależności od typu padaczki, objawy mogą obejmować drgawki, zaburzenia świadomości, automatyzmy, zaburzenia czuciowe, zaburzenia zachowania lub nagłe upadki. Do specyficznych zespołów padaczkowych wieku dziecięcego należą m.in. zespół Westa, zespół Lennoxa-Gastauta, zespół Dravet, łagodna padaczka z iglicami w okolicy centralno-skroniowej (zespół Rolanda) oraz dziecięca padaczka z napadami nieświadomości.
Diagnostyka opiera się na wywiadzie klinicznym, badaniu EEG (elektroencefalografii) oraz badaniach neuroobrazowych (MRI). Leczenie jest dobierane indywidualnie i obejmuje farmakoterapię przeciwpadaczkową, a w wybranych przypadkach dietę ketogenną, leczenie neurochirurgiczne lub stymulację nerwu błędnego.
Rokowanie w padaczce wieku dziecięcego jest zróżnicowane i zależy od typu zespołu padaczkowego, przyczyny, wieku zachorowania oraz odpowiedzi na leczenie. Niektóre typy padaczki dziecięcej ustępują samoistnie wraz z wiekiem, podczas gdy inne mogą wymagać długotrwałego leczenia i wiązać się z zaburzeniami neurorozwojowymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Topiramate Neuraxpharm 100 mg
Topiramat Neuraxpharm jest lekiem przeciwpadaczkowym stosowanym zarówno w monoterapii, jak i terapii uzupełniającej u pacjentów z częściowymi napadami padaczkowymi (z wtórnym uogólnieniem lub bez) oraz pierwotnie uogólnionymi napadami toniczno-klonicznymi. Monoterapia jest wskazana u osób powyżej 6. roku życia, natomiast terapia uzupełniająca może być stosowana u dzieci od 2. roku życia, młodzieży i dorosłych, także w przypadku zespołu Lennoxa-Gastauta. Lek dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg i 200 mg, które można dzielić na równe części. Zawartość laktozy jednowodnej wynosi odpowiednio 12 mg, 24 mg i 48 mg, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
atak migreny, częściowy napad padaczkowy, działanie niepożądane, kontrola napadów, leczenie padaczki, lek przeciwpadaczkowy, migrenowy ból głowy, monoterapia, nietolerancja laktozy, odpowiedź kliniczna, ostry ból głowy, padaczka wieku dziecięcego, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, profilaktyka migreny, tabletka powlekana, terapia uzupełniająca, titracja dawki, zaburzenie poznawcze, zespół Lennoxa-Gastauta - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sabril 500 mg
Wigabatryna (Sabril 500 mg, granulat do sporządzania roztworu doustnego) jest lekiem przeciwpadaczkowym stosowanym jako terapia dodana u pacjentów z napadami częściowymi opornymi na leczenie, zarówno bez wtórnego uogólnienia, jak i z wtórnym uogólnieniem. Lek powinien być wprowadzany po wyczerpaniu innych opcji terapeutycznych, gdy standardowa farmakoterapia jest nieskuteczna lub źle tolerowana. Ponadto, wigabatryna jest wskazana jako monoterapia u niemowląt z zespołem Westa, szczególnie w przypadkach związanych ze stwardnieniem guzowatym. Diagnostyka powinna obejmować badania obrazowe mózgu i EEG, a decyzja o leczeniu musi uwzględniać dokładną analizę przebiegu choroby oraz dotychczasowej farmakoterapii.
badanie obrazowe mózgu, encefalopatia padaczkowa, granulat do roztworu doustnego, hipsarytmia, infantile spasms, leczenie przeciwpadaczkowe, napady częściowe, napady częściowe oporne na leczenie, napady padaczkowe u niemowląt, napady zgięciowe, neurolog dziecięcy, opóźnienie rozwoju psychoruchowego, padaczka lekooporna, padaczka ogniskowa, padaczka wieku dziecięcego, stwardnienie guzowate, terapia adjuwantowa, wigabatryna, zapis EEG, zespół Westa