resekcja miejscowa
Resekcja miejscowa to chirurgiczne usunięcie ograniczonego fragmentu tkanki lub narządu wraz z marginesem tkanek zdrowych. Zabieg ten jest często stosowany w leczeniu zmian nowotworowych we wczesnym stadium zaawansowania, zmian łagodnych lub w przypadku innych patologii wymagających interwencji chirurgicznej.
W onkologii resekcja miejscowa ma na celu całkowite usunięcie zmiany nowotworowej z zachowaniem funkcji narządu. Jest ona szczególnie istotna w przypadku nowotworów przewodu pokarmowego, skóry, płuc czy piersi, gdzie możliwe jest oszczędzenie zdrowych tkanek. Zabieg ten jest mniej inwazyjny niż rozległa resekcja, co przekłada się na szybszą rekonwalescencję pacjenta.
Skuteczność resekcji miejscowej zależy od dokładnej diagnostyki przedoperacyjnej, prawidłowej kwalifikacji pacjenta oraz doświadczenia chirurga. Współczesne techniki, takie jak laparoskopia czy techniki endoskopowe, umożliwiają przeprowadzenie resekcji miejscowej z mniejszym urazem operacyjnym. Kluczowe znaczenie ma ocena histopatologiczna materiału pooperacyjnego, która decyduje o radykalności zabiegu i dalszym postępowaniu terapeutycznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak oka – Leczenie
Rak oka, w tym najczęstszy czerniak naczyniówki, wymaga indywidualnego podejścia terapeutycznego uwzględniającego typ, wielkość, lokalizację i stadium nowotworu oraz stan pacjenta. Radioterapia, zwłaszcza brachyterapia z wskaźnikiem kontroli miejscowej sięgającym 95-98%, oraz terapia wiązką protonową stanowią podstawę leczenia zachowawczego, umożliwiając zachowanie gałki ocznej i funkcji wzroku. Chirurgia, w tym enukleacja, jest wskazana przy dużych guzach lub zaawansowanych zmianach pozagałkowych. Dodatkowo stosuje się terapię laserową (np. termoterapię transpupilarna 810 nm), krioterapię, chemioterapię systemową i miejscową, a także nowoczesne metody, takie jak terapia celowana i immunoterapia (np. tebentafusp, zatwierdzony w 2022 r. dla przerzutowego czerniaka naczyniówki), które poprawiają przeżywalność i kontrolę choroby. Wczesne wykrycie i regularna obserwacja co 3-6 miesięcy są kluczowe dla optymalizacji wyników leczenia i monitorowania nawrotów.
brachyterapia, chemioterapia miejscowa, chemioterapia systemowa, czerniak naczyniówki, czerniak oka, czerniak spojówki, czerniak tęczówki, egzenteracja oczodołu, enukleacja, guz przerzutowy, immunoterapia, inhibitory punktów kontrolnych, krioterapia, naczyniówka, nowotwór złośliwy oka, rak płaskonabłonkowy, resekcja miejscowa, siatkówczak, stereotaktyczna radiochirurgia, tebentafusp, terapia celowana, terapia genowa, terapia laserowa, terapia wiązką protonową - Leksykon chorób i schorzeń
Rak jelita grubego – Leczenie
Rak jelita grubego jest jednym z najczęstszych nowotworów złośliwych i drugą najczęstszą przyczyną zgonów onkologicznych na świecie. Podstawą leczenia jest chirurgia, obejmująca polipektomię, resekcję miejscową, częściową kolektomię z zespoleniem lub kolostomię, w zależności od stadium i lokalizacji guza. Nowoczesne techniki małoinwazyjne, takie jak laparoskopia i chirurgia robotyczna, zmniejszają uraz operacyjny i ryzyko powikłań. Chemioterapia adiuwantowa, trwająca 3-6 miesięcy, jest standardem w III stadium, stosując schematy oparte na 5-fluorouracylu (5-FU), kapecytabinie, oksaliplatynie (FOLFOX, CAPOX) i irynotekanie (FOLFIRI). Radioterapia, choć rzadziej stosowana niż w raku odbytnicy, pełni rolę neoadjuwantową, adiuwantową lub paliatywną, wykorzystując zaawansowane techniki jak IMRT czy SBRT.
5-fluorouracyl, ablacja mikrofalowa, aflibercept, bewacyzumab, biomarker, cetuksymab, chemioterapia, chemioterapia neoadjuwantowa, chirurgia robotyczna, enkorafenib, immunoterapia, IMRT, inhibitor EGFR, inhibitor punktów kontrolnych, ipilimumab, irynotekan, kapecytabina, kolektomia częściowa, kolostomia, krioablacja, laparoskopia, leczenie chirurgiczne, leczenie paliatywne, leczenie uzupełniające, mutacja BRAF V600E, niestabilność mikrosatelitarna, niwolumab, nowotwór złośliwy, oksaliplatyna, panitumumab, pembrolizumab, polipektomia, radioembolizacja, radioterapia, radioterapia stereotaktyczna, rak jelita grubego, resekcja miejscowa, terapia celowana, terapia protonowa - Leksykon chorób i schorzeń
Czerniak oka – Leczenie
Czerniak oka, najczęstszy pierwotny złośliwy nowotwór oka u dorosłych, wymaga leczenia dostosowanego do lokalizacji, wielkości guza, stopnia zaawansowania i obecności przerzutów. Radioterapia, zwłaszcza brachyterapia z użyciem jodu-125 (4-7 dni ekspozycji) oraz terapia wiązką protonową, stanowi podstawę leczenia zachowawczego, osiągając kontrolę miejscową w 95% przypadków małych i średnich guzów. Chirurgia, w tym resekcja miejscowa, enukleacja (dla guzów >22 mm lub zaawansowanych zmian) oraz rzadziej egzenteracja, jest stosowana w zależności od zaawansowania i lokalizacji guza. Metody termiczne, takie jak termoterapia przezźreniczna (TTT, 45-60°C), fotokoagulacja i krioterapia, uzupełniają terapię, szczególnie w małych guzach. Terapia fotodynamiczna (PDT) wykorzystuje fotouczulacze aktywowane światłem do selektywnego niszczenia komórek nowotworowych. W przypadku przerzutowego czerniaka, zwłaszcza do wątroby, stosuje się leczenie systemowe: immunoterapię (m.in. tebentafusp dla pacjentów z HLA-A*02:01, poprawiający 3-letnie przeżycie do 27%), terapię celowaną oraz chemioterapię. Chemoembolizacja i resekcja chirurgiczna są opcjami leczenia przerzutów wątroby.
błona naczyniowa oka, brachyterapia, chemioterapia, chemoembolizacja, czerniak naczyniówki, czerniak oka, enukleacja, fotokoagulacja, fotouczulacz, immunoterapia, jaskra, jonoforeza, krioterapia, naczyniówka oka, nerw wzrokowy, neuropatia, odwarstwienie siatkówki, proteza oka, przerzut, radioterapia, reaktywne formy tlenu, resekcja chirurgiczna, resekcja miejscowa, retinopatia, siatkówka, stereotaktyczna radioterapia, tebentafusp, teranostyka, terapia celowana, terapia fotodynamiczna, terapia sonodynamiczna, terapia wiązką protonową, termoterapia przezźreniczna, zaćma, zespół suchego oka