jawny niedobór żelaza

Jawny niedobór żelaza to stan kliniczny charakteryzujący się obniżonym poziomem żelaza w organizmie, który osiągnął już stadium manifestacji klinicznej w postaci niedokrwistości mikrocytarnej, hipochromicznej. W odróżnieniu od utajonego niedoboru żelaza, w którym zapasy żelaza są zmniejszone, ale nie występują jeszcze objawy anemii, jawny niedobór prowadzi do zaburzeń w syntezie hemoglobiny i ograniczenia funkcji czerwonych krwinek.

Diagnostyka jawnego niedoboru żelaza opiera się na badaniach laboratoryjnych, które wykazują obniżone stężenie hemoglobiny, zmniejszony poziom ferrytyny w surowicy (poniżej 30 μg/l), obniżone wysycenie transferyny żelazem (poniżej 16%), podwyższoną całkowitą zdolność wiązania żelaza (TIBC) oraz zwiększoną zawartość rozpuszczalnego receptora transferyny. Obraz krwi obwodowej pokazuje mikrocytozę, hipochromię oraz anizocytozę erytrocytów.

Leczenie jawnego niedoboru żelaza polega na suplementacji preparatami żelaza, najczęściej doustnymi, w dawce 100-200 mg żelaza elementarnego dziennie. W przypadkach ciężkiej anemii, zaburzeń wchłaniania lub nietolerancji preparatów doustnych, stosuje się leczenie pozajelitowe. Równolegle istotna jest identyfikacja i leczenie przyczyny niedoboru, którą najczęściej są przewlekłe krwawienia z przewodu pokarmowego lub dróg rodnych, zaburzenia wchłaniania lub zwiększone zapotrzebowanie na żelazo.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl