nawrót blokady
Nawrót blokady w medycynie odnosi się do ponownego wystąpienia blokady przewodzącej w układzie przewodzącym serca lub w naczyniach krwionośnych po wcześniejszym skutecznym leczeniu. W kardiologii zjawisko to może dotyczyć zarówno nawrotu blokady przedsionkowo-komorowej, blokady odnóg pęczka Hisa, jak i restenozy naczyń wieńcowych po wcześniejszej angioplastyce lub założeniu stentu.
W przypadku blokad serca, nawrót może wynikać z postępującej choroby podstawowej (np. choroba niedokrwienna serca, kardiomiopatia), skutków ubocznych leków, zaburzeń elektrolitowych lub progresji zmian zwyrodnieniowych układu przewodzącego. Częstość nawrotów blokad serca zależy od ich etiologii – blokady spowodowane odwracalnymi przyczynami (np. polekowe) mają mniejsze ryzyko nawrotu po eliminacji czynnika wywołującego.
W kontekście naczyniowym, nawrót blokady (restenoza) jest istotnym problemem klinicznym, występującym u około 5-10% pacjentów po implantacji stentu uwalniającego lek i do 20-30% po implantacji stentu metalowego. Czynniki ryzyka nawrotu obejmują cukrzycę, długość zmiany, małą średnicę naczynia, niewłaściwe rozprężenie stentu oraz indywidualną odpowiedź zapalną i proliferacyjną ściany naczynia.
Diagnostyka nawrotu blokady obejmuje badania elektrokardiograficzne (EKG, Holter EKG), obrazowe (angiografia, IVUS, OCT) oraz ocenę kliniczną. Leczenie zależy od rodzaju blokady i może obejmować modyfikację farmakoterapii, implantację urządzeń wszczepialnych (rozrusznik, ICD) lub ponowną rewaskularyzację.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex Baxter 100 mg/ml
Sugammadex Baxter (100 mg/ml) jest roztworem do dożylnego podania, stosowanym do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium lub wekuronium. Dawkowanie jest uzależnione od głębokości blokady i masy ciała pacjenta, a podanie powinno odbywać się pod nadzorem anestezjologa z monitorowaniem przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Dla głębokiej blokady (1-2 PTC) zalecana dawka wynosi 4 mg/kg mc., co skutkuje powrotem stosunku T4/T1 do 0,9 w około 3 minuty. Przy umiarkowanej blokadzie (powrót T2) dawka to 2 mg/kg mc., a czas powrotu wynosi około 2 minuty. W sytuacjach wymagających natychmiastowego odwrócenia blokady rokuronium stosuje się dawkę 16 mg/kg mc., z czasem powrotu T4/T1 do 0,9 około 1,5 minuty. Powtórne podanie dawki 4 mg/kg mc. jest wskazane w przypadku nawrotu blokady. Sugammadex nie jest zalecany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCl < 30 ml/min) oraz u noworodków i niemowląt do 2 lat ze względu na brak danych bezpieczeństwa.
anestezjolog, blokada nerwowo-mięśniowa, bolus, bromek rokuronium, dysfagia, głęboka blokada, klirens kreatyniny, koagulopatia, nawrót blokady, otyłość chorobliwa, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, rokuronium, skala PTC, stosunek T4/T1, sugammadeks, wkłucie dożylne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zniesienie blokady, znoszenie bloku - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex Reig Jofre 100 mg/ml
Sugammadex Reig Jofre (100 mg/ml) jest stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium lub wekuronium. Dawkowanie zależy od stopnia blokady: 4 mg/kg masy ciała przy głębokiej blokadzie (1-2 PTC) z czasem powrotu T4/T1 do 0,9 około 3 minut, 2 mg/kg przy płytszej blokadzie (ponowny pojaw T2) z czasem około 2 minut. W przypadku natychmiastowego odwrócenia blokady po rokuronium stosuje się dawkę 16 mg/kg, co pozwala na powrót przewodnictwa w około 1,5 minuty. Sugammadex podaje się dożylnie w bolusie trwającym 10 sekund, pod ścisłym nadzorem anestezjologicznym z monitorowaniem przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek (CrCl < 30 ml/min) lek jest przeciwwskazany, natomiast u osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami nerek dawkowanie pozostaje bez zmian. U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się wydłużony czas powrotu przewodnictwa (od 2,2 do 3,6 minut), jednak dawkowanie nie ulega modyfikacji.
anestezjolog, blokada nerwowo-mięśniowa, bolus dożylny, chorobliwa otyłość, ciężkie zaburzenie czynności nerek, głęboka blokada, klirens kreatyniny, nawrót blokady, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, rokuronium, roztwór do wstrzykiwań, środki zwiotczające, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, wekuronium, wkłucie dożylne, wskaźnik masy ciała, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sugammadex Ranbaxy
Sugammadeks jest skutecznym środkiem do znoszenia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej rokuronium lub wekuronium, jednak wymaga ścisłego monitorowania pacjentów, zwłaszcza w okresie pooperacyjnym, ze względu na ryzyko nawrotu blokady (częstość 0,20%) oraz konieczność utrzymania wentylacji mechanicznej do powrotu spontanicznej czynności oddechowej. Zalecane dawki sugammadeksu (do 4 mg/kg mc.) wykazują przejściowe wydłużenie parametrów krzepnięcia (aPTT do 22%, PT (INR) do 22%), jednak nie stwierdzono klinicznie istotnego wzrostu powikłań krwotocznych w dużych badaniach klinicznych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, przyjmujących leki przeciwzakrzepowe (zwłaszcza z INR >3,5) oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby, gdzie brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku. W przypadku konieczności ponownego podania leków zwiotczających po zastosowaniu sugammadeksu, zaleca się odpowiednie odstępy czasowe (np. 5 minut po rokuronium 1,2 mg/kg mc., 4 godziny po rokuronium 0,6 mg/kg mc. lub wekuronium 0,1 mg/kg mc.), a u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami nerek – odczekanie 24 godzin przed ponownym podaniem rokuronium lub wekuronium w dawkach rutynowych.
antagonista witaminy K, atropina, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bradykardia, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, dializoterapia, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, koagulopatia, lek antycholinergiczny, lek zwiotczający, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nawrót blokady, niedobór czynników krzepnięcia, pankuronium, parametr hemodynamiczny, parametry krzepnięcia krwi, płytkie znieczulenie, pochodna kumaryny, powikłanie krwotocze, procedura resuscytacyjna, profilaktyka przeciwzakrzepowa, reakcja anafilaktyczna, rokuronium, rywaroksaban, środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, sukcynylocholina, wentylacja mechaniczna, wydolność oddechowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zatrzymanie krążenia, zniesienie bloku, związek benzyloizochinolinowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex Zentiva 100 mg/ml
Sugammadex Zentiva (100 mg/ml) jest roztworem dożylnym stosowanym do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium lub wekuronium. Podawany jest w dawkach zależnych od stopnia blokady: 4 mg/kg mc. przy 1-2 PTC (średni czas do powrotu T4/T1 do 0,9 około 3 min), 2 mg/kg mc. przy ponownym pojawieniu się T2 (czas około 2 min), oraz 16 mg/kg mc. do natychmiastowego zniesienia bloku po 3 min od podania rokuronium (czas około 1,5 min). Sugammadex podaje się jako szybki bolus do istniejącego wkłucia dożylnego, wyłącznie pod nadzorem anestezjologa, z monitorowaniem przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. W przypadku nawrotu blokady zaleca się powtórne podanie 4 mg/kg mc. po dawce początkowej 2 lub 4 mg/kg mc., z koniecznością dalszego monitorowania.
anestezjolog, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bolus, bromek rokuronium, klirens kreatyniny, koagulopatia, monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, natychmiastowe zniesienie blokady, nawrót blokady, odwrócenie blokady, otyłość chorobliwa, rokuronium, roztwór do wstrzykiwań, sekwencja czterech bodźców, skala PTC, skurcze po tężcu, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, train-of-four, wekuronium, wskaźnik BMI, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zniesienie bloku, znoszenie blokady - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sugammadex Juta 100 mg/ml
Sugammadeks, będący zmodyfikowaną gamma-cyklodekstryną, działa poprzez selektywne wiązanie leków zwiotczających mięśnie szkieletowe, takich jak rokuronium i wekuronium, tworząc z nimi kompleksy w osoczu i tym samym redukując ich dostępność do receptorów nikotynowych w płytce nerwowo-mięśniowej. W badaniach klinicznych wykazano zależność dawka-odpowiedź w zakresie 0,5–16 mg/kg mc. sugammadeksu, z efektywnym zniesieniem bloku nerwowo-mięśniowego zarówno w głębokiej (PTC 1-2) jak i umiarkowanej (T2) blokadzie. W porównaniu z neostygminą (50–70 µg/kg mc.) sugammadeks w dawkach 2–4 mg/kg mc. znacząco skracał czas odwrócenia blokady wywołanej rokuronium lub wekuronium (np. mediana 1,4–3,3 min vs. dłuższe czasy dla neostygminy). Ponadto, w porównaniu z neostygminą odwracającą blokadę po cis-atrakurium, sugammadeks w dawce 2 mg/kg mc. szybciej znosił blokadę po rokuronium (mediana 1,9 min vs. 7,2 min). Wysoka dawka 16 mg/kg mc. podana 3 min po rokuronium (1,2 mg/kg mc.) umożliwiała szybkie odwrócenie bloku (mediana 4,2 min), przewyższając czas samoistnego ustąpienia blokady po sukcynylocholinie (7,1 min). W populacji pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz u osób z chorobliwą otyłością skuteczność i czas odwrócenia blokady były porównywalne do populacji ogólnej, przy czym dawkowanie według rzeczywistej masy ciała dawało lepsze wyniki niż według masy idealnej (mediana czasu do TOF ≥ 0,9: 1,8 min vs. 3,3 min, p<0,0001).
American Society of Anesthesiologists, blok nerwowo-mięśniowy, bradykardia zatokowa, bromek rokuronium, bromek wekuronium, chorobliwa otyłość, ciąg czterech, cis-atrakurium, działanie niepożądane, gamma cyklodekstryna, głęboka blokada, glikopirolan, idealna masa ciała, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, nawrót blokady, neostygmina, płytka nerwowo-mięśniowa, receptor nikotynowy, rokuronium, rzeczywista masa ciała, stymulacja tężcowa, sukcynylocholina, szczątkowa blokada nerwowo-mięśniowa, tachykardia zatokowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sugammadex Reig Jofre 100 mg/ml
Sugammadeks Reig Jofre to zmodyfikowana gamma-cyklodekstryna, działająca selektywnie poprzez wiązanie w osoczu leków zwiotczających mięśnie szkieletowe – rokuronium i wekuronium. Mechanizm polega na tworzeniu kompleksów, które zmniejszają dostępność wolnego leku do receptorów nikotynowych w płytce nerwowo-mięśniowej, co skutkuje szybkim zniesieniem blokady nerwowo-mięśniowej. W badaniach klinicznych wykazano, że dawki sugammadeksu od 0,5 do 16 mg/kg mc. korelują z efektywnością odwrócenia blokady wywołanej rokuronium (0,6–1,2 mg/kg mc.) i wekuronium (0,1 mg/kg mc.). Czas do powrotu stosunku T4/T1 do ≥0,9 po podaniu 4 mg/kg mc. wynosił medianę 2,7 min (zakres 1,2–16,1) dla rokuronium oraz 3,3 min (zakres 1,4–68,4) dla wekuronium, co było istotnie szybsze niż po neostygminie. Sugammadeks wykazuje skuteczność także u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz u osób z chorobliwą otyłością, gdzie dawkowanie oparte na rzeczywistej masie ciała skraca czas odwrócenia blokady (mediana 1,8 min vs. 3,3 min przy dawkowaniu wg masy idealnej, p<0,0001).
blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia zatokowa, bromek rokuronium, bromek wekuronium, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cis-atrakurium, glikopirolan, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, nawrót blokady, neostygmina, otyłość chorobliwa, płytka nerwowo-mięśniowa, receptor nikotynowy, rokuronium, stymulacja tężcowa, sugammadeks, sukcynylocholina, tachykardia zatokowa, wekuronium, współczynnik ciągu czterech, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Sugammadex Orion 100 mg/ml
Sugammadeks działa poprzez bezpośrednie wiązanie cząsteczek rokuronium i wekuronium, co może prowadzić do interakcji farmakologicznych, głównie typu wyparcia lub wychwytu. Interakcje typu wyparcia, np. z toremifenem o wysokim powinowactwie do sugammadeksu, mogą skutkować nawrotem blokady nerwowo-mięśniowej, wymagającym wentylacji mechanicznej i monitorowania pacjenta przez co najmniej 15 minut po podaniu innego leku w ciągu 7,5 godziny od zastosowania sugammadeksu. Do leków wywołujących takie interakcje należą także dożylny kwas fusydowy (umiarkowane wydłużenie czasu powrotu stosunku T4/T1 do 0,9). Sugammadeks może również zmniejszać ekspozycję na progestageny o około 34% AUC, co jest klinicznie istotne i wymaga stosowania dodatkowych metod antykoncepcji przez 7 dni po podaniu sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc.
antagoniści witaminy K, antagonista witaminy K, badanie niekliniczne, blokada nerwowo-mięśniowa, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, dabigatran, depresja oddechowa, dysfagia, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, heparyny drobnocząsteczkowe, hormonalny lek antykoncepcyjny, interakcja farmakologiczna, interakcje farmakologiczne, kwas fusydowy, lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, nawrót blokady, nudności i wymioty pooperacyjne, pooperacyjne nudności i wymioty, progestagen, progesteron, rokuronium, rywaroksaban, stosunek T4/T1, sugammadeks, toremifen, wekuronium, wentylacja mechaniczna, zespół anestezjologiczny - Leksykon substancji czynnych
Sugammadeks – Właściwości farmakodynamiczne
Sugammadeks, będący zmodyfikowaną gamma-cyklodekstryną, działa poprzez selektywne wiązanie rokuronium i wekuronium w osoczu, co prowadzi do szybkiego zniesienia blokady nerwowo-mięśniowej. Badania kliniczne wykazały, że dawki sugammadeksu w zakresie od 0,5 do 16 mg/kg mc. skutecznie odwracają blokadę wywołaną rokuronium (0,6–1,2 mg/kg mc.) i wekuronium (0,1 mg/kg mc.), przy czym czas powrotu stosunku T4/T1 do ≥0,9 jest istotnie krótszy w porównaniu z neostygminą. Przykładowo, po podaniu 4 mg/kg mc. sugammadeksu czas ten wynosił medianę 2,7 min (zakres 1,2–16,1) dla rokuronium i 3,3 min (1,4–68,4) dla wekuronium, podczas gdy neostygmina wymagała odpowiednio 49,0 min (13,3–145,7) i 49,9 min (46,0–312,7). Sugammadeks wykazuje także skuteczność w szybkim odwracaniu bloku po rokuronium w porównaniu z neostygminą stosowaną po cis-atrakurium oraz może być stosowany w sytuacjach wymagających natychmiastowego zniesienia bloku, np. po podaniu 16 mg/kg mc. z medianą czasu 4,2 min (3,5–7,7).
blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia zatokowa, bromek rokuronium, bromek wekuronium, chorobliwa otyłość, ciężkie zaburzenia czynności nerek, cis-atrakurium, gamma cyklodekstryna, glikopirolan, lek zwiotczający, nawrót blokady, neostygmina, płytka nerwowo-mięśniowa, receptor nikotynowy, rokuronium, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sukcynylocholina, tachykardia zatokowa, współczynnik ciągu czterech, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex Juta 100 mg/ml
Sugammadex Juta (100 mg/ml) jest stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez bromek rokuronium lub wekuronium. Dawkowanie zależy od stopnia blokady ocenianej neurofizjologicznie: 4 mg/kg masy ciała przy 1-2 stymulacjach tężcowych (PTC) z czasem powrotu T4/T1 do 0,9 około 3 minut, 2 mg/kg przy ponownym pojawieniu się T2 z czasem około 2 minut. W sytuacjach nagłych, po bolusie rokuronium 1,2 mg/kg, stosuje się dawkę 16 mg/kg, co skraca czas powrotu do 1,5 minuty. Powtórne podanie 4 mg/kg jest wskazane przy nawrocie blokady. Sugammadex podaje się dożylnie w bolusie trwającym około 10 sekund, pod nadzorem anestezjologa z monitorowaniem przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.
anestezjolog, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bolus, bromek rokuronium, dializoterapia, klirens kreatyniny, koagulopatia, nawrót blokady, otyłość chorobliwa, podanie dożylne, roztwór do wstrzykiwań, skala PTC, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, Sugammadex Juta, wekuronium, wkłucie dożylne, wskaźnik masy ciała, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sugammadex Noridem 100 mg/ml
Sugammadex Noridem, będący zmodyfikowaną gamma-cyklodekstryną, jest selektywnym środkiem odwracającym blokadę nerwowo-mięśniową wywołaną przez rokuronium i wekuronium poprzez tworzenie kompleksów w osoczu, co zmniejsza dostępność wolnego leku do receptorów nikotynowych. W badaniach klinicznych wykazano zależność dawka-odpowiedź w zakresie 0,5-16 mg/kg sugammadeksu, podawanego w różnych momentach blokady wywołanej rokuronium (0,6-1,2 mg/kg) i wekuronium (0,1 mg/kg). W kluczowych badaniach porównujących sugammadex (2-4 mg/kg) z neostygminą (50-70 μg/kg) odwrócenie bloku do stosunku T4/T1 ≥ 0,9 następowało istotnie szybciej: mediana czasu wynosiła 1,4-3,3 minuty dla sugammadeksu w porównaniu do dłuższych czasów dla neostygminy. Sugammadex wykazał także skuteczność w pacjentach z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz u osób z chorobliwą otyłością, gdzie dawkowanie dostosowane do rzeczywistej masy ciała skracało czas odwrócenia bloku (mediana 1,8 min vs 3,3 min przy dawkowaniu wg masy idealnej, p<0,0001).
blokada nerwowo-mięśniowa, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bradykardia zatokowa, bromek rokuronium, bromek wekuronium, chorobliwa otyłość, cis-atrakurium, działanie farmakodynamiczne, gamma cyklodekstryna, glikopirolan, klasyfikacja ASA, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, nawrót blokady, neostygmina, odtrutka, płytka nerwowo-mięśniowa, receptor nikotynowy, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, sukcynylocholina, tachykardia zatokowa, współczynnik ciągu czterech, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zniesienie blokady - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex Kalceks 100 mg/ml
Sugammadex Kalceks (100 mg/ml) jest stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez bromek rokuronium lub wekuronium. Dawkowanie zależy od stopnia blokady: przy 1-2 w skali PTC zaleca się 4 mg/kg mc., co skutkuje powrotem stosunku T4/T1 do 0,9 w około 3 minuty; przy ponownym pojawieniu się T2 dawka wynosi 2 mg/kg mc. z czasem powrotu około 2 minut. W przypadku natychmiastowego odwrócenia głębokiej blokady rokuronium podaje się 16 mg/kg mc., co skraca czas do 1,5 minuty. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami nerek dawkowanie pozostaje bez zmian, natomiast przy ciężkich zaburzeniach (CrCl < 30 ml/min) stosowanie nie jest zalecane. U osób starszych (75+ lat) obserwuje się wydłużenie czasu powrotu przewodnictwa do około 3,6 minuty, jednak dawkowanie pozostaje takie samo jak u dorosłych.
anestezjolog, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bolus dożylny, bromek rokuronium, chorobliwa otyłość, klirens kreatyniny, koagulopatia, monitorowanie pacjenta, nawrót blokady, procedura anestezjologiczna, rzeczywista masa ciała, skala stymulacji tężcowej, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, wekuronium, wkłucie dożylne, wskaźnik T2, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex Delfarma 100 mg/ml
Sugammadex Delfarma (100 mg/ml) jest stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej bromkiem rokuronium lub wekuronium. Dawkowanie zależy od stopnia blokady: przy głębokiej blokadzie (1-2 PTC) zaleca się 4 mg/kg mc., co skutkuje powrotem stosunku T4/T1 do 0,9 w około 3 minuty; przy umiarkowanej blokadzie (ponowne pojawienie się T2) dawka wynosi 2 mg/kg mc. z czasem powrotu około 2 minut. W sytuacjach nagłych, natychmiastowe odwrócenie blokady rokuronium wymaga dawki 16 mg/kg mc., co skraca czas powrotu do około 1,5 minuty. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek (CrCl < 30 ml/min) stosowanie jest niewskazane, natomiast przy łagodnych i umiarkowanych zaburzeniach (CrCl ≥ 30 i < 80 ml/min) dawkowanie pozostaje bez zmian. U osób starszych oraz pacjentów otyłych dawki oblicza się na podstawie rzeczywistej masy ciała, zachowując standardowe zalecenia.
blokada nerwowo-mięśniowa, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bolus dożylny, bromek rokuronium, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dializa, głęboka blokada, koagulopatia, monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, natychmiastowe odwrócenie blokady, nawrót blokady, otyłość chorobliwa, skala PTC, stosunek T4/T1, sugammadeks, umiarkowana blokada, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wekuronium, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, znoszenie blokady - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex AptaPharma 100 mg/ml
Sugammadex AptaPharma (100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest stosowany do odwracania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Dawkowanie zależy od stopnia blokady: 4 mg/kg masy ciała przy poziomie 1-2 w skali PTC (średni czas powrotu T4/T1 do 0,9 około 3 min), 2 mg/kg przy ponownym pojawieniu się T2 (czas około 2 min), a w przypadku natychmiastowego odwrócenia blokady rokuronium dawka wynosi 16 mg/kg (czas około 1,5 min). U pacjentów otyłych (BMI ≥ 40 kg/m²) dawkę oblicza się na podstawie rzeczywistej masy ciała. U osób starszych (≥65 lat) czas powrotu przewodnictwa jest wydłużony (do 3,6 min u ≥75 lat), jednak dawkowanie pozostaje bez zmian. Sugammadex podaje się dożylnie w bolusie, szybko (w ciągu 10 sekund), pod nadzorem anestezjologa z monitorowaniem przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.
anestezjolog, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bolus, bromek rokuronium, klirens kreatyniny, koagulopatia, nawrót blokady, otyłość chorobliwa, pacjent pediatryczny, rokuronium, środek zwiotczający, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, wkłucie dożylne, wskaźnik masy ciała, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zniesienie blokady - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sugammadex Reig Jofre 100 mg/ml
Produkt leczniczy Sugammadex Reig Jofre (100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest stosowany perioperacyjnie w celu odwrócenia blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Bezpieczeństwo leku oceniono na podstawie danych z 3519 pacjentów w badaniach fazy I-III oraz danych porejestracyjnych. Najczęstsze działania niepożądane u pacjentów chirurgicznych to kaszel, powikłania oddechowe i związane ze znieczuleniem, niedociśnienie oraz powikłania po zabiegu, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, choć rzadkie, mogą mieć ciężki przebieg i wystąpić nawet u pacjentów bez wcześniejszej ekspozycji na sugammadeks. W badaniach u zdrowych ochotników częstość reakcji nadwrażliwości wynosiła 6,6% przy dawce 4 mg/kg mc. i 9,5% przy dawce 16 mg/kg mc., z pojedynczymi przypadkami anafilaksji (0,7–2,0%) przy dawce 16 mg/kg mc.
anafilaksja, blokada nerwowo-mięśniowa, ból brzucha, bradykardia, bradykardia z zatrzymaniem krążenia, dysgeuzja, klasyfikacja ASA, nawrót blokady, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk gardła, obrzęk języka, obturacja płuc, otyłość chorobliwa, pokrzywka, powikłania oddechowe, reakcja nadwrażliwości, rokuronium, rurka intubacyjna, skurcz oskrzeli, sugammadeks, świąd, tachykardia, uderzenie gorąca, wekuronium, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka rumieniowata, zaburzenia smaku, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sugammadex Juta
Sugammadeks jest selektywnym antagonistą steroidowych środków zwiotczających mięśnie szkieletowe, stosowanym do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium i wekuronium. Po jego podaniu konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjenta pod kątem nawrotu blokady, który występuje z częstością około 0,20% przy stosowaniu dawek zależnych od stopnia blokady. Wentylacja mechaniczna powinna być utrzymana do momentu powrotu spontanicznej czynności oddechowej, a w przypadku nawrotu blokady po ekstubacji należy natychmiast zapewnić odpowiednią wentylację. Sugammadeks może wpływać na parametry krzepnięcia, powodując krótkotrwałe wydłużenie aPTT do 22% i PT (INR) do 22% przy dawce 16 mg/kg mc., jednak badania kliniczne nie wykazały istotnego klinicznie wzrostu ryzyka powikłań krwotocznych przy dawce 4 mg/kg mc., nawet u pacjentów stosujących leki przeciwzakrzepowe. Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, INR > 3,5 lub przyjmujących dawkę 16 mg/kg mc. sugammadeksu.
antagonista witaminy K, aPTT, atropina, blokada nerwowo-mięśniowa, choroba sercowo-naczyniowa, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, dializoterapia, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, koagulopatia, lek antycholinergiczny, lek przeciwzakrzepowy, nawrót blokady, niesteroidowy lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, pankuronium, parametr krzepnięcia, płytkie znieczulenie, pochodna kumaryny, profilaktyka przeciwzakrzepowa, PT/INR, reakcja anafilaktyczna, rokuronium i wekuronium, rywaroksaban i dabigatran, stan obrzękowy, steroidowy lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, steroidowy środek zwiotczający, sugammadeks, wentylacja mechaniczna, wrodzony niedobór czynników krzepnięcia, wydolność oddechowa, znaczna bradykardia, związek benzyloizochinolinowy, związek sukcynylocholiny - Leksykon substancji czynnych
Sugammadeks – Dawkowanie i sposób podawania
Sugammadeks jest selektywnym antagonistą blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej bromkiem rokuronium lub wekuronium, stosowanym do odwracania tej blokady u pacjentów poddawanych znieczuleniu ogólnemu. Dawkowanie zależy od głębokości blokady mierzonej za pomocą monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (PTC, T2). Standardowo, przy blokadzie co najmniej 1-2 PTC podaje się 4 mg/kg masy ciała (średni czas do powrotu T4/T1 do 0,9 wynosi około 3 minuty), natomiast przy spontanicznym powrocie do T2 stosuje się 2 mg/kg (czas około 2 minut). W sytuacjach nagłych, po bolusie rokuronium 1,2 mg/kg, dawka wynosi 16 mg/kg, co skraca czas do powrotu T4/T1 do 0,9 do około 1,5 minuty. Sugammadeks podaje się dożylnie w pojedynczym bolusie, szybko (w ciągu 10 sekund), pod ścisłym nadzorem anestezjologicznym z monitorowaniem przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.
anestezjolog, blokada nerwowo-mięśniowa, BMI, bolus, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dializa, funkcja nerwowo-mięśniowa, klirens kreatyniny, koagulopatia, monitorowanie nerwowo-mięśniowe, natychmiastowe zniesienie blokady, nawrót blokady, odwrócenie blokady, otyłość chorobliwa, post-tetanic counts, rokuronium, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, wekuronium, wkłucie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, znieczulenie ogólne, zniesienie blokady - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sugammadex AptaPharma 100 mg/ml
Sugammadex AptaPharma w stężeniu 100 mg/ml jest lekiem stosowanym do odwracania blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanej przez niedepolaryzujące środki zwiotczające mięśnie szkieletowe, głównie rokuronium i wekuronium u dorosłych. Preparat dostępny jest w fiolkach 2 ml (200 mg) i 5 ml (500 mg) i powinien być podawany przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach umożliwiających monitorowanie blokady nerwowo-mięśniowej. Lek charakteryzuje się pH 7-8, osmolalnością 300-500 mOsm/kg oraz zawartością sodu do 9,3 mg/ml, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Sugammadex umożliwia szybkie i skuteczne przywrócenie funkcji nerwowo-mięśniowych, co jest kluczowe dla bezpiecznego zakończenia znieczulenia i powrotu do samodzielnego oddychania po zabiegach operacyjnych.
blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, dieta z kontrolowaną zawartością sodu, drogi oddechowe, funkcje nerwowo-mięśniowe, mięsień szkieletowy, monitorowanie blokady nerwowo-mięśniowej, nawrót blokady, niedepolaryzujący środek zwiotczający, odwracanie blokady, osmolalność, populacja pediatryczna, rokuronium, roztwór do wstrzykiwań, środek zwiotczający mięśnie, sugammadeks, wekuronium, zakończenie znieczulenia, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sugammadex Sandoz 100 mg/ml
Sugammadex Sandoz (100 mg/ml) jest stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej przez rokuronium lub wekuronium. Dawkowanie zależy od stopnia blokady: 4 mg/kg masy ciała przy PTC 1-2 (mediana czasu do powrotu T4/T1 do 0,9 około 3 min), 2 mg/kg przy ponownym pojawieniu się T2 (czas około 2 min). W sytuacjach nagłych, przy blokadzie rokuronium, stosuje się dawkę 16 mg/kg (czas powrotu około 1,5 min). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCl < 30 ml/min) lek jest przeciwwskazany, natomiast u osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami nerek (CrCl ≥ 30 i < 80 ml/min) dawkowanie jest takie samo jak u osób bez zaburzeń. U pacjentów otyłych dawka powinna być obliczana na podstawie aktualnej masy ciała. Sugammadex podaje się dożylnie w bolusie, szybko (w ciągu 10 sekund).
anestezjolog, blokada nerwowo-mięśniowa, bolus dożylny, bromek rokuronium, dializa, koagulopatia, nawrót blokady, odwracanie blokady, otyłość chorobliwa, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, PTC, rokuronium, stosunek T4/T1, stymulacja tężcowa, sugammadeks, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wkłucie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zniesienie blokady