skurcze po tężcu

Skurcze po tężcu (tetanus) to poważne powikłanie infekcji bakteryjnej wywoływanej przez Clostridium tetani. Bakteria ta produkuje neurotoksynę – tetanospazmina, która blokuje działanie neuroprzekaźników hamujących w rdzeniu kręgowym i pniu mózgu, prowadząc do niekontrolowanych skurczów mięśni.

Charakterystyczne skurcze tężcowe zaczynają się zwykle od mięśni żuchwy (szczękościsk – trismus), a następnie rozprzestrzeniają się na mięśnie twarzy, karku, pleców i kończyn. W zaawansowanej postaci mogą wystąpić bolesne uogólnione skurcze toniczne, które mogą być wyzwalane przez minimalne bodźce, takie jak hałas czy światło. Typową postawą jest opistotonus – wygięcie ciała w łuk z odchyleniem głowy do tyłu.

Leczenie skurczów po tężcu obejmuje podanie immunoglobuliny przeciwtężcowej, antybiotykoterapię, sedację, leki zwiotczające mięśnie oraz wspomaganie oddychania w przypadku ciężkich skurczów mięśni oddechowych. Profilaktyka poprzez szczepienia jest niezwykle skuteczna i powinna być regularnie przypominana co 10 lat. Pełne ustąpienie objawów może trwać wiele tygodni, a rehabilitacja jest istotnym elementem powrotu do sprawności.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl