niewydolność płodu

Niewydolność płodu (ang. fetal distress) to stan zagrożenia życia płodu wynikający z niedostatecznego zaopatrzenia w tlen i składniki odżywcze. Objawia się nieprawidłowościami w zapisie kardiotokograficznym (KTG), takimi jak bradykardia, tachykardia, zmniejszona zmienność akcji serca płodu czy późne deceleracje.

Do najczęstszych przyczyn niewydolności płodu należą: niedotlenienie wskutek zaburzeń przepływu łożyskowego, niewydolność łożyska, przedwczesne oddzielenie łożyska, zakażenia wewnątrzmaciczne, wady rozwojowe płodu oraz choroby matki, takie jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca czy choroby autoimmunologiczne.

Diagnostyka obejmuje badanie KTG, USG z oceną przepływów dopplerowskich, oznaczenie pH krwi włośniczkowej płodu. W przypadku stwierdzenia niewydolności płodu konieczne jest natychmiastowe wdrożenie odpowiedniego postępowania, które może obejmować zmianę pozycji ciała matki, tlenoterapię, nawodnienie, a w sytuacjach nagłych – pilne ukończenie ciąży, najczęściej przez cięcie cesarskie.

Długotrwała niewydolność płodu może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak encefalopatia niedotlenieniowo-niedokrwienna, uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, a w skrajnych przypadkach do śmierci wewnątrzmacicznej. Dlatego kluczowe znaczenie ma wczesne rozpoznanie i właściwe postępowanie medyczne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl