substancja opóźniająca uwalnianie

Substancja opóźniająca uwalnianie to składnik dodawany do formulacji farmaceutycznych w celu kontrolowanego, przedłużonego uwalniania substancji czynnej leku. Dzięki takiemu rozwiązaniu aktywny składnik jest dostarczany do organizmu stopniowo, przez dłuższy okres, co zapewnia utrzymanie stałego stężenia terapeutycznego w osoczu.

Zastosowanie substancji opóźniających uwalnianie pozwala na zmniejszenie częstotliwości dawkowania, co poprawia compliance pacjenta i zmniejsza ryzyko pominięcia dawki. Ponadto, może zmniejszać wahania stężenia leku w osoczu, ograniczając występowanie działań niepożądanych związanych z wysokimi stężeniami maksymalnymi.

Wśród najczęściej stosowanych substancji opóźniających uwalnianie znajdują się polimery hydrofilowe (jak hydroksypropylometyloceluloza), lipidy, polimery niewodnorozpuszczalne oraz systemy matrycowe. Wybór konkretnej substancji zależy od właściwości fizykochemicznych substancji czynnej, drogi podania oraz pożądanego profilu uwalniania.

Leki o opóźnionym uwalnianiu są często oznaczane skrótami SR (sustained release), ER (extended release), MR (modified release) lub CR (controlled release). W praktyce klinicznej stosowanie takich postaci leków ma szczególne znaczenie w terapii schorzeń przewlekłych, takich jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca czy ból przewlekły.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl