skala Hahnemanna

Skala Hahnemanna to system oznaczeń stosowany w homeopatii do określania stopnia rozcieńczenia substancji leczniczych. Została opracowana przez Samuela Hahnemanna, twórcę homeopatii, w XIX wieku. Podstawą skali jest proces dynamizacji, czyli kolejnych rozcieńczeń i wstrząsania preparatu.

W skali Hahnemanna stosuje się oznaczenia od 1D do 30D (lub wyżej), gdzie każde kolejne rozcieńczenie oznacza zmniejszenie stężenia substancji wyjściowej w proporcji 1:10. Przykładowo, preparat 6D oznacza, że substancja wyjściowa została rozcieńczona w stosunku 1:10 sześciokrotnie, co daje stężenie 1:1 000 000 w stosunku do preparatu wyjściowego.

Warto zaznaczyć, że z punktu widzenia współczesnej medycyny opartej na dowodach, preparaty homeopatyczne o wysokich rozcieńczeniach (powyżej 12C lub 24D) nie zawierają już nawet jednej cząsteczki substancji wyjściowej, co podważa ich skuteczność wykraczającą poza efekt placebo. Pomimo tego, skala Hahnemanna pozostaje fundamentalnym narzędziem w praktyce homeopatycznej.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl