Cephaelis ipecacuanha

Cephaelis ipecacuanha, znana również jako Carapichea ipecacuanha, to roślina z rodziny marzanowatych (Rubiaceae), pochodząca z wilgotnych lasów tropikalnych Ameryki Południowej, głównie Brazylii. W medycynie wykorzystywane są korzenie tej rośliny, które zawierają alkaloidy, przede wszystkim emetynę i cefalinę.

Wyciągi z korzenia ipekakuany mają działanie wykrztuśne, wymiotne oraz przeciwbiegunkowe. W małych dawkach ipekakuana działa wykrztuśnie, zwiększając wydzielanie śluzu w drogach oddechowych, co ułatwia odkrztuszanie i usuwanie wydzieliny. Z tego powodu była tradycyjnie stosowana w leczeniu przewlekłego zapalenia oskrzeli i innych schorzeń układu oddechowego.

W większych dawkach ipekakuana wywołuje wymioty, dlatego historycznie była stosowana jako środek pierwszej pomocy w zatruciach. Obecnie jej zastosowanie w tym zakresie jest ograniczone ze względu na dostępność nowocześniejszych i bezpieczniejszych metod leczenia zatruć. Emetyna, główny alkaloid ipekakuany, wykazuje również działanie przeciwpierwotniakowe i była stosowana w leczeniu amebowej czerwonki.

Współcześnie znaczenie ipekakuany w farmakoterapii jest znacznie mniejsze niż w przeszłości, jednak nadal stanowi cenne źródło związków biologicznie czynnych wykorzystywanych w badaniach farmakologicznych i jako punkt odniesienia dla rozwoju nowych leków.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl