substancja przeciwprzytarczycowa

Substancja przeciwprzytarczycowa (ang. anti-parathyroid substance) to określenie dotyczące związków, które hamują lub przeciwdziałają funkcji przytarczyc. Przytarczyce to cztery małe gruczoły dokrewne położone na tylnej powierzchni tarczycy, odpowiedzialne głównie za wydzielanie parathormonu (PTH), kluczowego hormonu regulującego gospodarkę wapniowo-fosforanową.

Wśród substancji przeciwprzytarczycowych wyróżnia się zarówno preparaty farmakologiczne, jak i przeciwciała przeciwprzytarczycowe występujące w niektórych schorzeniach autoimmunologicznych. W praktyce klinicznej, do regulacji funkcji przytarczyc stosuje się kalcymimetyki (np. cynakalcet), które aktywują receptory wapniowe w przytarczycach, zmniejszając wydzielanie PTH u pacjentów z nadczynnością przytarczyc lub wtórną nadczynnością przytarczyc w przewlekłej chorobie nerek.

Przeciwciała przeciwprzytarczycowe mogą powodować niedoczynność przytarczyc w przebiegu autoimmunologicznego zapalenia przytarczyc, które często współwystępuje z innymi chorobami autoimmunologicznymi. Diagnostyka obejmuje pomiar stężenia wapnia, fosforu, PTH oraz witaminy D w surowicy, a w przypadku podejrzenia procesu autoimmunologicznego – oznaczenie przeciwciał.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl